logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: poezja
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2016-04-05 10:42
Poznajemy poezję Kaliny Kowalskiej
Światło - Kalina Kowalska

Kalina Kowalska to pseudonim Beaty Golacik – poetki i felietonistki zajmującej się publicystyką literacką. Artykuły sygnuje własnym imieniem i nazwiskiem, wiersze podpisuje pseudonimem. Pytana o powód takiego stanu rzeczy, odpowiada najczęściej zdawkowo, że to zarazem prosta i złożona sprawa. Wydała dotychczas trzy tomiki poetyckie: „Za mną przede mną” (2011), „Światło” (2012) i „Łupki” (2013). Czwarty – „Złodziejka głosu” ma ukazać się drukiem w 2016 r. Na poezję Kaliny Kowalskiej w sposób szczególny zwrócił uwagę krytyk literacki, poeta i publicysta – Leszek Żuliński – który w recenzji1 zamieszczonej na łamach portalu literackiego „Pisarze.pl”,  o drugim tomiku poetki, zatytułowanym  „Światło”, wypowiada się z nieukrywanym entuzjazmem: „Wydawałoby się, że tyle wieków po Safonie nic już nas w tym gatunku nie zaskoczy. A jednak Kalina Kowalska odnalazła nową dykcję i nowy ekran, na którym pokazuje nam swoją namiętność. Niezwykle wyrafinowaną i rozgorączkowaną, a jednak bardzo subtelną, pozbawioną całego tego hardcore’u, do którego już przywykliśmy w literaturze. Bo to jest namiętność wysoce intelektualna, skupiona nie tyle na ciele, co na emocjach dziejących się w przestrzeni egzystencjalnej. Miłość, śmierć, samotność, alienacja, ból rozterek i niepewności, paradoksy istnienia, mroki losu, zagadki transcendencji, szamotanina nadziei i zwątpień, pytania o tożsamość, o drogę i cel... Ja głównie czytam te erotyki jako głos łaknienia. Bohaterka tych wierszy przeżywa także „lirykę roli” – jej różne wcielenia to swoista gra z własnym bagażem symboliki i najczulszymi miejscami we własnej „pamięci kulturowej”. (…) Kowalska wydeptuje od debiutanckiego tomiku własne ścieżki. To zdarza się tylko autorom wyrazistym i wyjątkowo utalentowanym. (…) Dla mnie ten tomik jest wydarzeniem o cechach wybitności!”

 

1http://www.pisarze.pl/recenzje/2231-leszek-zulinski-swiatlo-slow-i-snow.html

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2016-03-22 15:13
O naturze człowieka w groteskowych realiach galaktyki śmiechu
Jełopiada - Jana Skoczylas|

Jełopiada” jest wierszowanym utworem, obrazem patologii społecznej, niechęci do modernizacji swojego życia i zmieniania go na lepsze. Patologii wynikającej z braku potrzeb wyższych i życiu w kręgu najprymitywniejszych potrzeb: żeby się najeść, napić, pochędożyć i na koniec zapalić papierosa, a następnie iść spać. „Jełopiada”, to komediodramat społeczny, którego akcja dzieje się w 2133 roku na planecie Merkury, gdzie siedmiu prymitywnych Ziemian zostało wysłanych w celach badawczych przez Urząd Pracy. Oczywiście nie są zainteresowani aktywnością badawczą, może poza taką, która dostarczyłaby im materiałów służących do przetrwania, czyli alkoholu, tytoniu, jedzenia i kobiet. W tym celu nawiązują kontakt z Duchem, który pełni funkcję Boga.

 

Przybywam w pełnej mocy,

Trzeźwiejącym ku pomocy!

Niosę gwałt i pożogi,

Łeb mój porosły rogi.

Otacza mnie powiew gorzałki –

Coście za jedni, zuchwałki?!

 

Niestety, nawet kontakt z „najwyższą instancją” nie rozwiąże wszystkich problemów przybyszów z Ziemi. A tych będzie coraz więcej i kiedy osiągną maksimum szaleństwa, bohaterowie „Jełopiady” złożą deklarację zmiany swojego życia na lepsze.

 

Czy jednak życie bez nałogów i długiej listy innych wad miałoby dla nich jakiś sens?

Like Reblog Comment
text 2016-02-26 12:59
Antyreligijny poemat o spaczeniu myśli i życia
 Limeryki niepobożne i inne - Jan Zamorski

Limeryk ma bawić i śmieszyć. Jego humor, często oparty o absurd, odsuwa na bok chmurną, dumną, poważną (ale często nudną) poezję.

 

Konstrukcja limeryka opiera się na żelaznych zasadach:

 

Ma pięć wersetów czyli linijek. Pierwsza rymuje się z drugą i piątą, trzecia i czwarta, zwykle krótsze, rymują się ze sobą. Czyli schemat rymów to: a-a-b-b-a.

 

Limeryk to specyficzna fraszka podlegająca regułom nie tylko formy, ale i treści.

 

Pierwsza linia wprowadza geograficzną definicję miejsca akcji, z reguły jako ostatnie słowo, wyznaczające rym "a".

Treść także powinna świntuszyć: zarówno erotyczne aluzje jak i "kawa na ławę" są w limerykach normą i tylko uśmiech czytelnika jest potwierdzeniem, że to dobry limeryk. W tym zbiorze limeryki nie zawsze świntuszą, a często uderzają w klechdy i zabobony, gusła i przesądy i w tych, którzy na tym zbijają fortuny. Dlatego też zbiór ten zadedykowałem Rozumowi.

 

Oto przykład jednego z moich ulubionych limeryków autorstwa Jakuba Rożenka:

 

Ambitna panienka spod Ełka

Chce fruwać i wciąż całe dnie łka,

Bo wznieść się w przestworze

Niestety nie może,

Choć ma przy podpasce skrzydełka.

 

Limeryki w tym zbiorze podzieliłem na grupy tematyczne. Ostatnia część to "limeryki niepobożne". Tu – ostrzeżenie dla czytających:

 

Jeśli jesteś wierzący, nie kupuj tej książki i nie czytaj dalej! Zawiera ona treści, które mogą być uznane przez niektórych za "obrazę uczuć religijnych".

 

Autor i Wydawnictwo NIE PONOSZĄ za to odpowiedzialności. Pamiętaj, otwierając tę książkę zrzekasz się prawa do jakichkolwiek roszczeń czy skarg z tytułu art. 196 K.K. Obraza uczuć religijnych.

 

A teraz pozostaje mi życzyć Państwu przyjemnej lektury i zabawy!

Like Reblog Comment
show activity (+)
photo 2015-12-05 11:55
H.L.Rogowski
Like Reblog Comment
show activity (+)
url 2015-11-30 13:40
Zapraszam
Source: www.facebook.com/henryk.rogowski.1
More posts
Your Dashboard view:
Need help?