logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: Christie
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-05-29 22:57
Morderstwo w Orient Expressie
Morderstwo w Orient Expressie - Agatha Christie

CYKL: "HERCULES POIROT" (TOM 9)

Kryminały Agathy Christie poznaję od paru lat, jednakże wciąż nieznanym był mi klasyk jej autorstwa. Obawiałam się, że książka może mnie albo bardzo zawieźć, albo tak bardzo mi się spodobać, że już na każdą następną będę patrzeć inaczej. Jak się okazuje, po zapoznaniu się z treścią "Morderstwa w Orient Expressie", ta druga opcja raczej mi nie grozi...

Skąd taka ocena? Przez ostatni rozdział z wyjaśnieniem zagadki, które mnie rozczarowało. Bo do czasu poznania ostatecznych przemyśleń Poirota i jego końcowych wyjaśnień, ta książka jawiła mi się jako dobra. Autorka jednak wszystko mi zaburzyła na koniec. Nie ma sensu rozpisywać się w szczegółach, trzeba tego doświadczyć samemu i albo też się zawieźć albo nie - zależy od indywidualnego podejścia czytelnika. Ja się tym rozwiązaniem zagadki i takim potraktowaniem końcowym całej sprawy mocno zawiodłam, co miało wpływ na końcową ocenę. A szkoda, bo Christie nakreśliła ciekawe postaci o intrygujących osobowościach. Widać było, że w jakimś kierunku to zmierza. Czytałam ze sporym zainteresowaniem, chcąc jak najszybciej dowiedzieć się tego najważniejszego - kto zabił? I... no właśnie. I tu mi Autorka popsuła zabawę.

Szczerze, takie stanowisko końcowe Poirota dziwi mnie tak bardzo, jak fakt, że teraz nie do końca rozumiem na czym polega fenomen tego tytułu. Ostatecznie, cieszę się, że jednak nie sięgałam po ten jeden z najsłynniejszych - o ile nie najsłynniejszy kryminał Christie, a zamiast tego przeczytałam parę innych - o wiele ciekawszych, lepszych, z lepszymi zakończeniami. Inaczej, pewnie bym się mogła zrazić do Autorki. Dlatego też, gdyby zapytano mnie czy warto rozpocząć przygodę z Agathą Christie od "Morderstwa w Orient Expressie", odpowiedziałabym: "Nie, odpuść sobie ten tytuł i zostaw na czas, gdy poznasz coś bardziej wartościowego".

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2021-01-24 20:50
Morderstwo w Orient Expressie
Morderstwo w Orient Expressie - Agatha Christie
 
Książki Agathy Christie były w moim domu zawsze. Najpierw czytała je mama potem ja. Dla mnie to mistrzyni kryminału, morderstwa i oczywiście arszeniku.
Głównym bohaterem jest Herkules Poirot, który rozwiązał kolejną sprawę, z Aleppo udaje się do Stambułu, gdzie ma zabawić parę dni. Jednak Londyn postanawia zmienić jego plany, dlatego detektyw musi najszybciej wracać do Europy. Liczy się czas, Poirot wybiera więc Orient Express, jednak co zaskakujące w zimowej porze, cały skład jest zapełniony. Na szczęście dzięki koneksji z dyrektorem kolei Herkulesowi udaje się zająć miejsce w pociągu.
Pasażerowie owego pociągu są różni. Oprócz pokojówek, szwedzkiej misjonarki i rosyjskiej księżnej podróżuje komiwojażer, żołnierz brytyjskiej armii i biznesmen z Włoch. A pośród nich wszystkich kawę spokojnie popija belgijski detektyw.
W nocy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jeden z pasażerów. Herkules rozpoczyna dochodzenie, a jego podróż zmienia się w śledztwo. Fakty wskazują, że zabójca zajmuje przedział w tym samym wagonie. Czy Poirot da radę rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa? Sprawa nie należy do łatwych. Każdy pasażer jest podejrzany...
Książkę przeczytałam ponownie po latach z wielką przyjemnością. Powtórne spotkanie z Herkulesem było prawdziwą przyjemnością. Klasyka kryminału - w zderzeniu ze współczesnymi powieściami kryminalnymi coraz bardziej makabrycznymi, pogmatwanymi, nastawionymi na brawurową akcję i nagłe zwroty akcji - jest bardzo miłą odmianą. Oddechem, przyjemnością której nie sposób sobie odmówić, jeśli uwielbia się kryminały.
Takich detektywów jak Herkules Poirot w kryminałach już nie ma. No bo który mógłby złapać mordercę siedząc tylko...w fotelu i przesłuchując podejrzanych, używając jedynie swych szarych komórek i stosując drogę dedukcji.
Ze swojej strony polecam!
Like Reblog Comment
text 2021-01-01 21:55
Czytelnicze podsumowanie roku 2020
Biblioteka dusz - Ransom Riggs,Piotr Budkiewicz,Małgorzata Hesko-Kołodzińska
Pismo. Magazyn opinii, nr 10 /październik 2018 - praca zbiorowa
Czuły narrator - Olga Tokarczuk
Morderstwo w Boże Narodzenie - Agatha Christie
Osobliwy dom pani Peregrine - Ransom Riggs,Małgorzata Hesko-Kołodzińska
Morderstwo Na Plebanii - Agatha Christie
Pismo. Magazyn opinii, nr 9 /wrzesień 2018 - praca zbiorowa
Naomi : [nieautoryzowana biografia jednej z nasławniejszych modelek świata] - Lesley-Ann Jones,Anna Kruczkowska
Keanu Reeves. W roli głównej - Kitty Curran,Larissa Zageris ,Joanna Dziubińska
Kochanka władcy - Pawło Zahrebelny

