logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: recensie
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2016-12-19 22:04
Review: 22/11/63 - Stephen King

‘ humans weren’t build to look back; that’s why we have that swivel joint in our neck’ .

 

Dit boek was fantastisch! Het kan onder zoveel genres genoemd worden:
het is een science fiction verhaal over tijdreizen, een goed onderzocht historisch fictie boek, een spannende thriller, en zelfs een roman.

 

Dit boek gaat over Jake Epping, een leraar Engels wonend in Lisbon Falls.

Op een dag krijgt Jake telefoon van zijn vriend Al Templeton, die een eethuis bezit waar Jake regelmatig eet.
Al verteld hem dat er achter in zijn eethuis een portaal zit, waarmee je terug reist naar Lisbon Falls, maar dan op 9 september 1958, 2 minuten voor 12.
Templeton legt uit dat hoelang je ook in het verleden blijft, het altijd twee minuten is in de toekomst. Elke keer dat je terug keert is er een “reset”; alles wat je in het verleden hebt gedaan, wordt weer terug gezet naar hoe het verleden is geweest.

Al vertelt Jake dat hij de moord op John F Kennedy wil voorkomen, zodat de problemen die erna kwamen niet zouden plaatsvinden als hij in leven was gebleven. Al heeft al veel onderzoek gedaan, en is er bijna zeker van dat Lee Oswald de dader is. Helaas is Al nu ziek en stervende, en wil hij dat Jake zijn werk af maakt.

 

Jake reist terug naar het verleden, om Lee Oswald en zijn gezin te bespioneren, maar probeert ondertussen ook een eigen leven te creëren. Hij wordt verliefd op een vrouw, wat natuurlijk de zaken compliceert.

Maar het grootste probleem waar Epping mee te maken krijgt, is dat het verleden niet verandert wil worden.

 

Het is duidelijk dat Stephen King veel research heeft gedaan in de JFK moord, en over het leven in de jaren 60. In die tijd was ik nog niet geboren, maar King heeft de plaatsen, de mensen, de gewoontes en de kleinere details zoals auto’s, mode, en zelfs bier, zo goed omschreven, dat ik alles levendig voor mij zag tijdens het lezen.

Ook de karakters heeft hij zo levendig en realistisch gemaakt, dat je echt om ze gaat geven.

 

Dit boek is bijna 900 pagina’s, maar ik heb mij geen enkel moment verveeld.

Like Reblog Comment
review 2016-08-21 13:31
HET 13E HUIS | ROMINA RUSSELL
Het 13e Huis - Romina Russell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Vanaf het moment dat ik dit boek tegen kwam in boekbloggerland was ik al geïntrigeerd. In Het 13e Huis speelt astrologie namelijk een belangrijke rol en dat is iets wat me altijd al heeft gefascineerd. Hoe kunnen sterren en planeten die kilometers ver van de aarde afstaan invloed hebben op jou en je dagelijkse leven? Want vaak klopt het toch wel. Dan heb ik het niet over de populaire dagelijkse horoscopen in de krant, maar over de informatie op de betere websites op het web of in boeken. In dit verhaal worden ze ook nog op een heel andere manier gebruikt en er blijken dertien sterrenbeelden te bestaan? Oh dit boek gaat zeer speciaal worden!

 

Dat was het ook. Romina Russell heeft een heldere, beeldende en vooral pakkende schrijfstijl. Ik werd dan ook zo meegezogen in een groots avontuur vol spanning en actie waarin ik de jonge Rho ontmoette. Zij is plotseling verantwoordelijk voor miljoenen mensen en dient hen te leiden ten tijde van een van de grootste rampen die ooit heeft plaatsgevonden. Dit terwijl ze persoonlijk ook getroffen wordt.

 

Om het nog erger te maken lijkt zij de enige te zijn die ziet dat een verschrikkelijk kwaad zich opmaakt om het Zodiak stelsel te veroveren en is het aan haar om dit te stoppen. Gelukkig staat ze niet alleen en gaat samen met haar bondgenoten het gevecht aan! Ook al lijkt de verschrikking haar telkens een stap voor te zijn, Rho geeft niet op. Ondanks tegenslag na tegenslag vecht ze door. Voor haar vrienden. Haar volk en uiteindelijk voor haar wereld!

