logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: ulubione
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-03-17 16:04
Annapurna
Annapurna - Maurice Herzog

..."W najgorszych chwilach udręki wydawało mi się, że odkryłem głębokie znaczenie istnienia, którego dotychczas nie byłem świadomy. Zrozumiałem, że lepiej być lojalnym niż silnym. Na ciele noszę znamię gehenny. Zostałem uratowany i zdobyłem wolność. Ta wolność, której nigdy nie stracę, dała mi pewność i spokój spełnionego człowieka. Dała mi rzadką radość kochania tego, czego niegdyś nie doceniałem. Rozpoczęło się dla mnie nowe wspaniałe życie"...

Annapurna, ten mieszczący się w centralnym Neapolu szczyt mierzy 8091 m n.p.m. i jest dziesiątym, co do wielkości wierzchołkiem Ziemi. Choć zaliczany jest do tak zwanych niskich ośmiotysięczników, uznawany jest za jedną z niebezpiecznych gór świata. Nic więc dziwnego, że wejście na jego szczyt kusi nie jednego wytrawnego himalaistę, jej zdobycie zapewnia nie tylko swego rodzaju prestiż, ale i pewne miejsce na kartach historii. Jak potwierdzają dane statystyczne do 2007 roku, zarejestrowano 153 ataki szczytowe. 58 z nich skończyło się śmiercią himalaisty.
Kiedy w roku 1950 francuska wyprawa pod przewodnictwem Maurice'a Herzoga i Luisa Lachenala wyruszyła w Himalaje, zdobycie Annapurny zdawało się być szczytem marzeń. Dysponujący prymitywnymi i mało dokładnymi mapami terenu, pozbawieni butli tlenowych i lin wspinaczkowych, o górze i warunkach nań panujących wiedzieli tak naprawdę niewiele. Urzekająca i intrygująca góra, której zdobycie wymagało nie lada zacięcie, odwagi i hartu ducha. Oraz szczęścia.
A szczęścia ekspedycji nie zabrakło. Pomimo trudnych warunków atmosferycznych. licznych problemów psycho-fizycznych w dniu 3 czerwca 1950 roku ekipie udało się zdobyć szczyt i pomyślnie z niego wrócić. W wyniku odmrożeń Herzog stracił jednak wszystkie palce u nóg i większość u rąk. Dzięki zawziętości himalaisty, szczyt Annapurny przestał być przysłowiowym lądem dziewiczym, a jego nazwisko na trwałe zapisało się na kartach historii.
Książkę czyta się dziś jako rozczulająco anachroniczne świadectwo minionej epoki, jak pomnik wystawiony pierwszym zdobywcom gór najwyższych. Tekst wzbogacony jest licznymi fotografiami, które świetnie oddają atmosferę opowieści, ukazują piękno i grozę Himalajów. Lodowce, seraki i granie dokumentują dokonania pierwszych zdobywców, a także pokazują ich cierpienie po dokonaniu tego, co w latach pięćdziesiątych XX wieku wydawało się ludziom niewykonalne.
Lektura "Annapurny" skłania do refleksji nad tym, jak wiele jesteśmy w stanie poświęcić, oddając się w pełni swojej pasji. Czy kalectwo, widmo niepełnosprawności do końca życia nie jest zbyt wysoką ceną za dokonanie niewyobrażalnego? "Każdy ma swoją Annapurnę" - tak na to pytanie odpowiadał Herzog.
Naprawdę polecam i nie tylko miłośnikom gór!!!

Like Reblog Comment
review 2021-02-24 20:48
Stażystka
Stażystka - Alicja Sinicka

..."Ostatnio utwierdzam się w przekonaniu, że od problemów nie da się uciec. Ciągną się za ludźmi jak ogony, ich nagłe odcięcie zawsze grozi zakażeniem, niebezpieczną infekcją, która ma zaszkodzić organizmowi jeszcze bardziej. Trzeba nauczyć się z nimi żyć"...