Moje książkowe "the best":


Najbardziej intrygująca książkowa postać:

 

Sharon ("Biblioteka dusz"; cykl: "Osobliwy dom pani Peregrine", tom 3) (Ransom Riggs)

 

Najlepsza okładka:

 

"Pismo. Magazyn opinii, nr 10/październik 2018", Fundacja Pismo, 2018r.

 

Najlepszy cytat:

 

"Więzi i emocjonalna bliskość, jakie rodzą się pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem, wcale nie są gorsze od tych, które tworzą między sobą ludzie."

"Czuły narrator" (Olga Tokarczuk)


Największe zaskoczenie:

 

"Morderstwo w Boże Narodzenie" (Agatha Christie)

 

Najlepszy autor:

 

Ransom Riggs ("Osobliwy dom pani Peregrine")

 

Najlepsza książka:

 

"Osobliwy dom pani Peregrine" (Ransom Riggs)

 


Największe gnioty:

 


Najbardziej irytująca książkowa postać:

 

Proboszcz "Morderstwo na plebanii" (Agatha Christie)

 

Najgorsza okładka:

 

"Pismo. Magazyn opinii, nr 9/wrzesień 2018", Fundacja Pismo 2018r.

 

Najgorszy cytat:

 

"Niczym dzika gęś fruwałam tam i z powrotem między Londynem, Nowym Jorkiem i Los Angeles. Bez efektu - Naomi stale mi umykała."

"Naomi" (Leslie-Ann Jones)


Największe rozczarowanie:

 

"Keanu Reeves. W rolu głównej" (Kitty Curran, Larissa Zageris)

 

Najgorszy autor:

 

Pawło Zagrebelny ("Wspaniałe stulecie Sulejmana. Kochanka władcy")

 

Najgorsza książka:
 
"Wspaniałe Stulecie Sulejmana. Kochanka władcy" (Pawło Zagrebelny)

 


_______________________________________________________________________________

 


W liczbach:

 

Wszystkich przeczytanych książek 50, w tym:

 
Albumy/Malarstwo/Rusunek/Sztuka - 1
Biografie/Autobiografie/Dzienniki/Pamiętniki - 3
Czasopisma - 16
Fantastyka - 7
Film + książka - 6
Komiksy - 2
Literatura faktu/Reportaże/Eseje - 4
Literatura obyczajowa - 1
Literatura piękna/współczesna - 1
Literatura religijna - 1
Thrillery/Kryminały/Sensacja - 7

 


W nagrodach:

 

Nominowani (2)


1) Książka Roku Lubimyczytac.pl (2016)
"Biblioteka dusz" (Ransom Riggs)

2) Książka Roku Lubimyczytac.pl (2019)
"Mapa dni" (2019)

 

Nagrodzeni (1)


1) Nagroda Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera (2004)
"Gringo wśród dzikich plemion" (Wojciech Cejrowski)

 

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2020-11-03 01:25
The Thirteen Problems
The Thirteen Problems - Agatha Christie

I (re)read this book for two reasons:  I belong to a group reading Agatha Christie's oeuvre in order of publication, and it fit a Halloween Bingo prompt - 13.  Either one of those reasons would have been a good enough excuse to read this charming little collection of Miss Marple showing everyone up.