 

Rho vond ik dan ook een geweldig personage. Hoewel zo op momenten zeer naïef kan zijn, straalt ze ook een grote kracht uit. Een kracht die haar helpt om de wereld aan te kunnen, ook op de mindere momenten. Daarnaast doet ze me met haar doen en laten zo aan mijn zusje (toevallig ook een kreeft) denken! Zorgzaam en alles over hebben voor diegene die ze lief heeft. Behulpzaam en de vriendelijkheid zelve. Natuurlijk heeft ze ook haar mindere kantjes (Rho en niet mijn zusje, alhoewel.... ;) ), maar om dit boek samen met Rho te beleven was super! Ik snap dan ook volkomen dat maar liefst twee mannen voor de fantastische Rho kunnen vallen.

 

Leg Het 13e Huis vanwege deze zoveelste love triangle echter niet weg! Want hoewel aanwezig, is dit niet waar het verhaal zich op focust. Het blijft op de achtergrond. Bovendien zorgt de schrijfster ervoor dat het geen cliché wordt, laat ze het op een natuurlijke manier verlopen. Is het geloofwaardig en zijn er meer dan genoeg onverwachte ontwikkelingen die me flink hebben doen fangirlen! Ik heb natuurlijk al een favoriet uitgekozen, maar ben er alleen nog niet uit of Rho, ondanks haar epicness, hem waardig is of dat ik hem zelf houd ;)

 

Zoals ik verwachtte was de worldbuilding voortreffelijk. Al die verschillende huizen, met elk hun eigenschappen. Het was zo cool om de belangrijkste eigenschappen die aan elk sterrenbeeld zijn toegeschreven terug te zien komen. Natuurlijk was er de zorgzame en op familie gerichte kreeft, maar je had ook de vurige en dappere Ram (mijn teken! ) of de praktische en georganiseerde maagd. Zo leuk om te ontdekken op welke manier Romina Russell astrologie in dit verhaal had geweven! Ik hoop dan ook dat ook in de volgende boeken hier aandacht aan wordt gegeven, want dit was fantastisch!

 

Het is dan ook begrijpelijk dat ik dit boek in één adem heb gelezen. Want vanaf de eerste bladzijdes zat de spanning er goed in en gierde de adrenaline door mijn lijf. Ook alle bladzijdes daarna heb ik bijna ademloos gelezen. Romina Russell zorgde er namelijk voor dat je geen enkele houvast kreeg, geen enkele zekerheid wat er nu weer ging gebeuren en wat dat voor gevolgen voor Rho en haar vrienden had. Dit hield ze vol tot het ongelooflijke einde, waar ik echt even een momentje voor nodig had om van bij te komen. Die laatste plotwisselingen waren gewoon zo onverwacht, zo ingrijpend, maar o zo verschrikkelijk goed! Kan dan ook niet wachten tot ik het volgende boek in mijn handen heb!

 

Conclusie

Ook al had ik hoge verwachtingen, ik had niet verwacht dat Romina Russell erin slaagde om me in een paar bladzijden te betoveren met Het 13e Huis. Ik had niet verwacht dat Rho zo’n krachtig en goed uitgewerkt personage zou zijn en het verhaal zo pakkend zo zijn. Bovenal, ik had niet verwacht dat het me zo omver zou blazen! Pak het dus vooral op zodat ook jij kan ontdekken wat voor moois Romina Russell geschreven heeft!

Source: carpelibra.nl/het-13e-huis-romina-russell
Like Reblog Comment
review 2016-08-21 13:22
WINTER | MARISSA MEYER
Winter - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na Cress kon ik gewoon niet anders dan Winter zo spoedig mogelijk lezen. Wat een einde was dat! Meestal heb ik echter niet zo’n goede ervaringen met het direct lezen van het vervolg, zeker als het een laatste deel is.

 

Even leek deze angst ook nog eens uit te komen, dat de geschiedenis zich wederom ging herhalen. Want hoe spannend dit verhaal ook was, halverwege zakte het verhaal helemaal in. Neeeeee! Laat dit alsjeblieft niet waar zijn! Met veel pijn heb ik het toen even weg moeten leggen om weer interesse te verzamelen en verder te lezen. Wat een stuk moeilijker was dan ik dacht. Ik was bijna zo ver dat ik de moed had opgegeven en geaccepteerd had dat het laatste deel van deze geweldige serie gewoon te lang was om mijn aandacht erbij te houden. Met het derde deel had ik al moeite vanwege de dikte, laat staan nog meer! Over de 800 bladzijdes… dat hadden er best wat minder mogen zijn!