Thriller psychologiczny to jeden z moich ulubionych gatunków. Twórczości Alicji Sinickiej dotąd nie znałam, więc byłam ciekawa czy ten bestseller przypadnie mi do gustu. Chociaż opis tej książki, a potem kilka recenzji zachęciło mnie do sięgnięcia po nią.
Autorka zaprasza w swojej nowej książce do swojego rodzinnego miasta - Oławy. To właśnie w nim umieszcza akcję powieści.
Klaudia Neter, główna bohaterka przyparta do "finansowego" muru potrzebuje pracy, w której będzie mogła zarobić dużo i szybko. Dziewczyna jest prosto po studiach, nie ma doświadczenia, więc gdy dostaje szanse na dobrze płatną posadę stażystki w renomowanej firmie, nie przeszkadza jej nawet to, że będzie musiała się na jakiś czas przeprowadzić. Jest młoda i atrakcyjna. Zostaje stażystką w firmie Skalskich. Nie ma pojęcia, że wszystko nie dzieje się przypadkowo, już od rozmowy kwalifikacyjnej stała się częścią chorej gry Skalskich. Jak dotąd spotykała się ze starszymi mężczyznami, czerpała korzyści finansowe z takich związków. Marek Skalski jest szarmancki, ale często też podkreśla też swoją wysoką pozycje, potrafi być naprawdę wymagający. Jego charakter imponuje młodej stażystce, która nie wie, że wszystko już od dawna zostało zaplanowane. Marek z żon ą zawarli chory układ, który dla nich wydaje się idealny. Pragnienie równowagi, obsesja dotycząca symetrii to początek późniejszych wydarzeń, które przekraczają granice normalności.
Życie Klaudii i Skalskich różni się od siebie. Młoda dziewczyna potrzebuje pieniędzy na zrealizowanie swoich planów, a małżeństwo nie może narzekać na ich brak. Żyją na wysokim poziomie, są wzorem dla innych, Ewa wspiera finansowo potrzebujących. Pod przykrywką idealnej rodziny kryją się jednak mroczne tajemnice, okazuje się że potrafią dobrze grać.
Dziewczyna wplątuje się niebezpieczna grę jaka toczy się między jej szefem, a jego żoną. Klaudia przekracza kolejne granice, ale gdy okazuje się, że poprzednie stażystki zginęły w niejasnych okolicznościach zaczyna bać się o swoje życie.
"Stażystka" to książka opowiadająca głównie o niebezpiecznej pokusie , o niepokojących tajemnicach, o obsesji, która ma wpływ na życie innych. Akcja rozwija się stopniowo, im bardziej się w nią zagłębiamy tym bardziej wciąga. Gdy wydaje nam się, że rozwiązaliśmy zagadkę, okazuje się, że autorka sprytnie wyprowadziła nas w pole.
Alicja Sinicka porusza trudne tematy, takie jak: sponsoring, prostytucja, wykorzystywanie seksualne czy przemoc wobec kobiet. To właśnie wokół tych zagadnień zbudowana jest intryga. Fabuła jest przemyślana a język prosty. Postacie są ciekawie wykreowane.
Totalnie nie spodziewałam się takiego zakończenia książki, lecz zupełnie czegoś innego. Autorka mnie zaskoczyła. Niesamowita historia i świetny pomysł. Polecam!!!!

