Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: aix-en-provence
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2018-06-25 20:07
„Śmierć w Chateau Bremont”, bo okładka była śliczna


Niezbyt często sięgam po książki z powodu ich okładek, ale akurat abonament Legimi daje swobodę ulegania takim zachciankom. Inaczej wybieram lektury, jeśli na książkę trzeba wydać kilkadziesiąt złotych, a inaczej jeśli wystarczy dodać na półkę i pobrać na czytnik. W ten oto sposób zacząłem czytać „Śmierć w Chateau Bremont” M.L. Longworth. Nawet specjalnie się nie zastanawiałem, nie czytałem wcześniej recenzji, nie sprawdziłem kto napisał. Poprzestałem na skojarzeniu po tytule, że to zapewne francuski kryminał. Za takowymi nie przepadam, ale znowu – zdecydowała okładka. Zwyczajnie mnie urzekła zarówno w przypadku „Śmierci w Chateau Bremont” jak i drugiego tomu serii - „Morderstwa przy rue Dumas”.


Urzekająca okładka książki M.L. Longworth „Śmierć w Chateau Bremont” (źródło: smakslowa.pl)


Z samym czytaniem było jednak wyraźnie słabiej. Nie chcę nikogo zniechęcać do lektury tego tomu czy całej serii, ale ja po następne części raczej nie sięgnę. Dlaczego? Czytanie zwyczajnie mi nie szło. Taki styl pisania mi nie odpowiada. Moim zdaniem „Śmierć w Chateau Bremont” to lektura z jednej strony dla miłośników Francji, a z drugiej – kobiecego stylu pisania. Żeby nie było – Francję lubię takoż nie oceniam książek na podstawie płci autora. Ale w tym przypadku nie mogłem się przekonać ani do prowadzenia fabuły, ani do opisów. Podam przykład zdania nieźle oddającego charakter książki: „Odłożyła portfel i kluczyki do starego fajansowego naczynia z Quimper, stojącego na stoliczku z czarnego szkła, który kupiła na wyprzedaży w Habitat”. Lubię budowanie atmosfery i oddawanie charakteru miejsca akcji poprzez wplatanie detali, ale bez przesady! Jedno zdanie a ile się dowiedziałem zupełnie zbędnych rzeczy o stoliku i naczyniu na klucze.


Równie urzekająca okładka „Morderstwa przy rue Dumas” (źródło: smakslowa.pl)


Cała kryminalna historia opowiedziana jest bez specjalnych zawiłości czy budowania napięcia. Śledztwo toczy się powoli utykając raz po raz, a to w winnicy, a to w kawiarni czy restauracji. Do tego jeszcze trochę blasku francuskiej arystokracji i dużych pieniędzy. W końcu, tak trochę przy okazji, okazuje się kto zabił. Ot i cała historyja.


Urzekające Aix-en-Provence, gdzie toczy się akcja powieści (źródło: Google Street View)


Nie polecam ale też specjalnie nie zniechęcam. To nie jest zapewne zła książka. Sądzę też, że zarówno taki sposób pisania, francuskie realia, jak i powolna, sącząca się intryga bez brutalnych opisów i mrożących krew w żyłach akcji może znaleźć uznanie.


Ebooki M.L. Longworth można kupić np. w księgarni Ebookpoint:


Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2017-10-18 20:07
Murderous Mistral: A Provence Mystery - Cay Rademacher

I enjoyed the author's new detective, Roger Blanc, for the most part and his descriptions of the region in France where Roger lives.

However, sometimes I felt the writing was overthought and overwritten. The sex scene with Roger and his superior? Why? Definitely just page filler for me and not needed at all. I don't even think it went with the character. A man who wondered if he had kissed or not kissed someone right.

A decent read albeit with a lot of unnecessary writing in which I enjoyed learning more French curse words.

Thanks to St. Martin's Press and Net Galley for providing me with a free e-galley in exchange for an honest, unbiased review.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2017-04-14 21:04
A Year in Provence - Peter Mayle

"A Year in Provence" won the British Book Awards' "Best Travel Book of the Year" in 1989 and without wishing to be disparaging, it is utterly charming! Month-by-month Peter Mayle describes his gradual assimilation into a new life in southern France and though not without challenges, the lifestyle retains enough of an idyllic quality as to be appealing to many a reader.


For example, the twelve months begins with a New Year's Eve six course lunch with pink champagne. Typically, Brits have been enviously familiar with the obsession with food, which looms large in French culture, from the virtues of olive oil to the daily purchase of bread - vive la difference!  More recently, of course, we are arguably catching up, but regular references to the importance of food and drink and the superior Gallic appreciation of all things gastronomical, does lend the book a sumptuous feel. Still, this is simply garnish for descriptions of the local characters and landscapes Mayle encounters, which form the main course of his book.


Just the idea of a farmhouse with six acres located between the medieval villages of Menerbes and Bonnieux seems exotic, "at the end of a dirt track through cherry trees and vines". And though the author recounts the unexpected difficulties with the climate and getting a series of tradesmen to deliver on the promised renovations, the Spring "evenings of corrugated pink skies..." seem fair compensation for the fact that the swimming pool isn't for all-year-round use!


However, for me, the highlight of the book is undoubtedly the rather genteel descriptions of a host of local people, with whom Mayle develops a seemingly genuine affinity and who in turn, appear to accept the Englishman seeking to share in their slice of the 'better life'. Indeed, the incessant visitors from home almost became intruders, inhibiting Mr & Mrs Mayle's desire to luxuriate in their new home and be seamlessly absorbed into the community.


