logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: Test
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
text 2022-06-14 18:56
Recenzja: TCL Nxtpaper 10s – tablet do czytania?

TCL to chińska firma będąca producentem elektroniki użytkowej, która znana jest głównie z telewizorów. Ja zainteresowałem się nią po raz pierwszy w momencie, gdy kupiła markę Palm. Ale ogólnie nic konkretnego z tego zakupu nie wyszło. Po raz drugi zwróciłem uwagę na TCL, gdy firma ogłosiła, że wprowadzi na rynek tablet z nowym ekranem będącym odpowiednikiem papieru elektronicznego. Czy tym razem coś z tego wyszło? Próbowałem się o tym przekonać, testując przez ostatni miesiąc ich nowy produkt - tablet TCL Nxtpaper 10s.

 

TCL Nxtpaper 10s

 

Czym jest i czym nie jest Nxtpaper?

Historia ekranu TCL Nxtpaper (co można rozumieć jako “następny papier” lub “papier następnej generacji”) zaczęła się oficjalnie na na berlińskich targach IFA w 2020 roku. Pokazany tam kolorowy ekran wykonany w nowej technologii miał być przyjazny dla oczu, i czytelny bez konieczności korzystania z podświetlenia. Czyli podobnie jak w przypadku papieru elektronicznego. Miał oferować także to, czego w papierze elektronicznym do tej pory brakuje - wyraziste kolory i możliwość wyświetlania płynnej animacji. W kolejnym roku na targach CES w Las Vegas firma zapowiedziała wprowadzenie na rynek konsumencki dwóch nowych produktów: „tabletu Nxtpaper, który będzie pierwszym komercyjnym wdrożeniem używającym innowacyjnego ekranu Nxtpaper i TCL TAB 10s zapewniającego edukację z dużym ekranem i rysikiem w niewygórowanej cenie” (ang. „the NXTPAPER will be the first commercially available tablet to use TCL's innovative new NXTPAPER display technology, and the TCL TAB 10s provides an affordable learning experience with a large screen and stylus”). Zaczęło się robić ciekawie i spodziewano się w końcu realnej konkurencji dla dominacji ekranów dostarczanych przez E-Ink.

 

Założenia technologii wyświetlaczy TCL nxtpaper (u góry) zestawione z ekranem LCD (u dołu) wskazują, że ta pierwsza powinna działać pasywnie, bez konieczności używania wbudowanego podświetlenia. Takiego rozwiązania w TCL Nxtpaper 10s nie znajdziemy

 

Nadszedł rok 2022, który przyniósł premierę tylko jednego tabletu o nazwie TCL Nxtpaper 10s. Wzbudziła ona moje zrozumiałe zainteresowanie, no bo jak przejść obojętnie obok produktu, który powinien zdeklasować dotychczas obecne na rynku czytniki książek z kolorowym ekranem? Sądząc po nazwie, TCL Nxtpaper 10s powinien zawierać w sobie cechy obydwu zapowiadanych przez producenta urządzeń, czyli mieć nowy ekran nxtpaper i przekątną 10 cali. Niestety, tak się nie stało. Z prostego powodu: tablet nazwany Nxtpaper zwyczajnie nie ma ekranu wykonanego w technologii nxtpaper.

 

Tablet TCL Nxtpaper 10s

Więc czym więc jest ten TCL Nxtpaper 10s? No cóż jest raczej zwykłym androidowym tabletem, w którym, według zapewnień producenta, położono nacisk na ograniczenie negatywnego wpływu oświetlenia na wzrok i redukcję męczących oczy odbić światła od ekranu. Produkt reklamowany jest m.in. jako sprzęt, z którego można „korzystać przez wiele godzin bez obaw o swój wzrok. Certyfikat Tüv Rheinland zapewnia o niższej emisji niebieskiego światła, które mogłoby szkodzić Twoim oczom”. Tu niestety pojawia się pierwsze zastrzeżenie, przynajmniej w moim przypadku. Dla mnie problemem jest nie tyle niebieskie światło, co ogólnie świecenie ekranu w moje oczy. A tego w tablecie nie zlikwidowano.

 

W materiałach informacyjnych na temat TCL Nxtpaper 10s znalazło się także stwierdzenie, że „urządzenie ma dziesięciowarstwowy wyświetlacz, który zapewnia dodatkową ochronę wzroku, a przy tym zachowuje intensywne kolory”. Taka informacja jest trudna do zweryfikowania. Ale coś może być na rzeczy, bo faktycznie kolory wyświetlane przez ekran w TCL Nxtpaper10s są mniej wyraziste w porównaniu do innych tabletów obecnych teraz na rynku. Możliwe, że część światła faktycznie sprzętowo „obcięto”. Jednak trzeba pamiętać, że tablet TCL ma fabrycznie naklejoną matową folię i być może to ona odpowiada za sporą część redukcji wyrazistości kolorów i odblasków. Wśród producentów tabletów i telefonów wciąż panuje moda na lustrzane ekrany, które znakomicie odbijają światło zewnętrzne co dodatkowo (obok świecenia ekranu LCD) męczy wzrok użytkowników. W Nxtpaper 10s pomyślano przynajmniej o tym, aby te odbicia trochę zredukować. To miłe.

 

Naklejona fabrycznie matowa folia na ekranie redukuje część przykrych dla oczu odbić światła

 

Poza tym, tablet wyróżnia się baterią o pojemności 8 000 mAh. Czy jest to zauważalnie więcej niż u konkurencji? Na przykład porównywalny pod kątem parametrów i ceny tablet Samsung Galaxy Tab A8 ma baterię 7 040 mAh, a w Lenovo Smart Tab P11 Plus znajdziemy 7 700 mAh. Trudno mi powiedzieć czy istotnie wpływa to na dłuższą pracę tabletu TCL. I tak denerwowała mnie konieczność częstego (w porównaniu z przeciętnym czytnikiem książek) ładowania akumulatora.

 

TCL Nxtpaper 10s wyposażono w przedni i tylny aparat (na zdjęciu), dwa głośniki i mikrofony

 

Pozostałe parametry TCL Nxtpaper 10s nie odbiegają od tego, co znajdziemy na rynku w urządzeniach o podobnej cenie. Nie jestem znawcą układów graficznych i procesorów, ale codzienne korzystanie z recenzowanego tabletu nie nastręcza problemów. Sprzęt działa w miarę płynnie. Jedyna mobilna gra, w którą grywam (WoT), sprawowała się dobrze. Grafika działa w niej płynnie, a obudowa się nie nagrzewa nawet przy dłuższym graniu.

 

Wyłącznik, przycisk regulacji głośności oraz gniazdo USB-C i tacka na kartę microSD znajdują się standardowo na krawędzi obudowy tabletu

 

Tył i krawędzie obudowy są z lekko chropowatego plastiku. Faktura sprawia przyjemne wrażenie. Dostępne są dwie wersje kolorystyczne: zielona i ciemnoszara.

 

TCL Nxtpaper 10s - czytanie

Od wielu lat książki czytam prawie wyłącznie na czytnikach książek. Lektura na telefonie czy tablecie to mordęga dla moich oczu. Do tego trzeba dodać dystraktory w postaci powiadomień z aplikacji, tudzież obecność gry (jedynej, w którą gram na telefonie), która kusi. Korzystanie z telefonu czy tabletu (w moim przypadku) nie sprzyja skupieniu na tekście. Na miesiąc porzuciłem jednak czytnik i czytałem na recenzowanym TCL Nxtpaper 10s.

 

Na tablecie od biedy (przy maksymalnej jasności podświetlenia) da się czytać także na polu, ale jednak po chwili bolą mnie oczy

 

Tablet posiada w menu ustawienia mające uprzyjemnić czytanie. Można włączyć trzy różne opcje: tryb czytania, ochronę oczu oraz ograniczenie przychodzących powiadomień. Da się też na przykład wybrać aplikacje, które automatycznie uruchomią tryb czytania. Skutkuje to przede wszystkim przełączenia ekranu w tryb czarno-biały.

 

W trybie ochrony oczu można zdefiniować m.in czas, gdy będzie się on włączał i poziom temperatury barwowej oświetlenia. Takie opcje mają teraz także inne urządzenia z Androidem

 

Czytanie na recenzowanym tablecie rozpocząłem od poszukiwania aplikacji, z której byłbym zadowolony i która będzie maksymalnie przypominać funkcjonalnością czytniki książek. Powinna więc spełniać w miarę możliwości poniższe warunki (najlepiej wszystkie):

- polskojęzyczne menu;

- odczyt wgranych do pamięci urządzenia własnych plików (np. EPUB);

- start aplikacji z otwartą ostatnio czytaną książką;

- tryb dwukolumnowy przy poziomym położeniu ekranu;

- możliwości modyfikowania wyglądu tekstu (marginesy, odstępy, justowanie, tło);

- wyświetlanie zegarka na ekranie podczas czytania;

- dzielenie wyrazów wg polskich reguł;

- bezprzewodowa wysyłka e-booków (opcjonalnie, ponieważ w tablecie jest np. Dysk Google);

- ładna czcionka (np. Bookerly, Caecilia, Sanchez) lub możliwość korzystania z własnej;

- przyjemne i ergonomiczne korzystanie (np. brak animacji zmiany stron, łatwy dostęp do podstawowych ustawień i funkcji);

- słownik języka polskiego;

- słownik angielsko-polski.

 

Tryb czytania ma możliwość ograniczenia wyskakujących powiadomień i wyboru aplikacji, których uruchomienie będzie go automatycznie aktywowało

 

Przetestowałem kilkanaście popularnych aplikacji przeznaczonych do czytania e-booków. Chyba jednak miałem za duże oczekiwania, bo każdy kolejny testowany program oddalał mnie od oczekiwań wobec ideału, którego poszukiwałem. Ilość nie przeszła w jakość. Poniżej przedstawiam moje wrażenia z ich używania. Każdej z aplikacji (w porządku alfabetycznym) poświęciłem tylko kilka zdań, więc daleko poniższemu opisowi do ich pełnej recenzji. Zwracam uwagę głównie na to, czego testowanym aplikacjom moim zdaniem brakuje. Nie jest to festiwal marudzenia, a raczej informacja dlaczego poszczególne programy nie zdobyły mojego uznania. Jako, że testy odbywały się na tablecie, ważny był tryb dwukolumnowy (dwustronicowy) przy poziomym położeniu ekranu. Trudno jest śledzić dwudziestocentymetrową linijkę tekstu, więc to chyba zrozumiałe. Jeśli Wam także będzie przeszkadzać to co mi, wiadomo będzie, które aplikacje od razu odpuścić.

 

Ikonki przetestowanych na potrzeby tej recenzji aplikacji nie mieszczą się nawet na jednym ekranie nakładki systemowej

 

Wiem, że nie przetestowałem wszystkich tego typu programów. Jak przebiegał test? Po prostu wczytywałem plik EPUB z aktualnie czytaną książką, próbowałem dopasować wygląd tekstu do moich upodobań no i czytałem. W przypadku plików PDF próbowałem czytać w trybie poziomym ze stroną rozciągniętą na całą szerokość ekranu. Ekran w TCL Nxtpaper 10s jest dość duży, więc powinien zapewnić czytelność tekstu w większości dokumentów w formacie PDF przy pionowym ułożeniu. Ale położenie poziome może być przydatne dla dokumentów oryginalnie zapisanych w formacie kartki A4 czy nawet większym. Co zaskakujące, większość programów sobie z tym nie radziła i pokazywała mi tylko górną część każdej kolejnej strony. Nie da się wygodnie czytać książki, jeśli musimy ją ciągle przewijać, aby zobaczyć dolny fragment. Ważne jednak, że tablet nie miał kłopotów z płynnym przetwarzaniem nawet dużych plików PDF, co w przypadku czytników niestety często stanowi duży problem.

 

Niektóre testowane aplikacje pozwalały całkiem nieźle dopasować wygląd tekstu do moich upodobań (np. niewielkie marginesy, podział na dwie kolumny w trybie poziomym), ale już z dzieleniem wyrazów czy wyświetlaniem formatowania (np. tytuły rozdziałów) miały kłopoty

 

Aplikacja

Zalety

Wady

Aldiko

Program nastawiony na korzystanie z bibliotek i serwisu Feedbooks. Można także wczytać własne pliki z pamięci tabletu. Startuje z listą ostatnio czytanych e-booków, więc łatwo można kontynuować lekturę.

Działa zaskakująco wolno w porównaniu z resztą testowanych aplikacji. Otwieranie plików trwa wieki. Każda zmiana orientacji ekranu czy wielkości tekstu skutkuje kilkunastoma sekundami oczekiwania na reakcję programu. Nie ma on niestety możliwości skorzystania z własnej czcionki. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę.

AlReader

AlReader wygląda dość staromodnie. Ale wydaje się mieć większość potrzebnych opcji.

Nie udało mi się włączyć trybu dwukolumnowego. Formatowanie także sprawia mu kłopoty. W testowym e-booku tytuły rozdziałów nie były wyróżnione osobnym stylem. Wygląd tekstu ustawia się w pełnoekranowym menu, więc nie widać na bieżąco zmian. Dopiero po jego zamknięciu. Uciążliwe. Nie czyta PDF.

Cool Reader

Cool Reader także znany jest użytkownikom czytników. Wiązałem z nim spore nadzieje. Na pasku informacyjnym wyświetla m.in. postępy czytania, bieżący czas i poziom naładowania baterii. Dużo opcji znaleźć można w wyskakującym podręcznym menu. No i najważniejsze - po uruchomieniu, otwiera książkę w ostatnio czytanym miejscu. Można? Można!

Jak to w przypadku także innych programów tak i tu ustawiłem sobie tło inne od białego aby złagodzić świecenie w oczy. Jednak tutaj bloki tekstu są wyświetlane innym kolorem niż reszta strony. Książka wygląda jak wycinanka naklejona na coś innego. Słabo się na to patrzy. Ustawienie białego tła pomaga rozwiązać ten problem. Przy kolejnym uruchomieniu program samoczynnie wracał do używania czcionki wydawcy, pomimo wcześniejszego ustawienia innego kroju. A to już zupełnie bez sensu. Nie czyta PDF.

eReader Prestigio

Prestigio być może kojarzone wciąż jest z topornymi czytnikami książek o tej samej nazwie. Najważniejsza zaleta, to że aplikacja po uruchomieniu automatycznie wczytuje ostatnio czytaną książkę. Sprawnie i pewnie działają przypisy. Można powiększać ryciny zawarte w tekście. W plikach PDF można ustawić takie samo powiększenie dla kolejnych stron.