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-02-12 16:17
Łowca nastolatek
Łowca nastolatek - Mikołaj Podolski

"Łowca nastolatek" to jedna z najgłośniejszych pozycji 2020 roku. Przedstawia historię Krystiana "Krystka" W. opowiedzianą z innej strony i bez ogródek. Autor ukazuje fakty z życia gwałciciela jakie udało mu się zdemaskować.
Nigdy nie słyszałam o historiach , które zostały opisane w książce. Gdzieś mi po prostu umknęło. Więc gdy zobaczyłam pozycję w empiku uznałam, że muszę ją przeczytać.
Pozycja zaczyna się od rozmowy dziennikarza z matką Anaid. która z determinacją walczyła cały czas żeby sprawa córki nie została zamieciona pod dywan, co chciała zrobić policja. To właśnie ona znalazła więcej dziewczyn poszkodowanych przez "Krystka".
Cała akcja dzieje się głównie na Pomorzu, w tętniącym życiem Sopocie, który przyciąga bardzo wiele młodych ludzi z całej Polski, kojarzący się z luksusem, bogactwem i nieskończonymi możliwościami. Na łamach książki odwiedzimy również Wejherowo, Gdańsk i wiele innych miast, które są powiązane z tym procederem.
Dorosły mężczyzna upodobał sobie nastolatki, które uwodził chwaląc się drogimi samochodami, Vip-owskim wstępem do najpopularniejszych sopockich klubów i znajomością z Marcinem T. właścicielem Zatoki Sztuki, dzięki której kusił swoje ofiary wizją dobrze płatnej pracy w lokalach "dyskotekowego barona". Zaraz po powiązaniu Krystiana W. ze słynnym Marcinem T. za obronę Zatoki Sztuki wzięli się sławni polscy aktorzy, muzycy i inni dziennikarze. Szybko zaczęli zmienić swoje zdanie po ujawnieniu kolejnych faktów, jednak nikt nie przeprosił ofiar za to jak zostały potraktowane. Jakby ich w ogóle nie było. Jakby liczył się tylko zysk i dobre imię przebywających w Zatoce Sztuki osób.
Reportaż doprowadził w końcu do postawieniu zarzutów "Krystkowi" oraz Marcinowi T. Jest to pewien mały sukces. Jednak nie jest tajemnicą, że "dyskotekowy baron" nigdy nie trafił do aresztu i odpowiada z wolnej stopy, chociaż oskarżony jest między innymi o pedofilię. Jest oburzającym i przerażającym fakt, że w Polsce broni się praw oprawców, a zapomina o ofiarach i ich rodzinach.
Książka jest historią dziennikarskiego śledztwa, w której przeczytamy wstrząsające opisy wykorzystywania nieletnich dziewczyn, często w trudnej sytuacji życiowej. Opowieści są z pierwszej ręki, od samych pokrzywdzonych, które zdecydowały się mówić i ujawnić prawdę po śmierci Anaid. Opisy czynów "dyskotekowego barona" i "Krystka" przerażają, ale bulwersujących fragmentów jest więcej i dotyczą one nie tylko celebrytów i zwykłych obywateli, którzy postanowili wydać wyrok. Na ofiary, a nie sprawców.
Książkę czyta się bardzo szybko, ponieważ napisana jest lekkim i prostym dziennikarskim stylu. Jednocześnie trzeba być szczerym, nie jest to jakieś wybitnie ambitna lektura. To raczej interesujące materiały prasowe, spięte jedną okładką. Autor ostatecznie zrobił kawał dobrej roboty i to dzięki niemu też prawdopodobnie sprawa w końcu się ruszyła.
Ja ze swojej strony polecam...ku przestrodze i dla ludzi o mocnych nerwach.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-01-24 20:50
Morderstwo w Orient Expressie
Morderstwo w Orient Expressie - Agatha Christie
 
