logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: piotr-patykiewicz
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2016-10-04 18:32
Samotnica - Piotr Patykiewicz

Zacznę od bohaterów, którzy są młodymi chłopakami. Każdy z nich jest inny. Mamy mądrale w rudych włosach i okularach, szczypiornistę, który lubi jeść i chłopaka od wygłupów i żartów. Każdy z nich ma przezwistko, które idealnie pasuję. Mądrala to Karoten przez włosy, Szufla to szczypornista, bo jeść lubi a Pawianem jest ten, który lubi się wygłupiać. Ci trzej chłopcy są kumplami, którzy lubią spędzać ze sobą czas. Ale poznając ich lepiej mogli irytować tym swoim zachowaniem. Z drugiej strony trafili do miejsca, którego nie znali, to i zachowanie mogło być inne pobudzone strachem oraz żądzą przygody. ;)
Chłopcy trafiają  w miejsce, które okazuje się miejscem nieprzyjaznym dla nich. Uczą się w nim żyć, ale również szukają drogi powrotnej. Mają mnóstwo ciekawych przygód oraz wiele razy są w sytuacji, która może wiele odmienić. Czasem muszą polegać na innych, liczyć na kogoś, kto jest całkiem inny od nich.

W książce są istoty rozumne oraz zwierzęta, które całkiem różnią się od ludzi. O ile na początku przygody chłopcy spotykają na swojej drodze ludzi, plemię, tak potem widzą istoty, które mówią, ale są całkiem inne np. są przystosowane do życia w wodzie, czy potrafią latać. Każdy z tych gatunków ma swoją nazwę. I właśnie te inne gatunki żyły na tych ziemiach szczęśliwie. :)
Są również ciekawe zwierząta - przyjazne, ale i takie, od których się ucieka. I rośliny. Rośliny, które przystosowały się do życia w takim świecie, ale i rośliny, dzięki którym te istoty żyją - zachodzi między nimi pewna symbioza.

Fabuła jest prosta: chłopcy trafiają do nieznanego im miejsca, poznają go, a równocześnie szukają drogi powrotnej. Podczas odkrywania tego świata trafiają im się różne przygody, które są ciekawe lub nudne.

Na plus oceniam zakończenie książki. Spodziewałam się podobnego manewru. Ale pomimo tego, iż się czegoś takiego spodziewałam, to zakończenie mi się podobało. :)

Przyznam szczerze, że niektóry fragmenty były dla mnie nudne. Może jestem za stara na takie książki. Jednak przy niej czasem (!) się nudziłam. Z drugiej strony byłam strasznie ciekawa, co będzie z chłopcami. Uda się im? Czy może zostaną w tym innym świecie już na zawsze?

Autor stworzył wspaniały świat, w którym wszystko miało swoje miejsce. Miałam wrażenie, iż świat ten inspirowany był epoką lodowcową. Ale w rzeczywistości stworzonej przez autora byli ludzie,  byli inne istoty. Każdy z istot rozumnych miał swoją historię. A sama góra Samotnica nie okazała się zwykłą górą, zwykłym wulkanem. Ona była czymś innym, tak ciekawym, że nawet dla niej warto poznać tą ksiązkę.

Drobnym minusem dla mnie była długość rozdziałów. Mam taki głupi nawyk, iż jak czytam książkę, to gdy już chcę przestać, muszę dojść do końca rozdziału czy podrozdziału. W "Samotnicy" długość jednego rozdziału to około 100 stron, w tym rozdziale można znaleźć podrozdziały, które mają około 20 stron. Dla mnie to dużo, bo po prostu mam taki głupi nawy. Ale na ocenę to nie wpłynie. ;)
Przez to, że rozdziały są długie, mamy ich tylko 5. :D

Like Reblog Comment
text 2015-06-12 09:49
Uważasz, że Tobie uda się przeżyć apokalipsę? Sprawdź!

Przy okazji premiery powieści Piotra Patykiewicza – zimowego postapo pt. Dopóki nie zgasną gwiazdy –  Wydawnictwo SQN we współpracy z Tomaszem Kreczmarem przygotowało niespodziankę. Chodzi o grę paragrafową zatytułowaną Dopóki świecą gwiazdy. Można ją znaleźć na stronie www.patykiewicz.com.