 

Toen… Boem! Paf! Iris zat er opeens weer midden in. De spanning en de adrenaline waren weer voelbaar. Ik maakte me weer zorgen over het wel en wee van de personages. Ik was weer geïnteresseerd in hun verhaal. Met ingehouden adem heb ik dan ook de laatste paar bladzijdes gelezen. Zou iedereen het redden? Zo blij dat Winter onverwachts nog een heel goed verhaal bleek te zijn!

 

In dit boek kon je natuurlijk ook een sprookje op een andere manier beleven, voor de laatste keer. Deze keer was Sneeuwwitje aan de beurt! Zo leuk om te ervaren hoe Marissa Meyer haar eigen stempel op dit alom bekende verhaal heeft gedrukt. Om erachter te komen wie de boze stiefmoeder en de jager waren. Hoe de appel en de kam worden gebruikt. Ik heb alleen de strikken niet echt terug kunnen vinden… Iemand anders wel? Het was in ieder geval heeeeeel anders dan het toch al duistere sprookje dat ik kende, niet de Disney versie, en zo goed in elkaar gezet!

 

Met Winter en haar “prins” had ik een mindere klik als de andere personages. Gedeeltelijk veroorzaakt omdat ook Cinder en de rest weer uitvoerig aan het woord zijn, anderzijds omdat ze toch heel anders in het verhaal staan, andere doelen hebben. Niet geholpen door Jacins gedrag tot nu toe en nu ook door het feit dat Winter op momenten hallucineert en je niet meer weet of het echt is of niet. Bovendien is ze, vooral in het begin, zo'n fameuze dame in nood, die bang is voor haar eigen schaduw. Oké, gezien wat ze allemaal heeft moeten doorstaan begrijpelijk. Echter duurde het onder andere daardoor heel lang voordat ik een band met haar had opgebouwd. Ze heeft iets te weinig pit naar mijn smaak, zeker in vergelijking met de andere dames ;)

 

In dit laatste deel komt eindelijk ook alles samen. Raakt alles in een stroomversnelling. Gaan we eindelijk face-to-face de strijd met Levana de boze koningin aan. Komen we er achter of Cinder onze knappe jonkheer in nood kan redden van zijn verstandshuwelijk. Ja mensen, het heeft maar VIER boeken geduurd voordat ik besefte dat voor Kai en Cinder de rollen om zijn gedraaid! Dat het nu de prins is die telkens weer gered dient te worden uit de benarde situaties waarin hij verzeild raakt. Iets wat ik natuurlijk ten zeerste toejuich. Wij vrouwen zijn ook meer dan capabel om de wereld te redden, inclusief onze prins :)

 

Conclusie

Al met al is Winter, wat ik overigens een zeer toepasselijke naam vind, een waardige afsluiting voor deze serie. Het was leuk om in elk boek elementen van mijn favoriete sprookjes terug te zien komen. De dikte had alleen wat minder gemogen, hierdoor had ik halverwege de grootste moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden, om geïnteresseerd te blijven in de personages en de gebeurtenissen. Gelukkig pakte het daarna weer op en werd ik getrakteerd op een prachtige en spannende afsluiting van een unieke en goed geschreven serie. The Lunar Chronicles is met zijn aparte setting en leuke personages een heerlijke serie om te lezen!

Source: carpelibra.nl/winter-marissa-meyer
Like Reblog Comment
review 2016-08-21 13:20
THE WARLOCK AND THE WOLF | DELFY HALL
The Warlock and the Wolf - Delfy Hall

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Een tijdje geleden werd ik door de auteur van The Warlock and the Wolf benaderd of ik dit boek wilde recenseren. Aangezien het zich zou afspelen in het 17e-eeuwse Nederland was mijn belangstelling toch wel gewekt. Ik vind het altijd interessant om erachter te komen hoe buitenlanders over ons koude kikkerlandje denken. Bovendien klonk de beschrijving ook heel mysterieus en precies in mijn straatje. Een pratende wolf? Magie? Count me in!