Wyświetla reklamy. Jest co prawda opcja “Usuń reklamy” ale wchodząc w nią trzeba zgodzić się na jakieś “natychmiastowe wykonanie umowy” więc nie brnąłem dalej. Program niestety ignoruje formatowanie, przez co tekst się zlewa. Może da się to ustawić (i próbowałem zaznaczając opcję “Zastosuj ustawienia stylów EPUB”) ale wciąż np. rozdziały nie zaczynają się od nowej strony, a ich tytuły nie wyróżniają się od zwykłego tekstu. Dziwne, bo to dość oczywista właściwość aplikacji służących do wyświetlania e-booków. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym.

FB Reader

To program, który nieźle wygląda, dopóki nie wejdzie się w menu ustawień tekstu. Dość dobrze można dopasować sobie wygląd tekstu. Aplikacja startuje z otwartą ostatnio czytaną książką. Na pasku informacyjnym wyświetlany m.in. postęp czytania, poziom naładowania baterii i bieżący czas. Dobrze obsługuje przypisy i powiększanie rycin zawartych w tekście. W sumie to jeden z lepszych programów, spośród tu opisywanych.

Przy ustawianiu formatowania tekstu zaczynają się schody, ponieważ wszystko co zmieniamy w tekście, robimy “w ciemno”. Dopiero po zatwierdzeniu zmiany wracamy do e-booka. Jeśli np. marginesy są wciąż za duże - kilka kolejnych opcji w menu. I tak za każdym razem. Trochę to męczy. Pozostaje dość duży margines między kolumnami. Część opcji jest dostępna dopiero po doinstalowaniu wtyczek. Niestety nie współpracuje z tłumaczem Google. Jest też wersja płatna (32 PLN), która oferuje dodatkowo m.in. obsługę formatów komiksowych, PDF i chyba opcję synchronizacji w chmurze.

FullReader

Zrazu przyjemny w odbiorze program.

Trochę jednak dziwi brak polskiego menu. Nie widzi wgranych do tabletu czcionek. Ignoruje niektóre style w e-bookach. Korzysta przy tłumaczeniu z Microsoft Azure i jest tu język polski. I to chyba jedyny wyraźny jego atut. Wyświetla reklamy na pasku ekranu startowego i w każdym menu, np. formatowania e-booka. Jest ich zdecydowanie za dużo, jak w gierkach dla dzieci. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym.u

Kindle

Kindle to nie tylko marka najpopularniejszych czytników ale i nazwa aplikacji mobilnych służących do czytania publikacji zakupionych w Amazonie. Można także dodawać do niej własne teksty, np. wysyłając na adres aplikacji dzięki usłudze Send to Kindle. Daje to dostęp zarówno do e-booków jak i np. artykułów przesłanych samodzielnie ze stron WWW. To bardzo wygodne. Co ciekawe, można nią też otwierać e-booki z znajdujące się w pamięci tabletu. Do wyświetlania tekstu są przynajmniej dwie ładne czcionki: Caecilia i Bookerly. Integracja z zasobami księgarni Comixology skutkuje przyjaznym przygotowaniem komiksów. Pochodzące z Comixology zeszyty można łatwo skalować oraz wyświetlać ramka po ramce. To znakomicie ułatwia lekturę komiksów. Niestety ta opcja nie zadziała dla plików pochodzących z innych źródeł.

Niestety, aplikacja ma bardzo uproszczony interfejs, szczególnie w zakresie formatowania tekstu. Samodzielnie wgrane książki mają tylko dwie czcionki do wyboru, choć na szczęście jest przynajmniej Bookerly. Dużo większym problemem są marginesy. Mamy do wyboru wielkie, duże i zbyt duże marginesy bez szans na ustawienie mniejszych. Brakuje także wsparcia dla języka polskiego: polskich słowników i dzielenia wyrazów wg polskich reguł. Nie da się wyłączyć animacji zmiany stron. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym.

Książki Google Play

Aplikacja połączona jest z księgarnią Google, ale można też przy jej pomocy otwierać własne pliki.

Ma bardzo podstawowe opcje formatowania wyglądu tekstu, więc np. sporą część ekranu zajmują marginesy. Niestety nie da się wyłączyć animacji zmiany stron. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym. Pierwsze otwarcie pliku PDF trwa bardzo długo.

KOReader

To aplikacja, która jest częstym wyborem osób wgrywających alternatywne oprogramowanie do czytników Kobo czy PocketBook. Mnogość opcji, większość przydatnych. Przy odrobinie wysiłku można mieć ładnie wyglądający tekst. Bardzo dobrze radzi sobie z (nawet bardzo dużymi) PDF-ami. Przez chwilę nawet myślałem, że już mam co chciałem i KOReader pozostanie ze mną jako domyślna aplikacja do czytania e-booków. Że nie będę dalej szukał. Ale w sumie to chyba najlepsza aplikacja z przetestowanych.

Nieprzyjazne menu, które jest odległe o lata świetlne od intuicyjności. Podstawowa wada, to start z wyświetlaniem katalogów a nie z otwartą ostatnio czytaną książką mimo ustawienia takiej opcji w menu. Za każdym razem muszę się przebijać przez katalogi, aby otworzyć plik i kontynuować lekturę. Dla każdej książki trzeba też osobno ustawić sposób jej wyświetlania. Trochę irytujące na dłuższą metę.

Moon+ Reader

Moon+ Reader to całkiem niezła, sprawnie działająca aplikacja. Ma możliwość definiowania przycisków na dolnym pasku, jest prosta i ma duże możliwości. Do plusów należy sprawna przesyłka przez Google Drive. Bardzo ładnie obsługiwane są przypisy. Nigdy nie miałem problemów z ich wywoływaniem, co bywa kłopotliwe zarówno w czytnikach książek jak i wielu innych testowanych na tablecie aplikacjach. Bardzo dobrze radzi sobie z (nawet bardzo dużymi) PDF-ami.

Niestety pojawiają się pełnoekranowe reklamy w bezpłatnej wersji. Wersja bez reklam - Moon+ Reader Pro kosztuje 7 USD. Odniosłem jednak wrażenie, że aplikacja nie radzi sobie z wyświetlaniem twardych spacji. Gdy takowe są, dziwnie wyświetlany jest tekst wyjustowany. Pojawiają się na przykład małe niespodziewane wcięcia z prawej i z lewej strony bloku tekstu. Również słowa pisane kursywą bywają obcinane przy prawym marginesie. Tak wyświetlany tekst wygląda brzydko. Gdyby nie ten problem, to może nawet bym za aplikację zapłacił. Ale skoro bezpłatne programy lepiej sobie radzą z poprawnym wyświetlaniem tekstu, to nie mam specjalnie parcia na płacenie. Nie mogłem trwale ustawić małych marginesów. Program i tak wraca do swoich ustawień.

PocketBook Reader

Aplikacja, dostarczana przez producenta czytników o tej samej nazwie, ma spore możliwości. Spełnia większość moich oczekiwań, głównie dzięki opcjom formatowaniu tekstu. Przez chwilę był to mój kandydat do zwycięstwa. Co ważne, automatycznie otwiera ostatnio czytany tekst. Aplikacja ładnie wyświetla e-booki i można go dopasować na wiele sposobów. Współpracuje z Tłumaczem Google. Na pasku wyświetlają się postępy czytania, godzina i poziom naładowania akumulatora. Bardzo dobrze radzi sobie z (nawet bardzo dużymi) PDF-ami.

Zdecydowanie za długo trwa w niej otwieranie e-booka. Można wybaczyć drobne niedociągnięcia, jak np. to, że widzi nowe czcionki wgrane do czytnika od razu, ale można ich użyć dopiero po restarcie aplikacji. Ale to, że ciężko otworzyć odsyłacz do przypisu jest już trudniejsze do przełknięcia. Jednak przy dłuższej pracy z tekstem aplikacja staje się nieznośna. Problemy pojawiają się szczególnie, gdy się dodaje notatki lub zaznaczenia. Co chwilę pokazuje się animacja na środku ekranu, zapewne w celu zaznaczenia synchronizacji z chmurą, a następnie obraz miga i na moment znika (ekran jest przez chwilę czarny). Tak się nie da czytać. Nie można też powiększyć ilustracji zawartych w tekście. Może być dobrym programem do czytania, jeśli nie będziemy dodawać zaznaczeń w tekście i wyłączymy się synchronizację w chmurze.

ReadEra

ReadEra to przyjemnie wyglądający program. Startuje z ostatnio czytaną książką.

 

Nie nadaje się do czytania polskojęzycznych książek. Z jednej strony denerwuje mnie animacja zmiany stron, której nie można wyłączyć. Ale przede wszystkim brak tu dzielenia słów wg polskich reguł. W bezpłatnej wersji nie można też dodać własnej czcionki, choć akurat np. Merriweather wygląda całkiem przyjemnie. Wersja płatna ma też m.in. synchronizację postępów czytania (w chmurze). Ale raczej bym nie wydał 49 PLN na program, który nie dzieli wyrazów po polsku. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym.

Tolino

Tolino to także aplikacja producenta czytników. Co ważne, można do swojego konta w księgarni Tolino dodawać własne książki, które będą widoczne zarówno w aplikacji mobilnej jak i w czytniku tej marki. Dlatego ją uwzględniłem w testach.

Niestety, do czytania na tablecie nadaje się średnio. Głównie przez brak trybu dwukolumnowego. Opcje formatowania tekstu są dość rozbudowane, ale nie można zmniejszyć marginesów i wciąż pozostają spore puste przestrzenie na ekranie. Nie da się też powiększyć rycin czy wyłączyć animacji zmiany stron. Menu nie jest w języku polskim, można także zapomnieć o polskich słownikach. Do czytania PDF-ów się nie nadaje, jeśli trzeba powiększyć stronę np. w trybie poziomym.

 

O ile specjalnie przygotowane pliki z komiksami z księgarni Comixology (ekran u góry) można wygodnie podzielić na ramki (w aplikacji Kindle), o tyle zapisane w pliku PDF (ekran na dole) mogą być dzielone niedobrze. Ale na tablecie da się je płynnie przesuwać po ekranie, więc czytanie komiksów ma tu sens

 

Osobno przetestowałem także aplikacje polskich księgarń. Ich głównym celem jest zachęcenie do zakupów w firmowej księgarni, ale mają też opcję wyświetlania e-booków. Wydawać by się mogło, że powinny być one najlepiej przystosowane do polskiego rynku. Tak jednak nie jest. Do głównych wad należy brak podziału wyrazów według polskich reguł czy brak obsługi słowników. Nie otwierają także plików zapisanych w pamięci urządzenia.

 

Aplikacja

Zalety

Wady

Ebookpoint

Obsługuje firmową księgarnię. Najbardziej precyzyjne i wielostopniowe opcje formatowania tekstu.

Zmiany w wyglądzie tekstu są wyświetlane dopiero po zamknięciu menu formatowania. Brak trybu dwukolumnowego, podziału wyrazów. Nie można użyć własnych czcionek. Nie otwiera się na ostatnio czytanej książce. Nie działa zaznaczanie tekstu i słowniki. Brakuje podziału wyrazów wg polskich reguł.

Empik Go

Współpracuje zarówno z firmową księgarnią jak i wypożyczalnią Empik Go. Przy starcie podpowiada, co było ostatnio czytane. Poprzez opcję udostępniania może współpracować z Tłumaczem Google.

Nie otwiera ostatnio czytanej książki. Brakuje trybu poziomego, dzielenia wyrazów. Zostaje bardzo dużo miejsca pustego na dole strony.

Publio

Ta aplikacja także obsługuje firmową księgarnię. Na plus - jest tryb dwukolumnowy przy poziomym położeniu tabletu. Współpracuje z Tłumaczem Google.

 

 

Jest tylko kilka podstawowych ustawień wyglądu tekstu (brak możliwości użycia własnej czcionki). Po każdej zmianie formatowania trzeba chwilę poczekać. Nie startuje na ostatnio czytanej książce. Brakuje podziału wyrazów wg polskich reguł. Przy czytaniu w trybie poziomym ikonka zakładki i numery stron wyświetlają się na tekście książki. Nie można wybrać ciemniejszego tła, więc przyda się tryb czytania obecny w ustawieniach tabletu.

Woblink

Aplikacja Woblink przydaje się głównie w czasie trwania akcji CzytajPL!, ale oczywiście można z niej skorzystać przy lekturze książek zakupionych w firmowej księgarni.

Brakuje w niej opcji podziału wyrazów według polskich reguł, trybu dwukolumnowego przy poziomym ułożeniu ekranu. Nie ma także ładnej czcionki, a z własnej nie da się skorzystać. Uruchamianie aplikacji trwa dość długo w porównaniu do innych programów. Nie współpracuje z zewnętrznymi słownikami.

 

Podsumowując, muszę podkreślić, że powyższe opinie nie są efektem wszechstronnych testów. Wygląda jednak na to, że pomimo mnogości aplikacji, trudno znaleźć w pełni funkcjonalną i użyteczną. Niestety, nie udało mi się także zarządzać czytnikową biblioteczką z poziomu Calibre. Program widzi podpięty do komputera tablet, wgrywa do niego e-booki i pokazuje, że są w pamięci… Tylko ja ich na tablecie nie widzę. Trochę też dziwne, że większość testowanych aplikacji ma dość podstawowe, by nie rzec ubogie, możliwości w tym zakresie. W sumie jestem zaskoczony, że nie znalazłem żadnej aplikacji, która by mi w pełni odpowiadała. Gdybym czytał na recenzowanym tablecie, to zapewne bym nie narzekał na szybkość działania, ale pod kątem funkcjonalności i ergonomii musiałbym iść na kompromisy. No i najważniejsze, nie mogę pojąć, dlaczego po starcie większości aplikacji do czytania e-booków nie widzę ostatnio czytanej strony, tylko za każdym razem muszę wyszukiwać ostatnio czytana pozycję i ją samodzielnie za każdym razem otwierać. Porażka! Ale w sumie chyba bym pozostał przy KOReaderze.