 

 

Tomek Kreczmar roztacza w niej swoją wizję Upadku, czyli zdarzenia, które miało miejsce kilkaset lat przed akcją książki i zupełnie odmieniło znany świat. Wydawnictwo SQN zachęca do przejścia gry – na jednego szczęśliwca czeka atrakcyjna nagroda w postaci klimatycznego noża wykonanego przez Konrada Radziszewskiego z Time Vehicle. W konkursie można wziąć udział do 1 lipca.

 

Wciel się w Antka, młodego chłopaka z dużego miasta, którego największym zainteresowaniem są gry komputerowe. Spójrz jego oczami na nagły koniec świata. Postaw się w jego sytuacji, odkrywaj tajemnicę Upadku i dokonuj niezwykle trudnych wyborów. Każda pomyłka może kosztować Cię życie. Walcz, przetrwaj apokalipsę. Dołącz do nielicznego grona ocalałych!

 

Pamiętaj, że wydarzenia z gry paragrafowej mają miejsce na długo przed wydarzeniami z powieści – świat właśnie stanął w obliczu globalnego kataklizmu, panuje chaos, na próżno szukać spokoju i wytchnienia. Wizja Tomasza Kreczmara jest mniej mroźna i melancholijna niż ta z powieści „Dopóki nie zgasną gwiazdy”, autor postawił na żywiołową akcję. Jednakże treść i rozwiązania zawarte w grze były konsultowane z Piotrem Patykiewiczem.

 

UWAGA! W grze można natrafić na wulgaryzmy i przemoc.

 

Zapraszamy zatem do wzięcia udziału w przygodzie. Jeśli uda Ci się przeżyć pierwsze dni Upadku, być może spotka Cię dodatkowo fantastyczna nagroda.

 

Na jednego szczęśliwca czeka bowiem niepowtarzalny nóż postapo wykonany w kuźni Time Vehicle! Zapraszamy zatem do wzięcia udziału w przygodzie. Jeśli uda Ci się przeżyć pierwsze dni Upadku, być może spotka Cię dodatkowo fantastyczna nagroda.

 

Konkurs trwa do 1 lipca. Po tym czasie nadal będzie można bawić się grą „Dopóki świecą gwiazdy”, ale już bez możliwości wygrania atrakcyjnej nagrody.

 

Krótkie wyjaśnienie dla osób nie zaznajomionych z terminem gra paragrafowa:

 

Rozgrywka polega na czytaniu kolejnych partii tekstu i podejmowaniu decyzji, którą z zaoferowanych przez autora dróg pragniesz podążyć. W zależności od Twoich wyborów gra przeniesie Cię do odpowiedniego paragrafu. Cały tekst podzielono na kilkadziesiąt fragmentów – to właśnie tak zwane paragrafy. Na końcu każdego (no, prawie każdego) znajdują się odnośniki do kolejnych. Podejmując decyzję, którą drogą fabularnego rozwoju pragniesz podążyć, staniesz się współautorem opowieści. A Twoje wybory mają wpływ na akcję i losy bohatera!

 

>>> ZAGRAJ JUŻ TERAZ <<<

 

O powieści Piotra Patykiewicza "Dopóki nie zgasną gwiazdy" pisaliśmy już tutaj:

http://wsqn.booklikes.com/post/1175965/w-tym-roku-lata-nie-bedzie

 

Like Reblog Comment
text 2015-05-29 07:29
W tym roku lata nie będzie

… ponieważ 3 czerwca do sprzedaży trafi najmroźniejsza książka postapo – „Dopóki nie zgasną gwiazdy”. 

 

Piotr Patykiewicz przenosi nas do targanej zimnymi wiatrami i spowitej w śniegu rzeczywistości, w której beznadzieja wręcz przytłacza. A skąd pomysł na książkę? Dość przewrotnie odpowiada sam autor: ”Zawsze musi być jakiś początek. Wyobraziłem sobie zapach smażonych na patelni szczurzych osesków, dodałem szczyptę eschatologii – i już”.

grafika_koncepcyjna_ver1_ŠRafal-Szlapa

„Dopóki nie zgasną gwiazdy” to historia ludzi, którzy znaleźli się na rozdrożu, pomiędzy zagładą starego świata i narodzinami nowego. Upadła cywilizacja techniczna i dawne struktury społeczne, chrześcijaństwo nasiąkło dziwacznymi przesądami, zmienił się klimat. Ci, którzy ocaleli z katastrofy, musieli schronić się w górach – niziny należą do wroga, z którym nie da się walczyć. Gdzie szukać oparcia? W okruchach dawnej wiedzy, które tak trudno zebrać i zrozumieć? W radykalnych sektach, które próbują oswoić to, co niewytłumaczalne? W marzeniu o jakiejś mitycznej, dalekiej Ziemi Obiecanej, do której nikt jeszcze nie dotarł – a w każdym razie nikt stamtąd nie powrócił? A może po prostu nie myśleć o tym wszystkim, troszczyć się tylko o dach nad głową, opał i kawałek mięsa? Przystosować się i trwać?