 

Ik heb me dan ook prima vermaakt met het lezen van dit boek. Het was super leuk om allemaal Nederlandse begrippen en plaatsen tegen te komen, zoals de Ridderzaal en Sinterklaas. Ook geschiedkundig zit het goed in elkaar. Delfy Hall heeft haar huiswerk goed gedaan! Het enige wat ik me wel afvraag is of de Nederlanders van de 17e eeuw echt zo ruimdenkend waren over mensen die afkomstig waren van slaven. Natuurlijk hoop ik van wel, maar of het ook zo was…

 

Anyway, daar heb ik me maar niet te lang mee bezig gehouden. Ik was namelijk zo gegrepen door de heerlijk beklemmende schrijfstijl van de schrijfster dat ik nergens anders meer aan kon denken. Op sommige momenten droop de spanning gewoon van de pagina’s! Ook de vermenging met de bovennatuurlijke wereld zorgde ervoor dat Iris een paar uur heerlijk heeft genoten. Een wereld vol gevaarlijke heksen en nog verschrikkelijkere wezens… Tel daar nog eens het goed uitgewerkte verhaal en het mysterie dat in The Warlock and the Wolf op een goede manier naar voren wordt gebracht bij op en Iris was in de boekenhemel.

 

Althans dat zou ik zijn als Mina er niet was geweest. Hoe verfrissend het ook was om over een jonge vrouw te lezen met dromen. Voor iemand die in die tijd niet genoegen nam met alleen maar een huisvrouw te zijn, was ze te hittepetitterig en ronduit te naïef naar mijn smaak. Ik snap niet dat ze niet inzag dat in een mannenmaatschappij die niet zoveel op heeft van vrouwen die zeggen waar het op staat of die meer willen bereiken, het niet handig is om zomaar je ongezouten mening te verkondigen aan diegene die je loon betaald. Ook al ben je het er niet mee eens. In plaats van een directe confrontatie zijn er ook andere manieren om te bereiken wat je wilt zonder je moreel te schenden. Ook op andere fronten heeft Mina nog veel te leren en zorgde ze voor het nodige rollen van mijn ogen. Aan het einde was ik gelukkig wel een beetje aan haar doen en laten gewend geraakt en had ze ook haar les wel geleerd, hopelijk. We shall see...

 

Het leukste van het hele verhaal vond ik eigenlijk dat Mina het vermogen vergaart om met dieren te praten en hoe dit door de auteur wordt verteld. Delfy Hall heeft namelijk alle verschillende soorten dieren, en de individuele dieren op zich, een manier van doen en laten en dus ook denken meegegeven die precies bij het dier past! Oh zou toch zo tof zijn als ik ook eens een babbeltje met een hond, of zelfs beter, een wolf kon maken :)

 

Conclusie

The Warlock and the Wolf heeft voor een paar uur prima vermaak gezorgd. Het bevat een spannend verhaal en een intrigerende wereld. Dat het een setting in ons 17e eeuwse Den Haag had, maakte het des te leuker. Ook het mysterie was goed uitgewerkt. Als ons hoofdpersonage nu eens niet zo naïef was en tot tien kon tellen had ik dit boek meer kunnen waarderen. Desalniettemin staat het vervolg al op mijn TBR. Het verhaal en de wereld smaken gewoon naar meer!

 

***Ik heb dit boek gratis en voor niks van de auteur ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie. Dat heeft mijn mening over dit boek of de inhoud van deze recensie op geen enkele wijze beïnvloed.***

Source: carpelibra.nl/the-warlock-and-the-wolf-delfy-hall
Like Reblog Comment
review 2016-08-21 12:38
CRESS | MARISSA MEYER
Cress (Lunar Chronicles, #3) - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Met elk boek slaagt Merissa Meyer erin om hem dikker te laten worden, want er komen ook in dit boek natuurlijk twee personages bij die graag hun verhaal vertellen, die graag met je willen kennis maken. Daar heb je natuurlijk de nodige bladzijdes voor nodig en dit zorgde in het begin ervoor dat Cress aan de trage kant was, dat het even duurde voor het boek op gang kwam. Gelukkig pakte het verhaal me halverwege op en werd ik heerlijk meegesleurd met alle gebeurtenissen. Had ik opnieuw een geweldig verhaal in mijn handen, ook al had ik op sommige momenten het gevoel dat minder pagina’s ook voldoende waren om het verhaal te vertellen.

 

Het was wederom leuk om te ontdekken hoe het sprookje in het verhaal was geweven. Deze keer ging het natuurlijk om Rapunzel! Net als Rapunzel heeft Cress natuurlijk ontzettend lange haren, al worden die van haar niet gebruikt om een toren te beklimmen. Nee, ze zijn gewoon zo lang gegroeid omdat ze niks had om ze af te knippen. Wel is er nog steeds sprake van een kwaadaardige “heks” die haar gevangen houdt. De “prins” is echter totaal anders dan ik verwacht had, maar dat maakte het des te leuker om te lezen.

