logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: Mark-Helprin
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2018-08-22 04:32
A really good story!
Paris in the Present Tense - Mark Helprin,Bronson Pinchot

Paris in the Present Tense, Mark Helprin; Bronson Pinchot, narrator This book is written with such a lyrical beauty, the reader is able to visualize every page as if they themselves were written into the novel. Although there is often a heavy emotional content, because of the nature of the story which is about Jules’ life, and therefore, it encompasses the Holocaust and loss, as well as romance and familial responsibility, there is also a distinct touch of humor throughout the narrative in many of the conversations between the characters which prevents the story from becoming overwhelmingly morose. Hidden in an attic, in 1940, Catherine Latour gave birth to a son. The child, Jules, was born into a world at war. Four years later, this quiet child watched as his parents were murdered. He was knocked unconscious by the butt of a rifle. The sadists were still active, although their war was lost. Jules became a cellist, like his father had been. Although he never achieved greatness, he taught at the Sorbonne, in Paris, where he lived with his wife Jacqueline, until her death. Their daughter Catherine and her husband David had a child named Luke who was suffering with Leukemia. Jules felt that he failed everyone because he could not prevent their deaths…not his parents, not his wife’s, and not the possible death of his grandson. He wanted his daughter to move to America where the threat of anti-Semitism would not hang over them as it did in Paris and where his grandson might be able to get a more hopeful prognosis. It was growing apparent that France was not very safe for Jews. However, it was also not very safe for people of color or Muslims. The book exposed the racial bias in France through the narrative. Now 74, working in a limited capacity at the Sorbonne, as his schedule had been curtailed, he realized that he did not have the money to help his daughter to save her child. One night, he meets with his oldest friend, Francois, and he confides his disappointments in life to him. Francois tells him about the possibility of a job writing telephone hold music for a lucrative sum. Jules is interested because it might provide him with a way to save his grandson. Walking back from that dinner, he witnessed the brutal beating of a Hassidic boy by three thugs. Before they could behead him, he intervened and killed two of the three. When the boy he saved turns on him and accused him of killing his “friends”, instead of admitting the attack against him, witnesses appeared and called the police. Jules became a fugitive. He ran. Shortly after this occurred, Jules accepted the opportunity to write the background music for the telephone. He flew to America to meet with the company big shots. While meeting with the board of the mega company, Acorn, the company that had hired him, he discovered that they were going to renege on their promises. He is distraught. He consulted a lawyer, but discovered that he could not afford to fight them. While in America, he also discovered that he has a life-threatening aneurism and is advised that if he wants to live, he must lead a quiet life and rest in order to avoid aggravating the condition. Even more desperate now, with this knowledge, he planned his revenge against Acorn, which if successful, would surely help his daughter. He contacted an insurance company that Acorn owned and began to set his plan in motion. Jules was an interesting character. He was disappointed with his performance in life, but no one is perfect. When he discovers that others had clay feet, however, it did not make him feel better about what he perceived were his own. His life was a contradiction in other ways. On the one hand, while he still mourned the death of his parents and the death of his wife, on the other he was often infatuated and tempted by beautiful women. He saw the beauty in music and other aspects of the world, likening music to the voice of G-d. Jules seemed to have the uncanny natural ability to see truth and beauty in simple things. Yet he also saw failure and sadness whenever he looked back at his own life’s accomplishments. The book shines a light on the ability of love to cross boundaries. Muslims could love Jews, Catholics could love Muslims, the old and young might sometimes have May/December relationships that had true meaning. While there was prejudice in some places against Jews and people of color or Arab background, in other places they got along well together. In some ways, the book offered a way forward in the face of the prejudice that existed. The book really illustrated the racial bias that has existed for decades and is so prevalent in industry, even when it is kept under wraps. It also illuminated the power and greed of corporations and the lack of ethics in the management that ran the self-serving companies. A moving moment in the book occurred when a wealthy older character who was dying, and had, like Jules, lived through and survived the Holocaust, decided not to wash off the swastika that had been painted on the wall of his house, stating that his world had come full circle. As it began it ended. However, it also ended with own his children betraying him as they had also been corrupted by the greed that sometimes comes with wealth. As his world ended and his memories died, would the world return to brutality or would their be hope for the future? On another tack, it was refreshing to read a book in which language and sex was not used gratuitously to attract a certain kind of reader. The book will make you think about life and its meaning, people and their behavior, love and how it enhances life and also how it sometimes diminishes it. The narrator did a very good job reading the book, expressing the appropriate tone and mood for each scene, although there were times when two men were speaking that it was hard to discern when one stopped and the other began.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2018-02-23 04:24
Winter's Tale - Mark Helprin

My favorite contemporary fantasy after Gormenghast and Little, Big. The sort of big, yet grounded achievement you don't see too much outside of the Latin American magic realists. Superb, funny, awe-inspiring.