 

Pełna obsługa usług Google po raz pierwszy mi się przydała, ponieważ e-booki zapisane na Dysku Google mogłem otwierać bezpośrednio z chmury w różnych aplikacjach

 

Wypożyczalnie e-booków

Na tablecie można korzystać z e-booków i audiobooków pochodzących z polskich wypożyczalni. Legimi i Empik Go mają swoje własne aplikacje, natomiast iBuk Libra tradycyjnie wykorzystuje przeglądarkę WWW.

 

Legimi

Aplikacja Legimi od dawna obecna jest na urządzeniach z systemem Android. Służy obecnie przede wszystkim do obsługi wypożyczalni e-booków i audiobooków. Można w niej czytać także książki kupione w księgarni Legimi (pojawiają się od razu na półce) ale i wymusić otwarcie pliku pobranego np. z Dysku Google. Program działa sprawnie choć powinien być szybszy. Potrafi dzielić wyrazy według polskich reguł. Nie współpracuje ze słownikami. Brakuje możliwości powiększania rycin. Co miłe, choć nie można w nim skorzystać z własnej czcionki, ma ładny krój Sanchez. Choć aplikacja nie otwiera się na czytanej książce, to przynajmniej pokazuje listę ostatnio otwieranych e-booków.

 

Empik Go

To także aplikacja pomyślana głównie do obsługi (jak sama nazwa wskazuje) wypożyczalni Empik Go. Ma jednak tylko bardzo podstawowe funkcje w zakresie formatowania tekstu. Nie znalazłem tu ani opcji powiększania rycin, ani możliwości korzystania z własnej czcionki. Brak nawet podziału wyrazów według polskich reguł. Pracuje tylko w trybie pionowym, nie da się więc czytać w trybie wyświetlania dwóch kolumn w poziomie.

 

Ibuk Libra

Wypożyczalnia iBuk Libra w zasadzie nie działa na czytnikach. Nie ma też niestety swojej aplikacji mobilnej. Ale skoro w tablecie jest całkiem funkcjonalna przeglądarka WWW – postanowiłem spróbować. Librę już recenzowałem na tym blogu sześć lat temu (wpis: „IBUK Libra - miesiąc w wypożyczalni e-booków”). I wiecie co? Nic się od tego czasu nie zmieniło pod względem funkcjonalności. Co prawda można się zastanawiać, po co zmieniać coś co dobrze działa? Niestety w tym przypadku tak nie jest, bo wcale dobrze nie działało i wciąż nie działa.

 

Próba odczytu wypożyczonej książki bez dostępu do sieci (ekran po lewej) zakończyła się fiaskiem (ekran po prawej), choć teoretycznie jest to możliwe

 

Jedną z istotnych niedogodności jest brak możliwości czytania wypożyczonych e-booków bez dostępu do sieci. Na stronie wypożyczalni jest nawet całkiem informacja na temat takiego czytania: "Tak, wystarczy po zalogowaniu w aplikacji włączyć tryb offline i pobrać wybranego ebooka". Ale, gdy próbowałem to zrobić, napotkałem odmowę.

 

Do czytania skorzystałem z obecnej w tablecie przeglądarki Chrome. Ogólnie dało się czytać. Nie wszystko jednak działa zgodnie z oczekiwaniami. Nie udało mi się np. skorzystać z odsyłaczy. Nie wiem, czy to wina e-booków czy przeglądarki. W każdym razie nie działają.

 

TCL Nxtpaper 10s jako tablet

Nie jestem jakimś wielkim fanem korzystania z tabletów. Z nowszych urządzeń, poza iPadem Mini nie mam wielkiego porównania. Moim pierwszym urządzeniem tego typu był wypuszczony na rynek w 2011 roku HP TouchPad z przyjaznym dla użytkownika systemem operacyjnym WebOS (opracowanym przez firmę Palm). Z perspektywy jedenastu lat z przykrością stwierdzam, że postępy w tej klasie urządzeń są raczej skromne. Owszem TCL jest lżejszy, owszem ładniej w nim świeci ekran, owszem działa szybciej ale jego możliwości oraz ergonomia korzystania jakoś specjalnie nie uległa poprawie. No dobrze, uległa w porównaniu do Androida z roku 2011. Jednak Android OS w wersji 11 wciąż jeszcze nie dogonił wiekowego WebOS-a pod niektórymi względami, na przykład integracji z telefonem. Dominacja duopolu Android OS/iOS najwyraźniej nie sprzyja innowacyjności.

 

Ogólnie TCL Nxtpaper 10s sprawnie wykonuje swoje zadania. Wszystkie aplikacje, które na nim zainstalowałem działały sprawnie. Jedyny poważniejszy problem (od czasu do czasu) miałem z dotykiem. Podczas grania, czasami traciłem możliwość kierowania pojazdem. Ekran albo gra co jakiś czas nie reagowały na dotyk na ekranie w miejscu, gdzie się steruje ruchem. Gdyby to były wyścigi, to pewnie bym się zdenerwował. Irytowało mnie też to, że gest zamknięcia aplikacji (przesunięcie okienka w górę ekranu) bardzo często kończył się jednak wyświetleniem jej na połowie wyświetlacza. Poza tym nie mam zastrzeżeń.

 

No może poza jeszcze jednym. Osłabił mnie także brak gniazda słuchawkowego. Dla mnie słuchawki przewodowe są wciąż podstawą słuchania. Głośniki zamontowane w tablecie nie są jakieś bardzo głośne, więc gdybym chciał coś słuchać lub oglądać np. na ławeczce w parku to bym musiał kupić słuchawki BT, bo takowych nie mam. Albo skorzystać z przejściówki USB-C-mini jack. Trzeba to mieć na uwadze, decydując się na ten tablet pod kątem zastosowań multimedialnych.

 

Podział ekranu na dwie części (ekran po lewej) może ułatwić naukę języka poprzez słuchanie audiobooka (dolna część) i śledzenie tekstu e-booka (górna część). Aplikacja może także korzystać ze słownika (ekran po prawej)

 

Ciekawą opcją systemu Android w wersji obecnej na czytniku, może być podział ekranu na dwie części. Może się to przydać osobom uczącym się języków. Na jednej części ekranu można otworzyć tekst książki a na drugiej części aplikację odtwarzającą audiobooka czytanego przez profesjonalnego lektora. Śledzenie tekstu, słuchanie wymowy wymowy oraz jednoczesny dostęp do słownika wydaje się być niezłą funkcją takiego urządzenia jak tablet.

 

TCL Nxtpaper 10s - notowanie

Obsługa rysika i aplikacje do notowania szeroko zagościły w świecie czytników i tabletów (a nawet telefonów) w ciągu ostatnich lat. Powraca to, co kiedyś było podstawą w palmtopach a potem zostało wymiecione z rynku jako niepotrzebne m.in. za sprawą powszechnego kopiowania rozwiązań stosowanych w iPhone’ach. Ale urządzenia z taką funkcją ma teraz w swojej ofercie m.in. Onyx Boox, Kobo (Kobo Elipsa) i Bookeen (Bookeen Notéa). I cała masa mniej znanych (głównie chińskich) marek. TCL wydaje się w tę stronę także podążać.

 

Opcja notowania w tablecie TCL Nxtpaper 10s nie wzbudziła we mnie specjalnego uznania, może ze względu na niezbyt precyzyjną reakcję ekranu na dotyk rysika i brak zamiany w locie na pismo maszynowe

 

Niestety, implementacja tej funkcji pozostawia sporo do życzenia. Choć w zestawie jest firmowy rysik, to jest on zwykłym kawałkiem metalu z plastikową końcówką. Nie da się tym sprawnie pisać czy rysować, bo w tablecie nie ma precyzyjnej, czułej na dotyk warstwy typu Wacom. Być może wystarczy to do prostych aplikacji edukacyjnych. Początkowo w oprogramowaniu czytnika był zestaw aplikacji dziecięcych, w których zapewne był jakaś aplikacja do szkicowania. Jednak nie wiem tego na pewno, bo niedawna aktualizacja systemowa usunęła te aplikacje z mojego urządzenia. Jest wciąż obecna aplikacja Concepts (szkicowanie), Bamboo oraz Notatki (notowanie), ale jakoś mnie nie przekonały. Głównie dlatego, że po notatkach oczekiwałem zamiany pisma odręcznego na maszynowe.

 

TCL Nxtpaper 10s – gdzie kupić?

Tablet dostępny jest w wielu polskich sklepach z elektroniką użytkową. Można kupić go w dwóch wersjach: z błękitną lub czarną obudową. Kosztuje obecnie ok. 1 200 PLN. W pudełku (obok tabletu) znajdziemy także plastikowy rysik, firmową ładowarkę, szpilkę do wysuwania tacki na kartę microSD oraz biały kabel USB-C. Trochę taniej można go upolować w którymś z europejskich Amazonów (np. w polskim czy we włoskim).

 

Wraz z tabletem w pudełku znajduje się firmowa ładowarka, kabel USB-C, pasywny rysik i kluczyk do wysunięcia tacki na kartę microSD

 

Podsumowanie

TCL Nxtpaper 10s to tablet, na który nie zwróciłbym uwagi, gdyby nie zapowiedź wypuszczenia sprzętu z ekranem nowego rodzaju, który jest przyjazny dla oczu. Po jego premierze postanowiłem mu się przyglądnąć, pomimo niespełnienia przez producenta obietnicy wprowadzenia w nim innowacyjnej technologii. Ale to jednak wciąż sprzęt reklamowany jako bezpieczny dla oczu... TCL Nxtpaper 10s nie jest złym urządzeniem jako tablet. Ale używając go przede wszystkim do czytania, nie mogłem się doczekać końca testów. Dlaczego? Przede wszystkim zaskoczyło mnie jak niedopracowane są aplikacje obsługujące e-booki. Czytając różne książki, pochodzące z różnych źródeł, wciąż miałem jakieś w sumie podstawowe kłopoty z wyglądem tekstu i komfortem czytania. Może nie trafiłem na ten jeden jedyny sensowny program… Czytniki książek nie są idealne, ale za nimi zatęskniłem. Jeśli macie jakiś faworytów, których nie przetestowałem, proszę o ich wskazanie w komentarzach!

 

Jeśli szukamy urządzenia przede wszystkim do czytania, lepiej wybrać czytnik, np. PocketBook InkPad Lite (po lewej) ma podobną wielkość ekranu

 

Tablet TCL Nxtpaper 10s mogę polecić do codziennego korzystania jak: przeglądanie stron WWW, poczty czy nawet granie. Jeśli potrzebujecie tabletu a przy okazji będziecie na nim czytać duże PDF-y (literatura techniczna, przewodniki), z którymi nie dają sobie rady czytniki (wydajność, kolorowe ilustracje), to TCL Nxtpaper 10s może być niezłym, niezbyt drogim rozwiązaniem. Jednak moim zdaniem nie nadaje się do sporządzania odręcznych notatek lub regularnego czytania książek. Nie dajcie się nabrać marketingowcom, że w tablecie jest zapowiadany nxtpaper czyli następny e-papier. Jest za to na ekranie matowa folia, która wyraźnie redukuje odblaski. Porada konsumencka na dziś brzmi: jeśli macie do wydania ponad tysiąc złotych, zainwestujcie w porządny czytnik książek. W podobnej cenie może być to np. Kindle Oasis 3, Kobo Libra 2 czy PocketBook InkPad 3. Jeśli macie inny tablet, spróbujcie nakleić na ekran matową folię.

 

Plusy:

- pojemna bateria;

- sprawne działanie;

- fabrycznie naklejona na ekran matowa folia ograniczająca odblaski światła;

- płynne przetwarzanie nawet dużych plików PDF;

- mnogość aplikacji;

- ładowarka w zestawie;

- sprawne działanie usług Google (np. tłumacz, dysk sieciowy).

 

Minusy:

- brak gniazda słuchawkowego;

- tandetny rysik;

- słabe głośniki;

- niezbyt precyzyjna reakcja na dotyk rysika;

- brak dostępnych akcesoriów (okładek);

- częste ładowanie w porównaniu z czytnikiem;

- ciąży przy dłuższym trzymaniu przy czytaniu;

 

Parametry techniczne TCL Nxtpaper 10s (9081X) wg producenta:

Ekran: kolorowy dotykowy LCD IPS Full HD 1920 x 1200 pikseli (225 ppi) o przekątnej 25,64 cm (10,1 cala);

Procesor: MTK MT8768E (4 rdzenie, 2,0GHz + 4 rdzenie, 1,5GHz)

Pamięć RAM: 4 GB;

Pamięć wbudowana: 64 GB;

Bateria: 8000 mAh;

Masa: 490g;

Gniazda: USB-C, microSD (do 256 GB);

Kolor obudowy: szary, zielony;

Wymiary: 241x159x8,3 mm;

System operacyjny: Android OS 11;

Dodatkowe informacje: naklejona na ekran matowa folia, GPS, głośniki stereo, mikrofony, radio FM, aparaty fotograficzne

 

Oficjalna strona produktu: https://www.tcl.com/global/en/tablets/tcl-nxtpaper-10s

 

 

Like Reblog Comment
text 2022-04-13 04:12
Test XPPen Artist Pro 16TP: Une tablette graphique à écran 4K conçu pour les professionnels

Depuis que j'ai commencé à faire du dessin, j'ai toujours adoré essayer et tester différents outils, que ce soit en dessin traditionnel ou en dessin numérique.

Tablette graphique polyvalente qui vous permettra de la retouche photo, du dessin et de la peinture numérique.

Les tablettes graphiques avec écran vous permettent de réaliser vos créations directement sur la tablette, tandis que celles sans écran sont tributaires d'un PC ou Mac.

Le mieux c'est avec écran, surtout si tu veux être précis et si tu veux faire du Lineart. Tu vois ce que tu dessines directement, c'est plus naturel, sans écran c'est jouable, surtout si tu y vas façon "speedpainting", mais tu dois parfois t'y reprendre à plusieurs fois pour des courbes ou bien accrocher des traits.