 

13 short stories: the first 6 of which share a common tie of being stories told at the Tuesday Night Club, an impromptu gathering where each person tells the tale of a mystery that went unsolved at the time.  The next 6 stories are tied together in a similar way, as stories all told around the dining table one evening.  The last story is a 'stand-alone' although it relies on the friendship established in the previous stories between Miss Marple and Sir Henry Clithering.

 

Without exception, each story is excellent.  Some are more excellent than others; in my opinion, The Blue Geranium is the absolute stand-out, though Motive vs Opportunity comes close.  The weakest was probably the last, for me, Death by Drowning.  It's solid, but in comparison, duller than the previous 12 stories.

 

I have a confession to make about Agatha Christie's books:  I dislike both Miss Marple and Hercule Poirot.  I find that in the longer books Miss Marple tends to natter on a bit too much and plays the "old spinster" and "aww shucks" hands a little too strongly.  Hercule Poirot is just ... an amalgamation of the worst traits of Holmes and Dupin is as close I can come to a description.  I don't find him as comical as most.

 

However, these short stories offer the perfect dose of Miss Marple: for almost all the stories, her participation is relegated to the end, so the simpering is contained.  I also really tried, while reading these, to re-imagine Miss Marple in my mind by remembering the subjectivity of the descriptor 'old' and the stereotype of 'spinster'.  Yes, Miss Marple has white hair and knits, but I know many a 50-60 year old that has white hair and knits.  I don't recall her age ever being mentioned in the books I've read so far, so perhaps I dislike Miss Marple because of popular portrayals, combined with current attitudes about the adjectives that Christie used 100 years ago, when they covered broader spectrums.

 

I was partially successful; it was a struggle.  Ingrained conceptions die hard.  Fortunately I have a lot of books ahead of me to use for mental re-programming.  Now if only I could figure out a way to like Poirot...

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2020-08-08 08:22
'Poirot Investigates' by Agatha Christie
Poirot Investigates - Agatha Christie

'Poirot Investigates', originally published in 1924, is a collection of fourteen Poirot stories, told over 211 pages. They are short, energetic, playful pieces, all centring around Poirot's brilliance in solving apparently unsolvable puzzles. 

 

At an average of fifteen pages per story, there isn't a lot of space for anything more than exposition, investigation and resolution - think the kind of thirty-minute TV mystery shows that were pumped out in the 1970's - but they're delivered with brio, self-confidence and humour that makes them engaging.

 

The subjects of the stories range widely. We have spies, blackmailers, jewel thieves, cursed Egyptian tombs, a kidnapped Prime Minister and opportunistic but devilishly cunning murders.

 

The only thing that they have in common is that they let Hercule Poirot play his part of Magician Detective, the man who can and does solve crimes while sitting at his desk with his eyes closed.

 

I began to see Poirot like this:

What pulls the stories together, and what I found more interesting than the puzzles posed, is the way Poirot and Hastings are revealed to us. With rapid, deft strokes, Christie gives us a clear portrait of both men and the relationship between them. 

 

Poirot, the small man with the large ego, a compulsion for neatness, a self-serving sense of humour and an analytical mind that treats people and their actions as no more than puzzle pieces. A man whose vanity is displayed as much in his refusal to speak English fluently as his luxurious moustaches. He is bright but often less than kind. My main impression of him? M. Poirot, il est un connard, non?

 

Christie skilfully manages to give us Hastings through his own eyes and still present someone different from the man Hastings sees when he looks in the mirror. He's an affable, reliable man, the epitome of his class, one step up from Bertie Wooster. Woman are an alien species to him but he is always willing to worship at the altar of the auburn-haired beauty, provided she's a woman of good family and character and not one of these 'new' women. It was pointed out to me that he's a perfect example of the Dunning-Krugar effect, a cognitive bias that allows a person of low ability to sustain an internal illusion of superiority.

 

The early stories read like playful trope twists on Sherlock Holmes stories. They all read as if Christie is having fun playing with ideas and using her stories as a lab for testing them out. Yet, taken together, they give a picture of this odd couple that is very different from Holmes and Watson and much more endearing.

More posts
Your Dashboard view:
Need help?