 

Najnowsza książka Patykiewicza zaczyna się niepozornie, żeby ze strony na stronę wciągać coraz bardziej. Czy to już postapokalipsa, czy jeszcze quasi-słowiańskie fantasy? Czy to powieść young adults – z wiarygodnym nastoletnim bohaterem i motywem inicjacyjnym – czy raczej rasowa science fiction, z nieoczywistymi mechanizmami świata, które trzeba rekonstruować samemu w trakcie lektury? Dopóki nie zgasną gwiazdy w obu tych perspektywach prezentuje się co najmniej intrygująco.

Michał Cetnarowski, „Nowa Fantastyka”

 

Przetrwaliśmy… Na jak długo?

 

ilustracja z książki

Kiedyś przecież nadejdzie koniec świata, pogasną gwiazdy i wszystko dobiegnie kresu, nawet życie ich nieznanego ojca. Nastanie nowe niebo i nowa ziemia, ale dla nich nie będzie tam już miejsca. Pozostaną w zimnej ciemności, osierocone na wieczność.

 

Po Upadku nic nie wygląda tak jak wcześniej. Lód i śnieg pochłonęły cały świat. Po ziemi stąpają wygłodniałe bestie, niebem nie rządzą już ptaki. Miasta stoją niemalże puste – zapuszczają się tam jedynie złomiarze, w poszukiwaniu cennych artefaktów. Śnieżne pustkowia i dzikie ostępy leśne przemierzają grupy myśliwych, desperacko walczących o pożywienie. Pozostali przy życiu ludzie przenieśli się wysoko w góry, gdzie trzymają się ułudy bezpieczeństwa. Doskonale wiedzą, że biada tym, których dopadną światła na przełęczy. Dla większości lepsza jest śmierć…

 

W takiej rzeczywistości przyszło żyć Kacprowi. Chłopak nawet nie przypuszcza, jakie piekło zgotował mu los. Pogoń za ambicją oraz poczucie obowiązku wobec bliskich każą mu opuścić znaną okolicę. Rozpoczyna swoją podróż. A światła czekają na nieostrożnych wędrowców…

 

Wejdź do świata, w którym przetrwają tylko najsilniejsi, każda książka jest na wagę złota, a dawne siedziby ludzkie skrywają największe sekrety. Do świata, który nie wybacza najmniejszego błędu.

 

Znakomita powieść przygodowa osadzona w oryginalnym postapokaliptycznym świecie. U Patykiewicza czuć ducha klasyki gatunku, ale autor nie korzysta z utartych schematów, lecz kreuje własną rzeczywistość, której tajemnice odkrywamy wraz z bohaterem. I jak on do końca nie jesteśmy pewni, komu wierzyć.

Paweł Majka, autor powieści Dzielnica obiecana

 

Parafrazując Nikosa Kazantzakisa i jego „piękną katastrofę”, można śmiało powiedzieć, że Patykiewicz stworzył piękną apokalipsę. Mroczną, przejmującą, wypełnioną mistycyzmem, a jednocześnie niesłychanie liryczną i mądrą. Zdecydowanie jedna z najciekawszych i najdojrzalszych wizji fantastycznych ostatnich lat.

Mateusz Uciński, Gazeta.pl

 

***

 

Informacja o autorze:

Piotr Patykiewicz – absolwent politologii, człowiek wielu profesji: pracował między innymi jako dziennikarz, ochroniarz, parkingowy, agent ubezpieczeniowy i bukinista. Debiutował opowiadaniem „Czorty” (1996), publikował w „Fenixie”, „Nowej Fantastyce” i „Science Fiction, Fantasy i Horror”. „Dopóki nie zgasną gwiazdy” to jego szósta powieść i pierwsza, która ukazała się nakładem Wydawnictwa SQN.

 

Zachęcamy do śledzenia profilu FB książki: https://www.facebook.com/DopokiNieZgasnaGwiazdy

 

okładka "Dopóki nie zgasną gwiazdy"

More posts
Your Dashboard view:
Need help?