Beaucoup utilisent avec écran, mais après ça dépend aussi des habitudes, c'est pas tant ce que font les autres qui importent mais comment toi tu le sens. C'est pas "mieux" une tablette normal et un super écran, ça dépend surtout de ce que tu veux faire, encore une fois mais parfois sans écran certains trucs peuvent être un peu plus pénible, puis pour certains logiciels comme Corel Painter ou Realistic , un tablette a écran permet d'avoir des sensations beaucoup plus proches du traditionnel.

Après ça dépend aussi de ton budget, c'est sûr, et éventuellement de ta place, mais des artistes qui utilisent des tablettes avec écran je peux t'en citer plein, et ceux qui sont engagés en studios ont généralement aussi des très grosses Wacom.

Sans compter que ces dernières années c'est devenu bien plus abordables, tu peux avoir de bonne tablettes écrans quasiment au pris des sans écrans de Wacom y'a 10 ans...

La marque XPPen

Créée en l'an 2005, XPPen est une marque spécialisée dans la conception et la vente de tablettes graphiques. Même si les tablettes graphiques XPPen sont apparues un peu plus récemment sur le marché européen, elles n'en demeurent pas moins performantes au regard de leurs caractéristiques.

Cela dit, le principal atout de ces tablettes est le prix auquel elles sont commercialisées. Avec un budget limité, vous pouvez en effet vous procurer une tablette graphique XPPen haut de gamme.

Fonctionnalités

La marque XPPen est réputée pour la qualité de ses tablettes graphiques. Cette version Artist Pro 16TP ne fait pas exception avec une résolution de 4K (3840 x 2160) et une contrôle tactile multipoint.

La XPPen Artist Pro 16TP dispose d'une dalle IPS en écran 15,6 pouces couplée avec un verre entièrement laminé et antireflet. De qui améliorer la luminosité et l'angle de vision qui est large de 178°. Cela permet une meilleure expérience visuelle.

Cette tablette graphique pour dessiner comporte une gamme de couleurs améliorée à 92% Adobe RGB. Ce qui améliore grandement la définition et le rendu des dessins avec ses 16,7 millions de couleurs.

Concernant le stylet, celui-ci a une sensibilité à la pression de 8192 , une résolution de 5080 LPI et un support de inclinaison à ± 60 degrés. Cela permet un bon confort d'utilisation si on prend aussi en compte la hauteur de détection de 10mm.

Unboxing

Commençons comme à l'accoutumée par un rapide Unboxing de la tablette. La XPPen Artist Pro 16TP est livrée dans un emballage en carton doté d'une poignée facilitant son transport.

Quand on ouvre la boite, on découvre directement la tablette Artist Pro 16, avec son emballage plastique et son film protecteur. Elle est protégée des chocs par une plaque de mousse collée sur le couvercle.

En dessous de la tablette et de l'habituel carton de séparation blanc, on retrouve la boite avec le stylet, mais aussi les différents accessoires : Le stylet PH2,Le étui-stylet contenant 9 pointes de rechange et un pince, Une câble 2-en-1, 2 x câbles USB-C vers USB-C, Un adaptateur secteur, Une gant de dessin noir, Une chiffon de nettoyage, Una manuel, Une guide de démarrage rapide, La garantie.

Le stylet PH2 a carrément son propre boitier, avec un design arrondi et une surface gris métallisé. Il est composé d'un bloc intérieur qui s'ouvre et se ferme en appuyant dessus et contient l'emplacement du stylet ainsi que les mines de rechange et un cercle métallique qui sert à remplacer les mines.

Il n'y a pas de support inclinable inclus avec la tablette Artist pro 16TP, mais XP-PEN propose 2 modèles ( AC41 et AC18) sur leur Boutique Officielle.

Installation et configuration

L'installation consiste à retirer tout autre pilote de tablette graphique que vous avez installé, à Télécharger et installer le pilote Artist Pro 16TP du site officiel de XPPen, puis à connecter le périphérique à votre ordinateur via câble USB-C.

On y retrouve donc différents onglets, permettant de régler le stylet et l'écran. il est même possible de faire appel à un éditeur de courbe pour ajuster la sensibilité de façon très précise.

En mode interrupteur, une pression sur le stylet permet d'intervertir le mode pinceau et le mode gomme. C'est pour moi un gain de temps précieux lors du dessin.

Il est possible de changer la luminosité, les contrastes, les couleurs, la netteté, etc. de l'écran, comme sur n'importe quel écran d'ordinateur.

Personnellement, je me contente de faire un calibrage de l'écran pour être sûre que mon outil est bien réglé et je reste en mode plein écran pour pouvoir profiter au maximum de la taille de la tablette.

Site Officiel de XPPen Artist Pro 16TP France: https://www.xp-pen.fr/product/936.html

Design

Professionnels ou particuliers, si vous cherchez un tablette graphique moniteur fin et léger tout en conservant le confort d'un grand écran 15.6 pouces, vous serez totalement sous le charme de ce séducteur né de seulement 15 mm d'épaisseur et 1,52 Kg!

La tablette de XPPen est très élégante, grâce à son cadre et sa modélisation élégants.

Le XPPen Artist Pro 16TP est principalement construit en plastique grise, avec une surface en verre Non granuleux qui recouvre à la fois l'écran et la bordure.

L'avant de l'appareil ressemble plus ou moins à un moniteur ordinaire, car le Artist Pro 16TP omet les boutons de raccourci que de nombreuses tablettes à dessin proposent.

La bordure est assez épaisse, ajoutant un peu de taille à la tablette graphique déjà grande.

Sur le côté, vous trouverez deux connecteurs USB-C et HDMI permettant de connecter la tablette à l'ordinateur.

quatre patins antidérapants à l'arrière empêchent la tablette de glisser pendant que vous travaillez.

La qualité de construction est excellente, ce qui fait du Artist Pro 16TP un appareil très robuste.

Écran 4k UHD

La dalle UHD du XPPen Artist Pro 16TP utilise la technologie IPS qui permet d'afficher la même vision quelque soit l'angle avec lequel on regarde celle-ci.

L'écran de 15.6 pouces bénéficie d'une conception tout à fait nouvelle avec le verre antireflet Full Lamination Screen. Cela permet de réduire non seulement les interférences de l'éblouissement, mais également la distance entre la pointe du stylet et le curseur, vous permettant ainsi de profiter d'un tracé plus précis.

Son écran 4K et d'une densité de pixels de l'ordre de 282 ppi est superbe, idéal pour le travail de photo et de vidéo.

En clair, un écran suffisamment défini est nécessaire pour afficher correctement les détails de vos photos.

Il sera donc préférable de privilégier un écran 4K si votre budget vous le permet, en particulier pour Pour les photographes, designers et architectes !

Pour jouer en résolution 4K, vous avez besoin d'une carte graphique puissante et du bon processeur.

L'espace colorimétrique qu'il utilise recouvre 92% de l'espace Adobe RGB et 124% sRGB, ce qui permet d'afficher des images aux 16 millions de couleurs extrêmement belles et variées. Les images en elles-mêmes sont vraiment belles et détaillées, et les contrastes d'excellente qualité les rendent encore plus magnifiques.

Adobe RGB est un espace colorimétrique plus important que sRGB, et ces deux standards sont utilisés à l'échelle globale pour assurer que la couleur des impressions soit précisément la même que celle affichée par les écrans. Il est donc extrêmement plaisant de voir nos dessins prendre forme sur la Artist Pro 16TP.

Il est aussi doté d'une prise en charge des gestes multi-touch sur windows OS, tout comme la tablette ipad: vous pouvez sélectionner, (dé)zoomer, annuler, déplacer… le tout à l'aide de vos doigts!

Un film anti-reflet est déjà collé sur l'écran, il faut faire attention à ne pas le décoller en même temps que le film de protection.

Stylet

Conçu avec les dernières technologies, le stylet PH2 sans batterie vous procure une expérience d'écriture et de dessin réaliste.

En plus d'être autonome, celui-ci dispose de 8192 niveaux de pression, ce qui lui permet de détecter la force et la douceur de vos traits avec une excellente précision.

Leur forme est quant à elle retranscrite par la résolution d'entrée de 5080 LPI, qui assure une fidélité à toute épreuve.

De plus, ce stylet graphique dispose de la détection de l'inclinaison jusqu'à 60 degrés pour dessiner les ombres, ce qui rend son utilisation encore plus confortable.

Il dispose de une bouton situés au niveau du pouce, et qui permettent d'accéder rapidement au clic droit. et à l'autre extrémité un gros bouton arrondi qui sert habituellement de gomme, comme celle qu'on avait au bout de nos crayons à papier! La Artist Pro 16TP met donc à disposition une ergonomie très agréable pour créer et dessiner.

Expérience d'dessin

pouvoir dessiner directement sur écran est une énorme plus-value par rapport à une tablette graphique sans écran. On gagne en temps, en précision et en confort.

Quel plaisir de voir le dessin prendre forme sous ses doigts sans devoir relever la tête systématiquement pour voir le rendu à l'écran !!

L'affichage est de très bonne qualité, presque aussi bonne que celui d'un écran d'ordinateur Apple iMac. La résolution de 4K est très excellente. Vous ne percevrez pas les pixels de l'image à faible distance.

La tablette affiche exactement le même contenu que l'écran de votre ordinateur. Il n'est donc pas obligatoire d'allumer les deux en même temps.

J'utilise Photoshop mais j'ai aussi utilisé Clip Studio Paint qui est plus accès dessin, peinture et BD numérique. Regarde Clip studio Paint comme logiciel de dessin, il est absolument extra et même mieux que photoshop. Mais l'idéal, c'est de mixer les deux : Dessin et peinture sur Clip studio + retouches et filtres photoshop.

J'ai d'abord été surprise par la surface de la tablette. Le stylet ne glisse pas dessus de la même façon que sur d'autres modèles. La texture de la pellicule sur la surface est très agréable sous le stylet, elle donne un effet papier.

Ce stylet est très sensible, la tablette capte même mes lignes les plus légères. Quand je change l'orientation de ma main, l'orientation du pinceau à l'écran change en même temps, grâce aux capteurs.

Le trait est souple et fluide, je n'ai pas souffert du décalage entre stylet et écran, La sensibilité à la pression du stylet permet de dessiner des traits d'épaisseur variés sans le moindre effort.

L'espace entre la pointe du stylet et l'écran est maigre, ce qui me donne l'impression que les lignes que je trace sortent directement de la mine.

De manière générale, j'ai vraiment pris plaisir à dessiner sur la XPPen Artist Pro 16TP, l'utilisation est assez intuitive et la sobriété de la tablette la rend intuitive à utiliser en permettant de se concentrer sur l'essentiel : le dessin.

Conclusion

Avant d'investir dans une tablette, pensez bien à définir l'utilisation que vous en aurez, le budget que vous êtes prêt à mettre, et d'éventuelles contraintes comme la taille ou l'espace dont vous disposez.

Cet outil est, comme son nom l'indique, adressé à des professionnels qui vont l'utiliser quotidiennement dans le cadre de leurs projets créatifs.

Je vous recommande cette tablette si vous êtes un pro et que vous avez l'intention de faire de la tablette XPPen Artist Pro 16TP votre outil de travail principal. Un tel outil nécessite d'avoir un budget.

Si ce n'est pas votre cas, je vous orienterais certainement vers un produit plus abordable et moins encombrant.

De plus, elle est livré très rapidement (en moins d'une semaine dans mon cas) et vient avec une garantie de 18 mois, ce qui donne le sentiment qu'elle est plutôt solide.

C'est une excellente tablette pour un dessinateur, illustrateur ou photographe professionnel, grâce à sa texture papier et ses paramétrages très simples.

Boutique Officielle de XPPen Artist Pro 16TP: https://www.storexppen.fr/buy/artist-pro-16tp.html

Source: tangyan250.medium.com/test-xppen-artist-pro-16tp-une-tablette-graphique-%C3%A0-%C3%A9cran-4k-con%C3%A7u-pour-les-professionnels-4a996dbcc996
Like Reblog Comment
review 2022-03-15 21:10
Recenzja: CAŁKIEM podstawowy Tolino Page 2

Pierwszy czytnik z rodziny Tolino (Tolino Shine) trafił na rynek dziewięć lat temu. Bieżąca oferta urządzeń tej marki obejmuje zarówno czytniki z ekranem o przekątnej sześciu cali jak i większe – siedmio- i ośmiocalowe. Obecnie najtańszy z nich to Tolino Page 2. Zadebiutował w październiku 2019 roku jako propozycja dla osób, które nie chcą zbyt dużo inwestować w tego typu sprzęt. No i przy okazji konkurencja dla Kindle 10 – podstawowego czytnika z Amazonu, który jest największym graczem na niemieckojęzycznym rynku e-booków. Zapraszam do lektury konsumenckiej recenzji będącej wynikiem miesięcznego testowania Tolino Page 2.

 

Tolino Page 2

 

Tolino Page 2 od strony technicznej

Tolino Page 2 sprzętowo jest identyczny z modelem Kobo Nia, ponieważ teraz to Rakuten Kobo odpowiada za stronę techniczną czytników Tolino. Po wzięciu czytnika do ręki można się domyślić, że przy jego projektowaniu decyzje podejmowali przede wszystkim księgowi. Plastik obudowy, choć solidny, sprawia raczej tandetne wrażenie. Na szczęście jego matowa faktura (szczególnie na ramce wokół ekranu) ogranicza odbicia światła, co poprawia komfort czytania. Czytnik nie należy także do smukłych i najlżejszych przy swoich 179 gramach.

 

Chropowaty plastik ułatwia trzyma nie czytnika Tolino Page 2

 

Jak na niedrogi w zamyśle czytnik, znalazł się w nim ekran o całkiem dobrych parametrach. Tolino Page 2 wyposażono w dotykowy ekran E-Ink Carta o przekątnej sześciu cali. To standardowy rozmiar, szczególnie dla tańszych urządzeń. Ale już jego rozdzielczość należy do wyższych niż standardowa dla najtańszych modeli (jak Kindle 10).