Like Reblog Comment
review 2017-09-30 21:22
In Sunlight and in Shadow - Mark Helprin

Rapturous epic of the city, as magical as Helprin's great Winter's Tale even if it is not a fantasy. It is as immersive as anything ever conjured up from fairyland. 1946 New York City is the equal to Lud-in-the-Mist, Narnia, Middle Earth, Wonderland and Looking-Glass World, Gormenghast. Veteran Harry Copeland's return home and to the family business is perturbed when he meets singer Catherine Thomas Hale and they fall for each other. She chases him as much as he chases her through Broadway, Long Island, the high and low haunts of the city's criminals. But her finance won't give her up without a fight, and Harry has to summon the courage he found in the war to win her.

Like Reblog Comment
review 2017-02-19 09:14
Pamiętnik z mrówkoszczelnej kasety - Mark Helprin

"Jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, odłóżcie przeczytane kartki do mrówkoszczelnej kasety."

 

Tak rozpoczyna się każdy rozdział. Bowiem bohater chroni swoje notatki, wspomnienia w mrówkoszczelnej kasecie. W pudełku, do którego żadna mrówka się nie dostanie. Choć twierdzi, że nie ma obsesji na tym punkcie.

 

Na początku muszę wspomnieć, iż jest to lektura wymagająca. Nie należy do lekkich i przyznam się, iż momentami męczyłam się z powieścią. Być może dlatego, iż już dawno w rękach nie miałam czegoś, co wymagało ode mnie dużego skupienia i uwagi. Jednak równocześnie jest to lektura ciekawa, w której każdy element układanki idealnie do siebie pasuje. Przyznam, iż bardzo łatwo byłoby zepsuć tą powieść. A jednak udało się autorowi tego nie zrobić. Bowiem każdy element, każda historia idealnie ze sobą współgra.

 

Pamiętnik kojarzył mi się czymś, co ma początek i koniec. Wiecie, zaczyna się historia od pewnego punktu (np. od dzieciństwa) i końcu na drugim końcu (np. na starości. Tutaj zaś wspomnienia są ze sobą wymieszane, poplątane. Zaczynamy od końca historii przeskakują pomiędzy różnymi latami i wydarzeniami. Poznajemy historię Oscara Progresso tak jak chciał, by ją poznano. Sam zresztą pisze, iż wspomnienia nie są chronologiczne, pojawiają się znikąd. I on tak tą swoją historię chciał opowiedzieć. 

 

Choć fabuła dotyczy życia Oscara Progresso, wydarzeń z jego życia, jego wspomnień, to motywem przewodnim jest kawa. Zła, okropna kawa. Ona pojawia się wszędzie. Bohater jej nienawidzi. 

 

Od pierwszego fragmentu związanego z kawą, zastanawiałam się, gdzie leży problem. Bowiem nawet, gdy widzimy negatywne skutki picia kawy, to jej tak nienawidzimy. Zawsze musi istnieć jakieś psychologiczne wyjaśnienie. Tutaj też go można znaleźć. I choćby dla niego warto przeczytać całą książkę. 

 

Historia Oscara jest niezwykła. Niesamowita wręcz. Miał dość barwne życie. Czy udane, trudno mi ocenić. Na pewno miał co wspominać, o czym opowiadać. Jego życie nie pozwalało mu się nudzić. 

 

Narratorem jest bohater. W sumie przez większość książki mamy opis wydarzeń. Dialogi się pojawiają, lecz jest ich niewiele. Rozdziały są długie. I w każdym pojawia się kawa...

 

Muszę więc się przyznać, iż przez tą książkę chyba przez jakiś czas nie będę pić kawę, a już na pewno ją bardzo mocno ograniczę. Bohater zbyt mi ją obrzydził. 