 

Met Cress had ik niet dezelfde klik als ik met Cinder en Scarlet had. Met haar had ik echt een tijdje nodig om aan haar te wennen en haar te leren kennen. Ik kon me gewoon wat moeilijk in haar verplaatsen, want ik heb gelukkig nooit jaren eenzaam in een satelliet door de ruimte gezworven, met als enige gezelschap mijn computer. Dat maakte het toch wat moeilijker om een connectie te maken, maar tegen het einde van het verhaal was ik net zo op haar gesteld als de twee andere meiden. Ze is uit het zelfde hout gesneden: die van girlpower :D

 

Thorne heeft zich trouwens eindelijk van zijn betere kant laten zien in dit verhaal. Ik was aanvankelijk een niet al te grote fan van hem en hoopte stiekem dat Cinder hem ergens kon dumpen. Hij kwam op mij over als een rare snuiter, een gluiperige, domme opportunist die Cinder vast en zeker zou verraden bij de eerstvolgende gelegenheid. Ik ben blij dat die analyse niet klopte! Met de Thorne die ik in dit boek leerde kennen kan ik zeker mee leven, ook al is het nog iets te vroeg om echte vrienden te worden. Daar zal hij zich nog iets meer voor moeten bewijzen ;)

 

Natuurlijk gaat het ook weer over Cinder en haar missie om de aarde van de boosaardige koningin te redden. Terwijl ze vurig hoopt dat al die macht die ze heeft verworven haar niet hetzelfde pad op laat gaan als haar vijand. Want soms is het toch o zo verleidelijk.

 

Ik werd dus opnieuw getrakteerd op een spannend verhaal vol wendingen, dat zorgde voor de nodige uren leesplezier. Die ik eigenlijk allemaal achter elkaar heb gebruikt. Ja ik heb dit boek in één enkele zitting uitgelezen! Na het middenstuk was het gewoon te spannend om te stoppen!

 

Weer wil ik trouwens mijn complimenten geven aan Marissa Meyer voor de manier waarop ze moeiteloos tussen personages wisselt, zonder de lezer al te veel te laten hangen. Voor de wijze waarop ze ieder personage heeft uitgewerkt. Een eigen identiteit heeft gegeven. Ook zonder namen wist ik gewoon wie ik voor me had, zo uitgesproken zijn de personages.

 

Bovendien is zij een van de weinige schrijfsters die deze vorm van vertellen, met meerdere personages, echt laat werken. Die ervoor zorgt dat ik met mijn aandacht bij het verhaal blijf en alles in “chronologische” volgorde lees en niet skip omdat ik persé de verhaal lijn van één personage wil lezen. Vanwege mijn ongeduldige aard wil dit nog wel eens voorkomen :) Marissa Meyer geeft echter net genoeg informatie om mijn nieuwsgierigheid te behouden, maar zet het hele verhaal ook zo in elkaar dat je popelt om met de “nieuwe” personages verder te gaan. Een ware verademing als ik aan al die boeken denk waar het dus niet lukte, waaronder de Game of Thrones serie.

 

Na het lezen van Cinder en Scarlet stond ik niet echt te springen om meteen het volgende deel te lezen. Voor mijn gevoel had ik even genoeg van het hele verhaal. Niet dat ik er niet van heb genoten, ik heb beide boeken 4 sterren gegeven, maar ik had even behoefte aan wat anders. Het einde van die twee boeken gaf me ook niet echt het gevoel dat ik stond te springen om verder te lezen, ondanks alle onbeantwoorde vragen die ik nog had. Ze waren niet prangend genoeg om meteen in Cress te duiken. Dat is nu totaal anders, op dit moment sta ik te springen om het laatste deel op te pakken. Ik moet weten hoe het afloopt! Zal iedereen zijn happy ever after krijgen??

 

Conclusie

Het derde deel van deze unieke en leuke serie was ondanks de trage start nog verslavender dan de andere delen. Opnieuw waren er spannende momenten, nieuwe personages en een goed geschreven verhaal, waarin een sprookje op meesterlijke wijze wordt verweven, dat je het hele boek bezig houdt. Heerlijk!

Source: carpelibra.nl/cress-marissa-meyer
More posts
Your Dashboard view:
Need help?