 

Fizyczny przycisk powrotu do ekranu startowego zastąpiono gestem

 

W czytniku zabrakło (obecnego we wcześniejszych modelach) fizycznego przycisku wywołującego ekran startowy. Jedynie w dolnej krawędzi znajduje się wyłącznik, obok którego umieszczono gniazdo microUSB. Wyłącznik, choć niezbyt wygodny w dostępie, działa sprawnie i wiadomo, kiedy został on naciśnięty.

 

Wyłącznik i gniazdo microUSB w Tolino Page 2 umieszczono na dolnej krawędzi obudowy

 

Bieżąca oferta czytników rodziny Tolino

 

Tolino Page 2

Tolino Shine 3

Tolino Vision 6

Tolino Epos 2

ekran (przekątna)

15 cm (6”)

15 cm (6”)

17,8 cm (7”)

20,3 cm (8”)

ekran [piksele]

E-Ink Carta

1024 × 768

(212 ppi)

E-Ink Carta

1448 × 1072

(300 ppi)

E-Ink Carta 1200

1680 × 1264

(300 ppi)

E-Ink Carta Mobius

1920 × 1440

(300 ppi)

płaski front

nie

nie

nie

tak

ekran dotykowy

tak

tak

tak

tak

wodoodporność

nie

nie

tak

tak

wbudowane oświetlenie

tak

tak

tak

tak

regulacja temperatury barwowej oświetlenia

nie

tak

(smartLight)

tak

(smartLight)

tak

(smartLight)

pamięć wewnętrzna [GB]

8

8

16

8

procesor [GHz]

1,0

1,0

1,8

1

masa [g]

179

166

215

195

wymiary [mm]

159,8 × 112,5 × 9,1

164 × 113 × 9,3

161,6 × 144,6 × 5,9-10,5

177,5 × 159 × 3,9-6,72

fizyczne przyciski zmiany stron

nie

nie

tak

tak

kolor obudowy

czarny

czarny

czarny

czarny

dodatkowe uwagi

integracja z chmurą Tolino Cloud 25 GB, zgodny z wypożyczalnią Onleihe, usypianie okładką

integracja z chmurą Tolino Cloud 25 GB, zgodny z wypożyczalnią Onleihe

integracja z chmurą Tolino Cloud 25 GB, zgodny z wypożyczalnią Onleihe, usypianie okładką, żyroskop, USB-C

integracja z chmurą Tolino Cloud 25 GB, zgodny z wypożyczalnią Onleihe, usypianie okładką, żyroskop

premiera rynkowa [rok]

2019

2018

2021

2019

cena katalogowa

89 EUR

(ok. 415 PLN)

119 EUR

(ok. 555 PLN)

169 EUR

(ok. 785 PLN)

299 EUR

(ok. 1 385 PLN)

 

Ekran w Tolino Page 2

Zastosowany w Tolino Page 2 sześciocalowy (przekątna 15 cm) ekran dotykowy E-Ink Carta wykonany jest w technologii papieru elektronicznego. Posiada wyższą (jak na podstawowy sprzęt) rozdzielczość 1024 × 768 pikseli (212 ppi). W ramce pod ekranem znajduje się pięć LED-ów odpowiadających za jego oświetlenie. Rozprowadzenie światła jest dość równomierne, choć przy brzegach można dostrzec lekkie przyciemnienie, a na dole smugi. Nie przeszkadza to w czytaniu i po chwili zatopienia w lekturze, przestaje się to zauważać. Temperaturę barwową oświetlenia bym określił jako raczej chłodną, ale całkiem akceptowalną. Również zakres regulacji poziomu oświetlenia jest dość szeroki. Przydaje się to zarówno przy czytaniu w łóżku bez włączania lampki jak i w niedoświetlonych poczekalniach, autobusach czy pociągach. Oczywiście nie ma obowiązku korzystania z wbudowanego oświetlenia. Można je całkiem wyłączyć. Bez niego ekran także jest czytelny, oczywiście przy odpowiednim zewnętrznym świetle. Jeśli podczas czytania widzimy artefakty z poprzednich stron (tzw. ghosting), można w ustawieniach czytnika zwiększyć częstotliwość całkowitego odświeżania ekranu. Ja jednak mam tu wybraną opcję „Never (recommended)” i nie obserwuję pogorszenia jakości tekstu nawet przy dłuższym czytaniu. Ale zawsze można włączyć odświeżanie co 1, 10, 20 czy więcej stron jeśli artefakty jednak będą się pojawiać.

 

Tolino Page 2 (po lewej) w zestawieniu z „wzorcowym” ekranem Kindle Voyage (po prawej) oczywiście wypada na korzyść tego drugiego, ale nawet w niedrogim czytniku Tolino ekran nie wygląda źle

 

Słabą stroną ekranu jest reakcja na dotyk. Nie jest on zbyt czuły. Co jakiś czas muszę ponowić dotknięcie ekranu aby zmienić stronę. Również precyzja dotyku budzi moje zastrzeżenia. Zawsze trzeba dotykać ekran odrobinę na prawo od docelowego miejsca. Przesunięcie nie jest duże, ale np. przy pisaniu na klawiaturze ekranowej staje się to zauważalne, bo co jakiś czas trafia się nie w te klawisze (literki), co trzeba. Pod tym względem Tolino Page 2 odstaje od droższych modeli obecnych teraz na rynku.

 

Oświetlenie ekranu szczególnie w dolnej części ma widoczne nierówności, ale nie przeszkadzają w czytaniu

 

Tolino Page 2 jako konkurent Kindle 10

Zarówno cena, jak i niewyszukane wzornictwo oraz użyte w Tolino Page 2 podzespoły, plasują go na rynku zachodnioeuropejskim jako bezpośredniego konkurenta Kindle 10. Recenzowany Tolino oficjalnie kosztuje 89 EUR, ale ostatnio zazwyczaj oferowany jest w cenie 69 EUR. Kindle 10 natomiast kosztuje w niemieckim Amazonie 90 EUR (wersja bez reklam) lub 80 EUR (wersja z reklamami). Jednak bardzo często można go kupić nawet za 55 EUR (wersja z reklamami). Widać więc, że poziom cenowy obydwu czytników jest zbliżony, choć Amazon stosuje zdecydowanie większe i częstsze przeceny. Jeśli się przyjrzeć specyfikacji, w Tolino warto zauważyć lepszy ekran, o rozdzielczości 212 ppi, podczas gdy w Kindle 10 jest to tylko 167 ppi.

 

Choć katalogowa cena Tolino Page 2 wynosi 89 EUR, to ostatnio oferowany jest zwykle po 69 EUR (źródło: ebook.de)

 

A jak wygląda zestawienie tych dwóch czytników w praktyce? Różnice nie wydają się bardzo znaczące, gdy położymy obydwa czytniki obok siebie. Kindle 10 ma twardy, gładki plastik obudowy (Tolino Page 2 jest chropowaty i twardy) i w dotyku wydaje się trochę przyjemniejszy. Dodatkowo zaokrąglenia obudowy przy krawędziach sprawiają, że Kindle wydaje się smuklejszy i bardziej poręczny. Choć z drugiej strony chropowata powierzchnia obudowy Tolino ułatwia trzymanie urządzenia w ręku, gdy jest bez okładki. Także matowa ramka wokół ekranu jest bardzo dobrym rozwiązaniem, ponieważ nie odbija światła i nie widać tak na niej odcisków palców, jak to bywa w innych czytnikach. Ekran w Tolino Page 2 ma trochę jaśniejsze tło, trochę bardziej wyraziste litery choć są one mniej nasycone czernią. W sumie więc tekst na ekranie Tolino jest dzięki temu trochę bardziej wyrazisty. Na korzyść Kindle 10 przemawia zaś fakt, że zmienia trochę szybciej strony.

 

Podsumowując, Tolino Page 2 i Kindle 10 pod względem technicznym to bardzo podobne produkty. Za Kindle przemawia milsza w dotyku obudowa i trochę szybsza zmiana stron, a na korzyść Tolino - bardziej wyrazisty tekst.

 

Ekosystem Tolino

Czytniki Tolino, w tym Page 2, są elementem dobrze przemyślanego ekosystemu. To efekt współpracy konsorcjum niemieckich księgarzy i (od strony technicznej) japońsko-kanadyjskiego producenta czytników Rakuten Kobo. Sojusz Tolino jest reakcją na dominującą pozycję Amazonu na bardzo lukratywnym (w skali świata) niemieckojęzycznym rynku książek. Podstawę jego funkcjonowania stanowi sieć ponad dwóch tysięcy stacjonarnych księgarń, głównie na terenie Niemiec (m.in. Thalia Mayersche, Weltbild, Hugendubel, Osiander) ale też Austrii, Szwajcarii, Holandii oraz Włoch. W większości z nich można nie tylko przetestować i nabyć czytniki ale i uzyskać na ich temat poradę od księgarzy.

 

Jedna z tysięcy stacjonarnych księgarni (Thalia) należących do sojuszu Tolino (Drezno, sierpień 2015 r.)

 

Kolejne elementy ekosystemu to księgarnie internetowe, aplikacja mobilna (iOS i Android OS) oraz przeglądarkowa. No i oczywiście same czytniki. Jako, że czytniki są zintegrowane z firmowymi sklepami, zarówno zakupione e-booki jak i własne pliki samodzielnie wgrane na konto czytelnika (25 GB) mogą być otwierane na różnych urządzeniach, a postępy czytania synchronizują się w tle. Ułatwiają ten proces także tysiące hot-spotów Deutsche Telekom AG, z którymi czytniki Tolino łączą się bezpłatnie. Punkty dostępowe (na terenie RFN) zlokalizowane są m.in. na przystankach komunikacji miejskiej, dworcach, w pociągach IC czy hotelach.

 

Usługa Tolino Cloud umożliwia sprawną synchronizację postępów czytania np. pomiędzy czytnikiem i aplikacją mobilną

 

Jak z powyższego wynika, czytnik Tolino jest przeznaczony przede wszystkim na rynek niemieckojęzyczny. Nie zmienia to faktu, że można z niego korzystać wygodnie także w Polsce. Samodzielnie zakupione książki w formacie EPUB można wgrywać zarówno przez kabel USB jak i przez konto w chmurze.

 

Tolino Page 2 – pierwsze kroki

Jako, że czytniki Tolino są przypisane do księgarni, w której zostały kupione, od razu po uruchomieniu jesteśmy proszeni o podłączenie czytnika do internetu i zalogowanie na konto klienta. Jeśli nie chcemy tego robić, da się z czytnika korzystać także bez logowania. Książki można wtedy wgrywać do pamięci czytnika przez kabel USB. Nie będziemy jednak wtedy mieli dostępu do słowników (chyba, że sami je wgramy w postaci plików) oraz konta w chmurze, które umożliwia bezprzewodową przesyłkę e-booków na czytnik.

 

Pierwsze kroki z czytnikiem ułatwia samouczek. Tu pokazane są na przykład strefy dotyku ekranu: lewa część to strona wstecz, środkowa - menu, a prawa - strona w przód

 

Niestety, czytniki Tolino nie są spolszczone, więc nie ma co liczyć na polskie menu, czy inne ułatwienia jak podział wyrazów wg polskich reguł czy polskie znaki na klawiaturze ekranowej. Menu dostępne jest m.in. po angielsku czy niemiecku. Przy wyborze języka angielskiego, zegar wyświetla godziny w trybie „angielskim” czyli dwunastogodzinnym. Trochę to denerwujące, bo jednak bym wolał mieć opcję wyświetlania w trybie dwudziestoczterogodzinnym. Korzystanie z czytnika jest raczej intuicyjne i nie powinno być kłopotliwe nawet w przypadku osób z ograniczoną znajomością języków obcych.

 

Czytnik Tolino może wyświetlać książki pochodzące nie tylko z księgarni, gdzie został kupiony (ekran po lewej) ale także z kont w innych sklepach wchodzących w skład sojuszu (ekran po prawej)

 

Po zalogowaniu na konto w księgarni, z której pochodzi czytnik, można także podłączyć do urządzenia nasze księgozbiory z innych sklepów wchodzących w skład sojuszu Tolino. O ile takie mamy. Można to zrobić w ustawieniach (Menu/My accounts/Link library/Continue). Tak więc nawet jeśli poprzedni czytnik Tolino był z innej księgarni, to wgrane tam książki wciąż można czytać na nowym urządzeniu bez ręcznego pobierania i kopiowania posiadanych już na innym koncie e-booków.

 

Oprogramowanie wewnętrzne Tolino Page 2

Czytniki Tolino działają pod kontrolą systemu operacyjnego Android. Użytkownik nie ma jednak dostępu do funkcji systemowych. Wygląd i możliwości wszystkich modeli Tolino są podobne. Tolino Page 2 posiada w zasadzie wszystkie funkcje, które można znaleźć w innych, także droższych modelach tej marki. Nie znajdziemy tu oczywiście np. samoczynnego obracania tekstu, ale wynika to z fizycznego braku w czytniku żyroskopu, a nie z obcinania funkcji oprogramowania w tańszym urządzeniu.

 

Ekran startowy czytnika Tolino (ekran po prawej) umożliwia także zarządzanie książkami z tego poziomu, na przykład ich wykasowanie czy dodanie do kolekcji (ekran po lewej)

 

Wygląd menu i sposób działania czytników Tolino nie zmienił się od paru lat. W górnej części ekranu startowego wyświetlona jest ostatnio czytana książka, a dwie mniejsze miniaturki obok to pozycje ostatnio czytane lub dodane do biblioteczki. Pasek okładek w dolnej części pokazuje książki rekomendowane przez księgarnię. Nie można tego wyłączyć, chyba, że wylogujemy się z konta i będziemy korzystać z urządzenia bez podłączenia do internetu. Ale miejsce zarezerwowane na ofertę sklepu i tak pozostanie.