 

Główny bohater, Oscar jest osobą fascynującą. Jego życie jest fascynujące, lecz również on sam wzbudza w czytelniku zainteresowanie. Byłoby się z nim ciężko zaprzyjaźnić, ale równocześnie chciałoby się go bliżej poznać. Dzięki książce można poznać go dość dobrze. Po lekturze można również zrozumieć jego postać, motywy, którymi się kierował decydując się na kolejne kroki jego niesamowitego życia. 

 

Książkę oczywiście polecam. Dawno już nie czytałam tak idealnie skonstruowanej powieści, w której miesza się tak dużo wątków, z których każdy z nich jest ważny dla fabuły. Jeden zepsuty wątek zepsułby całą opowieść. A jednak tu nic się nie psuje, wszystko do siebie pasuje. 

 

Książkę czyta się trochę dłużej niż inne, lecz wrażenia po jej lekturze są na tyle niezwykłe, że warto ją przeczytać. W pamięci zaś zostanie na długo... 

 

Muszę poznać inne powieści tego autora, bo jeśli ta jest świetna, to inne również powinny mnie zachwycić.

Like Reblog Comment
review 2016-05-04 09:56
O latającym koniu, moście z promieni światła i poszukiwaniach idealnie sprawiedliwego miasta - "Zimowa opowieść" Marka Helprina
Zimowa opowieść - Mark Helprin
Co takiego może się wydarzyć, gdy w chmurach ponad żywymi miastami otwierają się nowe jeziora? Dostajemy szansę na obserwację ich mieszkańców i stajemy się świadkami niezwykłych historii, takich jak ta przedstawiona w "Zimowej opowieści". 
 
W Nowym Jorku poznajemy Petera Lake'a - złodzieja, którego z opresji ratuje biały latający koń, Athansor. Ścigany przez bandę Krótkich Ogonów pod wodzą Pearly'ego Soamesa, ledwo uchodzi z życiem. Gdy włamuje się do domu Pennów, zastaje w nim starszą córkę właściciela - chorą na gruźlicę Beverly. Młodzi ludzie zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia i razem wyruszają nad jezioro Coheeries, by dołączyć do reszty rodziny Pennów. Jest to miejsce wyjątkowe w powieści, wręcz czarodziejskie, istniejące jakby poza czasem. To ono w pewien sposób łączy wszystkie wątki, a jest ich sporo... Ich bohaterowie trafiają kolejno do redakcji gazety "The Sun" prowadzonej przez Harry'ego Penna. Po 85 latach zjawia się tam również Peter Lake i obejmuje posadę mechanika. Nie pamięta, kim jest ani co go spotkało, do tego przez ten czas nie postarzał się nawet o jeden dzień. Nadchodzi przełom tysiącleci - okres magiczny, początek ogromnych zmian. Z promieni światła ma powstać most łączący Nowy Jork z najwyższą sferą nieba, by stworzyć miasto idealnie sprawiedliwe. Tymczasem wydaje się, że zamiast tego nastąpi raczej koniec świata:
Wszystko się teraz zmieniło - powiedział Peter Lake. - Dla nas coś się właśnie kończy. Ale zobaczysz, będziesz to śnił tak mocno, że nie będziesz wiedział, że to sen. I kiedy w końcu nic już po tobie nie zostanie, owładnie tobą siła innych czasów, które, zapamiętaj to sobie, upomną się o ciebie. Nagle, z zaskoczenia, srebro wyłaniające się z głębin porwie cię i wciągnie jak pstrąg chwytający muchę. I wtedy odkryjesz, że wszystko zaczyna się od nowa, bo tak naprawdę nigdy się nie skończyło.

Powieść Helprina jest magiczna i tajemnicza. W mistrzowski sposób łączy elementy realistyczne z baśniowymi, tworząc wyjątkowy świat, jedyny w swoim rodzaju. Obecność wielu wątków dodaje jej uroku i jeszcze bardziej wciąga w opowiadaną historię. I choć kiepsko wykonana korekta bardzo razi, książka jest zdecydowanie warta polecenia.
Source: ogrodksiazek.blogspot.com/2016/05/o-latajacym-koniu-moscie-z-promieni.html
More posts
Your Dashboard view:
Need help?