The lasting impression is that our neighbour's  grass is inevitably greener, though it wouldn't necessarily be everyone's cup of tea. C'est la vie! 

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2017-02-28 09:53
One Sip at a Time- Keith Van Sickle

   This is a series of anecdotes, penned by an English-speaking American dabbling in life in France. It is an easy to read, short book with the capacity to raise a smile, if not to add a great deal to one’s own understanding of the entente cordiale. The author’s joie de vivre is infectious, even if one is sometimes left a little nonplussed about quite why.

   As the author points out himself, his and his wife’s, um- no actually, his, difficulties with a very different culture and language, provides the colour to this book. Note well, that the author declares himself as anything but some bilingual Québécoise superhuman. Van Sickle is the average, and more usually male, voyager who struggles in anything but a native lingo. Well, that’s the picture he paints. I suspect that in reality, he is the sort of person that brings enough of himself to any social situations to compensate for those that make little positive impact, whatever language is being manipulated. He certainly has the confidence to point out his insufficiencies to his reading audience, which does help draw one into his ‘sips’.

   In the connections that make up the thin thread of connective story we see the couple dip in and out of ‘francophone’ culture, in varying, if generally geographically close, locations. The book is not so very different from a couple of dozen books written by British and Irish individuals that have tried escaping the perpetual grey for the nicer bits of France. So this doesn’t add much in the way of knowledge to anyone that has read any of these, nevertheless, this book is well worth a read if one has any sort of interest in ‘French-English’ détente. This is lightweight draft, from a bonhomme raconteur that can only appeal to the many Anglophones that have faced the torture of trying to use school level French for real communication. So yes, definitely, this reviewer is amongst its natural audience.

   Van Sickle seems to be particularly keen on making the Swiss, the people of my adopted nation, the butt of several stories. He, and of course his misses, his linguistic enabler, lived for a while in the Swiss Romande Canton of Neuchâtel. While en Suisse, we are more inclined to find the butt of humour amongst the people of the ‘Hexagone’ that is truly French, and particular amongst thsoe fine residents of Paris that feel only they can speak la langue française. Certainly, in that superior capital, not even the people of the once officially independent province of Provence are recognised as speakers of anything close to acceptable French.

   Worth a read during the bon voyage.



Like Reblog Comment
review 2016-11-15 19:02
Rezension "Mord in der Provence" von Sandra Åslund
Mord in der Provence: Kriminalroman - Sandra Åslund

Die im Rahmen eines Austauschprogramms in die Provence versetzte deutsche Polizistin Hannah rechnet mit ein paar ruhigen Wochen in Vaison-la-Romaine. Nachdem in der Region mehrere ungeklärte Selbstmorde verübt wurden, wird sie auf die Fälle aufmerksam und beginnt zu ermitteln, ob nicht doch etwas anderes dahinter steckt – sehr zum Missfallen ihres Vorgesetzten…


Die Geschichte wird in der dritten Person in der Vergangenheit geschildert, zum Grossteil aus der Sicht von Hannah. Aber auch einige der Nebenfiguren kommen zwischenzeitlich zu Wort. Obschon Hannah so im Mittelpunkt steht, hatte ich am Ende des Buches nicht wirklich das Gefühl, sie zu kennen. Ich kannte zwar ihre Vorliebe für guten Kaffee und attraktive Männer, verstand aber nicht wirklich, was sie beschäftigte und antrieb. Sie blieb für mich etwas blass. Die weiteren Figuren ertrinken fast in Klischees, sei es die quirlige Spanierin, die alle Männer verführt, der französische Liebhaber, der gerne auch mal zweigleisig fährt oder der Polizeichef, der Frauen bei der Polizei komplett unnötig findet. Und natürlich trinken alle Franzosen im Buch tagein, tagaus nur Alkohol, egal ob Wein oder Pastis. 


Die Handlung ist im Grunde in zwei Teile geteilt. Einerseits die Kriminalhandlung, die recht zäh beginnt und erst im letzten Drittel des Buchs, als langsam die Zusammenhänge klar werden, an Fahrt aufnimmt. Dabei ging Hannah als Ermittlerin eher wie eine Privatdetektivin als wie eine Polizistin vor – kein Wunder, wer gegen den Willen des Polizeichefs ermittelt, dem stehen wohl die üblichen Kanäle nicht offen. Andererseits wird ausführlich das Privatleben von Hannah und ihren Freunden beschrieben. So ausführlich, dass ich stellenweise eher das Gefühl hatte, einen Sommer-Liebesroman zu lesen als einen Krimi. Die Auflösung erschien mir etwas überstürzt, innert weniger Seiten war der Fall aufgeklärt und gelöst (wobei mich die Auflösung kaum überrascht hat, sie war recht vorhersehbar). Auch hatte ich den Eindruck, dass die Autorin etwas gar viele Themen in ihr Buch einbauen wollte, so dass die einzelnen kaum mehr Platz fanden, um sich angemessen auszubreiten.


Was mir hingegen sehr gut gefallen hat war die provenzalische Stimmung. Die Autorin schaffe es geschickt, mich gedanklich in Lavendelfelder, Weinberge und Olivenhaine zu versetzen. Als Sommer-Entspannungslektüre mit einem gewissen Krimi-Anteil eignet sich „Mord in der Provence“ daher gut.


Mein Fazit

Schönes Provence-Sommer-Feeling, aber etwas wenig Krimi

Source: aglayabooks.blogspot.com/2016/11/mord-in-der-provence.html
More posts
Your Dashboard view:
Need help?