 

Włączenie w czytniku opcji opisanych jako testowe może zniechęcić na przykład takimi informacjami o błędzie oprogramowania i konieczności restartu urządzenia

 

Odkąd Rakuten Kobo stał się partnerem technologicznym w Tolino i zaczął odpowiadać za m.in. oprogramowanie czytników, postęp w tym zakresie zamarł. W październiku 2020 roku wprowadzono do czytników Tolino w wersji „beta” nowy wygląd menu i nowe opcje modyfikacji wyglądu tekstu. I od tego czasu, jeśli użytkownik się na nową wersję przełączy, ciągle coś nie działa tak jak trzeba. A to nie wyświetlają się fragmenty tekstu wewnątrz e-booka, a to tekst nie pokazuje się przy pomocy takiej czcionki, jaką się wybrało, a to pojawi się okno, że program przestał działać. Dramat! W sumie więc od kilkunastu miesięcy faktycznie jest to oprogramowanie testowe, ale ileż można czekać na finalną edycję? Całe szczęście, że równolegle pozostawiono starą wersję programu wyświetlającego e-booki i ona działa mniej więcej tak samo jak w początkach rozwoju czytników Tolino.

 

Czytanie e-booków w Tolino Page 2

Czytnik dobrze sobie radzi z plikami EPUB. O pozostałych formatach (szczególnie PDF) w zasadzie można zapomnieć. A skoro już o PDF-ach, to owszem można je otwierać, ale jeśli tekst nie jest czytelny bez powiększenia, czytanie jest mordęgą. W czytniku nie znajdziemy żadnych opcji przycinania marginesów, czy dzielenia strony na kolejno wyświetlane ekrany. Ratunkiem może być opcja rozpływu (tzw. reflow), która wybiera z pliku sam test bez formatowania. Ale na pewno nie jest to wygodne czy bezbłędnie działające rozwiązanie.

 

Tolino Page 2 poprawnie wyświetla e-booki po polsku

 

Książki mogą trafiać do czytnika na dwa sposoby: przez kabel USB lub konto w chmurze Tolino. Pierwsza opcja jest najłatwiejsza, z czytnikiem współpracuje bez problemu np. program Calibre. Druga opcja, to przesłanie pliku za pośrednictwem swojego konta w chmurze Tolino Cloud (o pojemności 25 GB). Krok po kroku opisałem obydwie procedury w poradniku „Jak WGRAĆ własne e-booki do czytnika Tolino”. Na pliki użytkownika jest do dyspozycji ok. 6 GB pamięci wewnętrznej czytnika.

 

Przytrzymanie palcem słowa wywołuje menu z opcjami zaznaczenia tekstu (Highlight), dodania notatki (Write note), wyszukiwania w słowniku językowym (Look up) albo tłumaczenia (Translate)

 

Tolino ma całkiem dobre, choć podstawowe (jak na dzisiejsze czasy) możliwości modyfikacji wyglądu tekstu. Wielkość liter jest regulowana dość płynnie na dziewięciu poziomach. Użytkownik może również sam zdefiniować ten zakres jak też dodać własne kroje czcionek (o tym więcej w części „własne modyfikacje”). Tolino posiada możliwość wymuszenia wyrównywania tekstu do prawego i lewego marginesu (justowania), co nie jest oczywistą funkcją w czytnikach konkurencji. W czytniku jest zainstalowana całkiem zgrabna czcionka Bitter, pozostałych siedmiu nie używam. Niestety, w bieżącej wersji oprogramowania nie działa w e-bookach dzielenie wyrazów według polskich reguł.

 

Możliwości modyfikowania wyglądu tekstu są dobre choć raczej podstawowe (ekran po lewej) a w czytniku domyślnie zainstalowano dość ładne czcionki (ekran po prawej akurat z dodaną samodzielnie czcionką Bookerly)

 

Podczas korzystania z Tolino Page 2 trzeba mieć na uwadze konieczność częstego ładownia akumulatora. W moim przypadku było to przynajmniej raz na tydzień. Mała pojemność baterii wynika zapewne z cięcia kosztów. Nie powinny temu jednak towarzyszyć marketingowe bzdury, które na przykład wstawiono na oficjalną stronę produktu, gdzie wspomniano o tygodniach czytania („weeks and weeks of battery life for long-lasting reading pleasure”). Przy codziennym czytaniu przeszkadza też niezbyt pewna reakcja ekranu na dotyk. Czasem trzeba dwa razy dotknąć ekran, aby zmieniła się strona. Miewam też z tego powodu trudności z wyborem odsyłacza np. do przypisów.

 

Tolino Page 2 – dodatki, własne modyfikacje

Tolino Page 2 posiada (podobnie jak droższe modele tej marki) także funkcje wykraczające poza te „podstawowe”, można go uzupełnić np. o własne czcionki czy słownik.

 

Zrzut ekranu

Jeśli potrzebujemy zrobić kopię ekranu, można do tego użyć systemowej opcji widocznej po dłuższym przytrzymaniu wyłącznika. W wyskakującym menu mamy opcję wyłączenia czytnika (Switch off), restartu (Restart) lub wykonania zrzutu ekranu (Screenshot). Pliki graficzne (*.png) zapisywane są automatycznie w katalogu DCIM.

 

Własne czcionki

Dodanie własnej czcionki jest możliwe poprzez wgranie plików TTF lub OTF (przy podłączeniu czytnika kablem USB do komputera) do katalogu „fonts” w pamięci urządzenia. Czcionki od razu pojawią się a menu formatowania tekstu. Skok regulacji wielkości tekstu można samodzielnie dostosować do własnych upodobań, poprzez edycję wartości liczbowych w pliku „size.csv” znajdującym się w tymże katalogu.

 

Po wgraniu plików czcionek, na ekranie czytnika powinna pojawić się informacja, że zostały pomyślnie zainstalowane

 

Własne słowniki

Tolino Page 2 powinien akceptować pliki słowników w formacie quickdic. Na przykład słownik angielsko-polski jest do pobrania tutaj. Z kolei tutaj można znaleźć wiele innych (w tym niemiecko-polski oraz włosko-polski). Należy wybierać te, które mają w nazwie „v.006”. Rozpakowany z pobranego archiwum plik trzeba skopiować do pamięci urządzenia, a konkretnie do katalogu „./tolino/dictionaries”. Wtedy już można wybrać własny słownik w menu czytnika (Settings/Language/Dictionaries) - będzie w zakładce „Look Up” (językowe) albo „Translate” (do tłumaczenia).

 

W czytniku można zainstalować własne słowniki, tu na przykład aktywny jest angielsko-polski

 

Własny wygaszacz ekranu

W czytniku Tolino można ustawić własny wygaszacz ekranu (obok domyślnego czy okładki czytanej właśnie książki). W tym celu należy wgrać (przez kabel USB) do czytnika swój plik graficzny np. w formacie JPG (najlepiej o wymiarach 1024 × 768 pikseli) do katalogu DCIM w pamięci czytnika. Po bezpiecznym wysunięciu urządzenia z komputera, należy wejść do menu „Settings/Advanced settings”. Za definiowanie wygaszacza odpowiada opcja „Own image from folder” w sekcji „Sleepscreen” i tu należy wybrać swój plik.

 

Jako wygaszacz ekranu można ustawić (od góry): domyślną grafikę, okładkę czytanej książki lub własny obraz wgrany do katalogu DCIM

 

Eksport notatek i podkreśleń

Dość łatwo można wyeksportować własne notatki, zakładki i fragmenty zaznaczonego tekstu. Co prawda nie będzie w nich polskich znaków (jako, że brak ich na klawiaturze ekranowej), ale są przynajmniej łatwo dostępne po podłączeniu czytnika z komputerem przez kabel USB. Aby mieć do nich dostęp, należy skopiować plik „notes.txt” znajdujący się w głównym katalogu pamięci Tolino. W razie kłopotów z polskimi znakami, należy wybrać kodowanie UTF-8 podczas importowania dokumentu.

 

Przy importowaniu pliku z notatkami do edytora tekstów, trzeba ustawić kodowanie UTF-8

 

Tolino Page 2 – gdzie kupić?

W 2021 roku księgarnie Tolino zaprzestały wysyłki czytników bezpośrednio do Polski. Wcześniej nie było z tym raczej problemu, choć nie wszystkie oferowały taką opcję. Teraz najtaniej można ten czytnik kupić w polskim Amazonie, gdzie Tolino Page 2 kosztuje obecnie 411 PLN. Oferowany jest także przez inne polskie sklepy, choć trochę drożej.

 

Podsumowanie

Tolino Page 2 to prosty, podstawowy czytnik, jednak pełniący w zasadzie poprawnie swoje funkcje. Można z niego spokojnie korzystać... dopóki w ustawieniach nie włączymy nowych opcji, które pozostają przez lata w wersji testowej („beta”). Wtedy zaczynają się dziać rzeczy dziwne. Na szczęście nie trzeba z nich korzystać i jedyne co może wtedy denerwować, to niezbyt precyzyjne działanie warstwy dotykowej ekranu i odczucie lekkiej tandetności plastiku obudowy. Warto też pamiętać, że cięcie kosztów odbiło się nie tylko na materiale obudowy ale także na pojemności baterii. Wystarcza ona raptem na jakiś tydzień czytania. Podsumowując, akurat ten model Tolino nie wzbudził mojego entuzjazmu.

 

Tolino Page 2 jest zapakowany dość prosto - w bąbelkową kopertę i pudełko z cienkiej tektury

 

Porada konsumencka na dziś brzmi: Tolino Page 2 można rozważyć do zakupu tylko przy znacznie obniżonej cenie, na przykład na poziomie do 60 EUR. Ale na pewno nie za 89 EUR. Lepsze rozwiązanie w tej cenie to choćby Kindle 10 lub PocketBook Basic Lux 3.

 

 Plusy:

- aktualizacje oprogramowania obejmują nawet bardzo stare modele czytników;

- możliwość wgrywania własnych plików przez chmurę (25 GB);

- sprawna synchronizacja postępów czytania z aplikacją mobilną i przeglądarkową;

- dobry ekran o średniej rozdzielczości;

- wbudowane oświetlenie ekranu;

- możliwość wgrania i dopasowania stopni zmiany wielkości własnych czcionek;

- możliwość ustawienia własnego wygaszacza, słownika;

- matowa ramka obudowy wokół ekranu.

 

Minusy:

- niezbyt precyzyjna reakcja lub sporadycznie brak reakcji ekranu na dotyk;

- słaba bateria;

- brak regulacji temperatury barwowej oświetlenia;

- rzadkie aktualizacje oprogramowania;

- błędy oprogramowania (dotyczy nowych funkcji w wersji „beta”);

- brak wysyłki pliku bezpośrednio do czytnika;

- brak fizycznych przycisków zmiany stron;

- brak możliwości powiększania rycin zawartych w tekście;

- brak języka polskiego;

- brak podziału wyrazów wg polskich reguł;

- błędy w wyświetlaniu polskich znaków w opisach i spisach treści książek;

- reklamy książek na ekranie startowym;

- wymuszona integracja z niemiecką księgarnią.

 

Parametry Tolino Page 2 wg producenta:

Ekran: dotykowy E-Ink Carta o przekątnej 6 cali (15,2 cm), 16 odcieni szarości, 1024×768 pikseli (212 ppi); regulowane natężenie wbudowanego oświetlenia;

Wymiary: 159,8×112,5×9,1 mm;

Masa: 179 g;

Procesor: 1GHz NXP i.MX6;

RAM: 512 MB;

Pamięć wewnętrzna: 8 GB (ok. 6 GB dostępne na pliki użytkownika);

Łączność: wi-fi, kabel micro USB;

Formaty e-booków: EPUB, PDF;

Języki menu: angielski, francuski, hiszpański, niderlandzki, niemiecki, włoski (brak polskiego);

Słowniki: angielski, francuski, hiszpański, niderlandzki, niemiecki, włoski, 12 słowników do tłumaczenia (brak polskiego);

Dodatkowe usługi: 25 GB w chmurze na pliki użytkownika, bezpłatne hot-spoty Deutsche Telekom na terenie RFN;

System operacyjny: Android OS;

Kolor obudowy: czarny.

 

Strona produktu: https://mytolino.de/produkte/tolino-page-2/

Like Reblog Comment
text 2022-02-26 03:03
Test écran à stylet XP-Pen Artist 12 (2nd Gen): Exploitez pleinement votre créativité!

Vous cherchez une tablette graphique avec écran pas chère, fonctionnelle et intuitive ?

XP-Pen Artist est l'une des alternatives Wacom Cintiq les plus abordables pour ceux qui veulent dessiner directement et naturellement à l'écran.

Aujourd'hui, nous testons la Artist (2nd Generation), la nouvelle tablette dotée d'un écran de chez XP-PEN. Il s'agit d'un appareil qui combine un écran de 11,6 pouces 1080p et une tablette graphique haut de gamme, avec la technologie avancée de l'Puce Intelligente X3 du stylet.

Il ne s'agit pas d'une tablette à la manière d'un iPad ou même d'une Surface Pro de chez Microsoft, mais bien d'un écran classique couplé à un stylet très précis, même si le prix — environ 250 € — place cette tablette graphique dans la même zone que les tablettes autonomes.

Cette nouvelle tablette succède à la Artist 12 (1re génération), un modèle de 11.6 pouces qui a eu beaucoup de succès. en tandem avec une gammes de couleurs plus élevée et écran entièrement laminé.

L'utilisateur peut donc créer directement sur l'écran, et non la main posée sur une surface et les yeux sur une autre, comme c'est le cas avec les tablettes graphiques conventionnelles.

C'est néanmoins la même technologie de stylet à induction électromagnétique qui est utilisée. Celle-ci reconnait 8192 niveaux de pression et l'inclinaison de stylets dépourvus de piles. En revanche l'écran n'est pas tactile, il ne s'utilise pas au doigt.

Au-delà de cela, la tablette ajoute également la compatibilité avec les appareils Android et Chromebook, une nouveauté pour ces appareils qui ne fonctionnent généralement qu'avec macOS ou Windows.

L'outil est accessible au particulier qui prend plaisir au dessin avec les logiciels de PAO comme Adobe Illustrator, Photoshop, Inkscape, Krita ou encore Gimp...

Les professionnels, graphistes, illustrateurs ou autre designers y trouveront un véritable partenaire de travail, devenant rapidement indispensable.

Mais plus encore, tout le monde peut y trouver un intérêt !