Książki Agathy Christie były w moim domu zawsze. Najpierw czytała je mama potem ja. Dla mnie to mistrzyni kryminału, morderstwa i oczywiście arszeniku.
Głównym bohaterem jest Herkules Poirot, który rozwiązał kolejną sprawę, z Aleppo udaje się do Stambułu, gdzie ma zabawić parę dni. Jednak Londyn postanawia zmienić jego plany, dlatego detektyw musi najszybciej wracać do Europy. Liczy się czas, Poirot wybiera więc Orient Express, jednak co zaskakujące w zimowej porze, cały skład jest zapełniony. Na szczęście dzięki koneksji z dyrektorem kolei Herkulesowi udaje się zająć miejsce w pociągu.
Pasażerowie owego pociągu są różni. Oprócz pokojówek, szwedzkiej misjonarki i rosyjskiej księżnej podróżuje komiwojażer, żołnierz brytyjskiej armii i biznesmen z Włoch. A pośród nich wszystkich kawę spokojnie popija belgijski detektyw.
W nocy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z pasażerów. Herkules rozpoczyna dochodzenie, a jego podróż zmienia się w śledztwo. Fakty wskazują, że zabójca zajmuje przedział w tym samym wagonie. Czy Poirot da radę rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa? Sprawa nie należy do łatwych. Każdy pasażer jest podejrzany...
Książkę przeczytałam ponownie po latach z wielką przyjemnością. Powtórne spotkanie z Herkulesem było prawdziwą przyjemnością. Klasyka kryminału - w zderzeniu ze współczesnymi powieściami kryminalnymi coraz bardziej makabrycznymi, pogmatwanymi, nastawionymi na brawurową akcję i nagłe zwroty akcji - jest bardzo miłą odmianą. Oddechem, przyjemnością której nie sposób sobie odmówić, jeśli uwielbia się kryminały.
Takich detektywów jak Herkules Poirot w kryminałach już nie ma. No bo który mógłby złapać mordercę siedząc tylko...w fotelu i przesłuchując podejrzanych, używając jedynie swych szarych komórek i stosując drogę dedukcji.
Ze swojej strony polecam!
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-01-19 20:52
Czarownica (Saga o Fjällbace (tom 10))
Czarownica - Camilla Läckberg

Nienawiść to bardzo silne uczucie. Podsycane przez strach, niewiedzę, niepokój o siebie i najbliższych może być śmiertelnie niebezpieczne. A w połączeniu z zazdrością tworzy zabójczą broń. O nienawiści: do obcych, do rówieśników, do członków rodziny, do innych jest najnowszy kryminał "Czarownica" Camilli Läckberg. I choć jak to zwykle u Camilli bywa, całość osadzona jest w sielskim klimacie szwedzkiego miasteczka Fjällbacka, a w książce spotykamy bohaterów znanych z poprzednich jej części.
Tym razem autorka w kryminale opowiada aż trzy historie. Pierwszą dziejącą się współcześnie, dotyczy zaginięcia czteroletniej Linnei z gospodarstwa koło Fjällbacki. to zdarzenie przypomina tragiczną historię sprzed trzydziestu lat - drugą opowiadaną przez pisarkę. Z tego samego miejsca zginęła wtedy mała dziewczynka - Stella, której ciało zostało znalezione w pobliskim leśnym jeziorku. Do morderstwa przyznały się dwie nastolatki, potem to odwołały, jednak sąd uznał je winne, ale jako nieletnie nie trafiły do więzienia.
Jest i trzecia historia...o Elin - młodej wdowie z kilkuletnią córką. Ta opowieść dzieje się w 1672 roku. W tym czasie w Szwecji, za przyzwoleniem i wsparciem tamtejszego Kościoła odbywało się polowanie na czarownice.
Ale jak to bywa w kryminałach Läckberg wszystkie trzy historie się łączą, losy bohaterów się splatają. W efekcie czytelnik dostaje powieść kryminalno-obyczajową w najlepszym wydaniu od której trudno się oderwać. A finał jak zawsze nie jest oczywisty, bo Camilla lubi podrzucać fałszywe tropy i robi to bardzo wiarygodnie.
Według mnie to jeden z tych lepszych tomów tej sagi. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, co nie znaczy że jest wolna od brutalnych scen, bo nie jest. Lekki styl autorki oraz wspaniałe dialogi odgrywały tutaj sporą rolę. Polecam!

More posts
Your Dashboard view:
Need help?