J'en ai déjà trop dis alors rentrons dans le détail et découvrons ensemble tous les avantages de la tablette graphique moniteur XP-Pen Artist 12 (2nd Generation).

Unboxing

Dans sa boîte bleue de bon goût, vous trouverez La stylet, câbles, le gant de dessin noir, le guide d'utilisation rapide, le chiffon de nettoyage, l'outil de changement de mine, le boitier d'alimentation, 10 mines supplémentaires et bien entendu la tablette.

Le câble étant un classique câble 3 en 1 (video HDMI, usb, alimentation). On trouve d'un côté un connecteur plat, de type dock, qui se place sur la tablette, et de l'autre côté une prise USB et une prise HDMI pour la connexion à un ordinateur.

l'support AC41 pour tablette n'est pas compris dans la boîte de l'XP-Pen Artist (2nd Gen). Il est cependant possible de l'acheter séparément sur le site.

La Artist 12 est livrée avec Artrage 6 (ou choisissez openCanvas, Cartoon Animator 4), une application de peinture naturelle.

Connexion et installation

La tablette a besoin d'une alimentation externe et de câbles pour la connexion à un ordinateur.

Le XP-Pen Artist (2nd Gen) conserve les ports HDMI, USB et câble d'alimentation, mais ajoute USB-C comme beaucoup le souhaitaient.

Support Connexion USB-C complète, Malheureusement, la câble USB-C vers USB-C n'est pas fournie.

A l'usage il suffira d'installer un pilote gratuit et facile à télécharger sur le site du constructeur: https://www.xp-pen.fr/product/1078.html . A noter que la tablette fonctionne sur Windows, Mac, Linux, Android et Chrome OS.

C'est grâce à ce pilote que vous pourrez configurer la pression du stylet, ainsi que les huit boutons présents sur tablette. Tout semble avoir été fait pour rendre l'usage de cette simple, rapide et intuitive.

Ici, vous pouvez également modifier les paramètres de l'écran en ajustant la luminosité ou les couleurs.

Design

Elle délivrer des performances excellentes avec un design moderne, fin et compact. Le boîtier de la tablette graphique est de très haute qualité.

La tablette XP-Pen Artist (2nd Gen) se présentent dans un boîtier d'une seule pièce mince en Plastique et disponible dans quatre couleurs tendance: Noir, Vert, Bleu, et Rose.

Le dos de la tablette porte 4 petits pads en caoutchouc assurant une bonne stabilité de la tablette sur tout type de support.

Sur le plan ergonomique, huit boutons physiques ExpressKeys jouxtent l'écran qui s'installe à plat ou s'incline à 20° à l'aide d'un support AC41.

Surface de dessin

La résolution de XP-Pen Artist (2nd Gen) est de 1920 x 1080 pixels, elle offre une surface active de 263.23 par 148.07 millimètres. Vous pourrez ainsi profiter de vos vidéos encodées en 720p et en 1080p de manière optimale.

Il couvre 94% de l'espace de couleur Adobe RGB, 124% de l'espace sRGB et 90% de l'espace NTSC. La fidélité de reproduction des couleurs est au rendez-vous avec un réalisme criant, De quoi répondre aux besoins des professionnels de l'image, photographes, graphistes ou vidéastes.

La dalle IPS avec angle de vue jusqu'à 178 degrés. Ainsi vous pourrez le regarder de presque partout.

l'écran est entièrement laminé pour réduire efficacement la parallaxe, améliorer les angles de vision et améliorer la précision tactile. En limitant l'erreur de parallaxe, le stylo suit parfaitement notre mouvement.

La protection d'écran en verre trempé se pose directement sur l'écran de votre Artist (2nd Gen), et lui apportera une excellente protection sans altérer sa clarté d'image. Le revêtement anti-reflet améliore la visibilité de l'écran à la lumière ambiante en réduisant de façon significative l'éblouissement et l'effet miroir.

Stylet

Le stylet X3 Elite possède Puce intelligente X3 et s'active avec un minimum de force de sorte qu'il détecte même les traits de crayon les plus légers.

Le stylet est en plastique de bonne qualité et à deux boutons sur le côté.

Le stylet est passif, ce qui signifie qu'il fonctionne sans batterie et pas besoin de charger. pour faire simple, le stylet utilise la technologie EMR.

Le stylet dispose d'une résolution de 5080 dpi et de 8192 niveaux de pression pour un travail de précision.

Le stylet prend également en compte son angle d'inclinaison, jusqu'à 60 degrés, ce qui permet de tracer des traits naturels au stylet ou à l'aérographe.

Vous remarquerez immédiatement la sensibilité de l'appareil. Même un toucher très doux est enregistré sur le Artist 12 (2nd Gen). Avec différentes pressions, il est simple et pratique de faire de l'ombre à n'importe quel travail. Chaque pas est parfaitement reflété.

Performance

A l'usage, la tablette est irréprochable pour sa gamme et son prix. L'excelent rapport qualité prix compte tenu des performances de la XP-Pen m'a décidé en sa faveur.

Le hardware est irréprochable, l'écran affichant une bonne résolution (1080p) et ayant une bonne restitution des couleurs, qui nécessitera tout de même quelques réglages en amont de l'utilisation.

La tablette graphique facile à installer et marche sur tout les logiciels que j'utilise aux quotidiens (photoshop, illustrator, 3ds max).

Pour ceux qui dessine beaucoup aux trait genre bd ou manga je vous conseil fortement "clip studio paint pro" que j'ai découvert récemment, un prix imbattable et une qualité de logiciel incroyable. Bien mieux que Photoshop pour le dessin a mon goût.

Pour moi qui dessine et fais de l'illustration, la tablette est vraiment du pur plaisir. Haute définition, super sensibilité, mode de navigation, outils d'interface, tout est bien pensé...un outil magnifique.

Grâce à la forme ergonomique du stylet et de l'écran, vous pouvez utiliser le Artist 12 (2nd Gen) n'importe où. Sur la table ou sur les genoux.

Les 8 touches de raccourci sont configurables pour de nombreux logiciels d'art numérique: idéal pour optimiser son travail.

l'écriture et dessin avec le stylet est très agréable, le contact de la pointe avec l'écran très bon.

Aucun problème rageant de décalage, les traits sont fluides et ne souffrent pas de soucis de tremblements ce qui permet de toujours obtenir de belles courbes.

La l'protection d'écran est légèrement matte, ce qui évite de détruire les yeux quand vous êtes penchés dessus des heures.

Ce périphérique m'a permis de gagner du temps (énormément) sur mes diverses créations graphiques.

Je recommande, du tout bon pour les passionnés et les pros ! Surtout si vous savez dessiner mais pas que !

En Conclusion

La meilleure, l'une des moins chères et des plus minces, cette tablette gagne sa popularité grâce à son écran et à son stylet de haute qualité.

La XP-Pen Artist 12 (2nd Gen) est idéale pour tout le monde, des amateurs aux professionnels.

Le prix n'est bien sûr pas petit, mais il correspond à l'offre. L'appareil contient toutes les fonctions dont vous avez besoin non seulement pour refléter parfaitement votre vision, mais aussi pour faire vos premiers pas dans le monde de l'art numérique.

Aimez-vous travailler avec une expérience créative naturelle ? Et vous n'en pouvez plus de votre immense amour pour ces peintures, pinceaux et toiles traditionnels ? Alors cette tablette peut sûrement vous faire changer d'avis sur les tablettes à dessin.

Bref les dernières technologies et à un prix attractif. En somme, un excellent produit que je peux déjà recommander.

Vous pouvez le trouver dans la boutique en ligne de XP-Pen: https://www.storexppen.fr/buy/artist-12-2nd-gen.html

Source: konata-89.webself.net/blog
Like Reblog Comment
review 2022-01-29 16:35
Recenzja: inkBook Calypso Plus – kolejny czytnik z TŁUMACZEM Google

inkBook Calypso Plus miał premierę rynkową w grudniu 2020 roku. Ze względu na cenę i parametry, lokuje się jako średniej klasy sprzęt, który według strony WWW produktu ma się cechować głównie:

- polskim menu (czyli jak PocketBook i Bookeen),

- czytaniem bez limitu (czyli jak wszystkie inne czytniki);

- ekranem E-Ink o jakości papieru (czyli jak prawie wszystkie inne czytniki);

- otwieraniem wielu formatów (czyli jak wszystkie inne czytniki);

- wolnością czytania „po polsku i bez reklam” (czyli jak prawie wszystkie inne czytniki za wyjątkiem specjalnej edycji Kindle z reklamami).

 

inkBook Calypso Plus

 

Nie wynika więc z tego, dlaczego inkBook Calypso Plus miał by być wart większej uwagi. Moim zdaniem trzeba jednak od razu dodać, że ten model stanowi rzeczywisty postęp w porównaniu z poprzednimi produktami tej marki. Czy ten progres wystarczył, aby mnie przekonać do korzystania z inkBooka? To pytanie głównie mnie nurtowało podczas miesiąca ciągłego testowania. Zapraszam do lektury konsumenckiej recenzji modelu inkBook Calypso Plus.

 

InkBook Calypso Plus od strony technicznej

Czytnik inkBook Calypso Plus wygląda podobnie jak jego poprzednicy. Front jest płaski, fizyczne przyciski zmiany stron umieszczono (po dwa) z jego prawej i lewej strony. W moim egzemplarzu są one dobrze przymocowane i poprawnie reagują na nacisk. Pod ekranem znajduje się fizyczny przycisk „wstecz” umożliwiający m.in. powrót do poprzedniego menu lub wyjście z aplikacji. Wyłącznik umieszczony jest na pleckach. W dolnej krawędzi obudowy znajduje się gniazdo ładowania (micro USB) oraz kart pamięci microSD.

 

inkBook Calypso Plus - gniazdo micro USB i kart microSD znajduje się na dolnej krawędzi obudowy

 

Z tymi kartami microSD to w inkBooku jest kłopot. Gniazdo osadzone jest dość głęboko w obudowie. Aby z niego korzystać, trzeba mieć dość długie i twarde paznokcie lub posłużyć się czymś, co pozwoli nam wepchnąć kartę aby ją włożyć czy wyjąć. Mi sprawdzają się nożyczki. Wiem, że to głupie, więc nie korzystam z tego gniazda jeśli bardzo nie muszę. Tym bardziej, że karta zwykle zahacza o obudowę i nigdy nie mam pewności, czy po włożeniu jeszcze ją kiedyś wyjmę.

 

Wyłącznik czytnika umieszczono na wypukłych pleckach, więc uniwersalne okładki nie będą pasować na inkBooka. Trzeba korzystać z firmowych lub np. filcowych wsuwek

 

inkBook Calypso Plus to pierwszy model tej marki, który wyposażono w dość nowy system operacyjny Android 8.1. Wcześniej przez wiele lat inkBooki miały archaicznego Androida, co skutkowało ospałym działaniem, brakiem stabilności oraz zgodności z wieloma aplikacjami. Zastosowanie nowego Androida wyszło czytnikowi zdecydowanie na plus.

 

inkBook Calypso Plus umożliwia (po doinstalowaniu odpowiedniej aplikacji) odtwarzanie audiobooków lub odczytywanie tekstów w aplikacjach obsługujących TTS (np. Pocket) przy pomocy łącza BT. Do zdjęcia akurat nie chciał się połączyć z radiem, ale ogólnie ta funkcja działa

 

inkBook Calypso Plus – ekran

Ekran w recenzowanym inkBooku to jedno z największych pozytywnych zaskoczeń. Teoretycznie powinien być słabszy od tego, który znam z poprzednika, czyli inkBooka Prime HD. W inkBooku Calypso Plus zastosowano dotykowy papier elektroniczny E-Ink Carta o przekątnej sześciu cali wyświetlający 212 ppi (punktów na cal), zaś w Prime HD było to 300 ppi. Ale inkBook Calypso Plus tu wygrywa w każdym calu z poprzednikiem. Teraz przynajmniej jest jakiś przyzwoity kontrast! Tekst może i jest trochę mniej wygładzony, ale raczej czarny niż szary.

 

Zakres regulacji natężenia i temperatury barwowej oświetlenia sprawdza się w praktyce

 

Również oświetlenie ekranu, zarówno pod względem równomierności rozłożenia światła jak i regulacji natężenia oraz temperatury barwowej są dobre. Zapewne zastosowany w tym modelu ekran jest tańszy od tych z najwyższą rozdzielczością, to akurat jakościowo wyszło w tym przypadku wyraźnie lepiej.

 

Fizyczne przyciski zmiany stron umieszczone są po obu bokach ekranu

 

InkBook Calypso Plus – sposób funkcjonowania

Czytnik inkBook jest pomyślany zupełnie inaczej w porównaniu do większości urządzeń tego typu. Zazwyczaj (bez względu na system operacyjny) działa to tak, że wszystkie książki zgromadzone są w biblioteczce i z niej można otworzyć e-booki. Nie jest ważne, czy to kupiona książka, czy pobrana strona WWW czy e-bok z wypożyczalni. W inkBooku Calypso Plus jest odwrotnie. Tu otwiera się aplikacje, które mają ograniczony zasób książek i plików, które obsługują. A więc na przykład zainstalowany domyślnie program inkReader nie pozwoli na otwarcie książki pobranej na czytnik przez aplikację Legimi czy Empik Go. Z kolei inne aplikacje nie widzą plików wgranych do pamięci i widocznych w czytnikowej biblioteczce. Cały księgozbiór zgromadzony na czytniku jest podzielony między aplikacje i trzeba pamiętać, gdzie jest jaka książka.

 

 

Ekran startowy czytnika zawiera pasek ikon nawigacyjnych i informacyjnych oraz opuszczane menu w górnym pasku. Główna część poświęcona jest na ostatnio czytane i ostatnio dodane pozycje (miniaturki okładek są dość przypadkowe). Dolny pasek aplikacji można częściowo przekonfigurować w ustawieniach czytnika (uwaga: to zrzut ekranu i dlatego obraz jest kolorowy)

 

InkBook Calypso Plus obsługuje bezprzewodową wysyłkę plików na unikalny adres poczty elektronicznej, który jest mu przypisany. Adres zostaje podany w momencie rejestracji w usłudze „Wyślij książkę na inkBooka” i składa się z kilkunastu liczb i cyfr w domenie @send2device.inkbook.eu. Warto go sobie zapamiętać w kontaktach skrzynki pocztowej, ponieważ wpisywanie go przy każdej wysyłce może być uciążliwe. E-booka wysyłamy jako załącznik, pisząc e-mail na ten właśnie adres. Aby trafił on na czytnik, trzeba pamiętać o ręcznym włączeniu wi-fi. Nawet wybranie opcji „Synchronizuj teraz” z menu czytnika nie aktywuje w nim połączenia bezprzewodowego koniecznego do pobrania e-booka. Możemy sobie synchronizować i synchronizować i nic z tego nie wyjdzie. Poza tą przypadłością usługa działa sprawnie i pliki raczej bez opóźnienia trafiają do pamięci czytnika. Niektóre polskie księgarnie (np. Ebookpoint, Virtualo i Woblink) także umożliwiają bezprzewodową wysyłkę zakupów wprost z naszego konta w sklepie. Ta opcja akurat działa mniej sprawnie, na przykład niektóre e-booki, które sobie wysłałem z księgarni Woblink nigdy nie dotarły na mój czytnik.

 

Po skonfigurowaniu wysyłki na inkBooka, przy zakupionej książce pojawia się taka opcja (np. w księgarni Ebookpoint)

 

Jeśli jednak nie chcemy, nie musimy czytnika podłączać do internetu. Po wyjęciu z pudełka (i wgraniu własnych plików) jest gotów do czytania.

 

InkBook Calypso Plus na co dzień

Na recenzowanym inkBooku przeczytałem kilka e-booków i kilkadziesiąt tekstów przesłanych ze stron WWW. Czytnik działa znacznie bardziej stabilnie w porównaniu do poprzednich modeli tej marki. Jeśli pojawiają się okna z informacją, że „Aplikacja ... przestała działać”, to szybko samoczynnie znikają i system je od razu restartuje. A to zdecydowanie mniej denerwuje niż w Lumosie czy Prime HD.

 

Biblioteczka w inkBooku umożliwia sortowanie (ekran po prawej) i filtrowanie e-booków (ekran po lewej)

 

Biblioteczka w inkBooku ma dość ubogie możliwości sortowania czy filtrowania. E-booki uporządkować można według daty dodania, tytułu, autora i ostatniego otwarcia. Książki mogą być pogrupowane na ulubione, przeczytane lub czytane. Całość jest prezentowana w postaci listy tytułów i miniaturek lub samych miniaturek. W tym drugim trybie, miniaturki często są błędnie przypisane do poszczególnych plików i wprowadzają użytkownika w błąd. Po miesiącu ciągłego korzystania z czytnika (w czasie przygotowywania tego tekstu) w biblioteczce mam spory galimatias. Pomieszanie miniaturek powoduje, że zdarza mi się otworzyć nie tę książkę, którą chciałem. Irytujące na dłuższą metę.

 

 

Wgrane książki mogą dostać losowe miniaturki okładek (ekran z lewej i ekran z prawej) i z oporami pojawiają się w biblioteczce (brak ostatnio dodanych e-booków na ekranie po prawej)

 

W biblioteczce chyba losowo przydzielane są miniaturki okładek. Na przykład zmiana widoku księgozbioru z kafelków (ekran po lewej) na listę (ekran po prawej) może je zmienić (czerwone strzałki) lub zostawić takie same (zielona strzałka)...

 

Wyłączony czytnik długo się uruchamia. Po naciśnięciu włącznika trzeba czekać długie 27 sekund aby się wyświetlił ekran startowy. Czytnik po wyłączeniu nie pamięta, co i gdzie było ostatnio otwarte, zawsze jest to ekran startowy. Trzeba więc jeszcze kilka sekund doliczyć na otwarcie ostatnio czytanej książki. Warto więc ustawić czytnik tak, aby się nie wyłączał tylko usypiał. Wtedy budzi się szybko i można od razu czytać. Niestety, wtedy znacznie szybciej wyczerpuje się bateria.

 

Czytnik ogólnie działa niespiesznie, co zazwyczaj nie jest jakoś specjalnie kłopotliwe, ponieważ mieści się to w „średniej czytnikowej”. Problem pojawia się wtedy, gdy wykonujemy jakiś gest, na przykład dotkniemy ekran aby otworzyć książkę – i nic się nie dzieje. Nie bardzo wiadomo, czy czekać bo może się jednak inkBook obudzi czy naciskać ekran drugi raz, bo może „nie załapał”. Nigdy nie wiem, która akcja lepsza. Czytnik też nie wie, więc czasem czekam i czekam aż wiem, że już się nie doczekam. A czasem znowuż dotykam ekranu ponownie, ale się okazuje, że jednak coś tam już pod obudową się działo, więc wyszło głupio bo on zareagował a ja mu nie wierzyłem. I wywołałem niechcący kolejną akcję tym moim niepotrzebnym w sumie dotknięciem. I wyszedłem na głupca co to nie potrafi ocenić, co się dzieje z czytnikiem... Albo zawiesiłem aplikację. Niby mała rzecz, lecz irytuje za każdym kolejnym razem. Podobnie jest z niektórymi opcjami menu, a szczególnie strzałką „powrotu”. Nigdy nie wiem, czy ekran nie zareagował i dlatego np. nie mogę wyjść z książki z powrotem do biblioteczki, czy też po prostu ta opcja czasem działa a czasem nie.

 

Jednym z większych problemów jest połączenie z internetem. W czytniku wi-fi nie uruchamia się automatycznie. A powinno! Jakaś funkcja czy aplikacja nie działa? No cóż, pewnie potrzebuje dostępu do internetu. Faktycznie, ale trzeba się tego domyśleć i samodzielnie włączyć wi-fi. W kilku aplikacjach opracowanych dla inkBooka (np. Publio) dodano opcję „włącz wi-fi”. Więc przynajmniej nie trzeba otwierać górnego menu czytnika. Ale niewielkie to pocieszenie. Takie zachowanie to spora uciążliwość dla osób, które korzystają z różnych aplikacji zainstalowanych na czytniku. W szczególności z aplikacji obsługujących wypożyczalnie, które dla prawidłowego funkcjonowania powinny mieć połączenie z internetem.

 

Czytanie książek w inkBooku Calypso Plus

Domyślnie inkBook Calypso Plus obsługuje przede wszystkim format EPUB. Ale daje radę także z formatem MOBI i FB2. Szczególnie w przypadku MOBI czytnikowi należy się duża pochwała, ponieważ dla nich wyświetlają się poprawnie miniaturki okładek, a tekst ma podział wyrazów, co nawet w czytnikach Kindle nie jest oczywiste. A jest to format opracowany dla Kindle właśnie. Tymczasem w plikach EPUB podziału wyrazów według polskich reguł brak, a z miniaturkami okładek jest loteria.

 

inkReader (domyślna aplikacja do wyświetlania e-booków) pracuje znacznie stabilniej niż w poprzednich modelach, ale i tak zdarzają mu się upadki

 

Wgrywanie plików do czytnika jest raczej uciążliwe. Calibre łączy się z nim bardzo długo, a sam czytnik (przynajmniej pod MS Windows) pokazuje się jako „Wewnętrzna pamięć współdzielona” i nie ma do niego dostępu przez menedżer plików inny niż windowsowy Explorer. A w nim wszystko trwa długo.

 

Do otwierania e-booków służy domyślnie zainstalowany inkReader. Podczas testowania odmówił współpracy tylko kilka razy, co jest dużym krokiem do przodu w porównaniu z poprzednimi wersjami. O ile w poprzednich modelach inkBooków napis „Aplikacja inkReader przestała działać” pojawiał się dość często, to w Calypso Plus takich przypadków miałem kilka. Jednak w porównaniu z innymi markami czytników było to jednak „aż kilka przypadków”. Za dużo czytników miałem w rękach, by się zachwycać tym, że domyślna aplikacja do wyświetlania e-booków przeważnie działa i się zawiesza tylko sporadycznie. Tu wciąż jest sporo do poprawy. Mam nadzieję, że zdarzą się jeszcze jakieś aktualizacje oprogramowania dla tego modelu i poprawią one na przykład stabilność inkReadera.

 

inkReader umożliwia zmianę wyglądu tekstu poprzez zmianę wielkości i rodzaju czcionki (ekran po prawej) po wygląd strony (ekran po prawej)

 

Jak to w czytnikach bywa, także w recenzowanym inkBooku można modyfikować sposób wyświetlania tekstu. Tu oczywiście wszystko zależy od możliwości aplikacji. W przypadku inkReadera opcje są raczej podstawowe. Po dotknięciu ekranu w środkowej części (w otwartym e-booku) otrzymujemy dostęp do menu, w którym znajdują się następujące opcje (od lewej):

- przemieszczanie się w tekście książki;

- spis treści;

- wybór czcionki i jej wielkości;

- ustawienia strony (wyświetlanie w trybie odwróconych kolorów, orientacja strony, regulacja marginesów oraz interlinii);

- zakładki, zakreślenia i notatki.

 

Podobnie jak w innych czytnikach zakres regulacji poszczególnych parametrów nie jest duży. No może poza wielkością tekstu. Ten można regulować od mikroskopijnego do gigantycznego. Szkoda, że w „czytelnym” zakresie przeskok jest zbyt duży i tekstu często nie mogę dopasować do tego, co by mi odpowiadało. Czcionka jest zwykle ciut za mała lub za duża.

 

InkBook a pliki PDF

Domyślnie zainstalowana aplikacja otwiera także pliki PDF. Posiada ona kilka ustawień, które powinny przystosować nieprzyjazny czytnikom format do wyświetlenia na niezbyt dużym ekranie. Znajdziemy tu trzy tryby:

- normalny – czytnik nie przetwarza wyglądu tekstu;

- rozpływ – czytnik przekształca (o ile to możliwe) plik w zwykły tekst (zwykle gubi przy tym formatowanie, ale za to można czytać bez lupy);

- bez marginesów (tu tekst staje się czytelny w oryginalnym układzie, ale widzimy tylko część strony).

 

Ręczne ustawienie zakresu marginesów pozwala powiększyć tekst do czytelnych rozmiarów ale może też spowodować obcięcie tekstu, co uniemożliwia płynne czytanie PDF-ów

 

Ten ostatni tryb wyświetlania jest najbardziej potrzebny, ale nie działa jak powinien. Na nic się zdadzą obcięte marginesy gdy obcięty jest też tekst i każdą stronę trzeba przesuwać palcem, aby zobaczyć jej dolną część. Jak z powyższego wynika, inkBook zwyczajnie nie nadaje się do czytania książek w formacie PDF o ile nie są one jakoś specjalnie sformatowane dla małego ekranu – a zwykle nie są, albo nie mamy w oczach mikroskopu – a zwykle nie mamy.

 

InkBook a wypożyczalnie e-booków

inkBook Calypso Plus domyślnie wyposażono w aplikacje obsługujące obydwie polskie wypożyczalnie działające na czytnikach: Legimi i Empik Go. Jeśli nie są od razu zainstalowane, można je pobrać z „firmowego sklepu” inkBook Apps. W tym właśnie miejscu znajdziemy ich wersje dostosowane do inkBooków.

 

Legimi

Aplikacja Legimi działa całkiem sprawnie. Umożliwia dostęp do całego księgozbioru Legimi, w tym też oczywiście wypożyczalni. Z poziomu aplikacji można dodawać książki na naszą półkę. Niestety szwankuje integracja aplikacji z oprogramowaniem czytnika. Trzeba wciąż pamiętać, aby ręcznie włączyć wi-fi, zanim zaczniemy z niej korzystać o ile chcemy na przykład przeglądać katalog czy mieć synchronizację postępów czytania. Sama aplikacja nie potrafi automagicznie aktywować połączenia czytnika z internetem. Sam się na tym kilka razy złapałem, że chcąc kontynuować lekturę na telefonie, nie mogłem tego zrobić, ponieważ aplikacja w inkBooku nie miała połączenia z internetem i nie przesłała do serwerów Legimi postępów mojego czytania.

 

Aplikacja Legimi w inkBooku akceptuje własne czcionki użytkownika i ma też jedną całkiem ładną - Sanchez. Wciąż brakuje podziału wyrazów, choć jest już ta opcja w pełnej wersji aplikacji mobilnej

 

Po otwarciu książki nie znajdziemy tu wielu opcji formatowania tekstu e-booka, ale co bardzo miłe – można dodać własne czcionki. Jeśli ktoś, jak ja, ma swoje ulubione kroje, które do tego są czytelne na ekranie E-Ink, to bardzo przydatna opcja. W aplikacji jest też całkiem ładna czcionka Sanchez. Trochę gorzej jest z płynnością zmiany stron. Co jakiś czas tekst znika i pojawiają się denerwujące animacje oznaczające wczytywanie kolejnych partii tekstu. Nie do końca też rozumiem sposób obsługi aplikacji przez przycisk „wstecz”. Tu także pojawia się problem z jej integracją. Czasem wybranie tego przycisku na górnym pasku menu czytnika powoduje wyjście z książki do menu aplikacji, a czasem cofanie się w tekście. Fajnie by było, gdyby czytnik działał bardziej przewidywalnie.

 

Na firmowym blogu poświęconym inkBookom znajduje się informacja, że „na inkBOOKu działa pełna aplikacja Legimi”. Gdyby ktoś w to uwierzył, to na wszelki wypadek sprostuję, że tak nie jest. Otóż w aplikacji na inkBooki nie można napisać recenzji przeczytanej książki, jak to jest w pełnej wersji. Można tylko ocenić książkę, ale niekoniecznie się to zapisze na naszym koncie, jeśli wcześniej nie włączyliśmy ręcznie wi-fi w czytniku... Dodatkowo wersja na inkBooki nie doczekała się wciąż podziału wyrazów. A ma to już aplikacja mobilna Legimi.

 

Empik Go

Aplikacja obsługująca wypożyczalnię Empik Go wygląda i działa podobnie do wersji mobilnej. Czytelność niektórych elementów jest jednak trochę mniejsza ze względu na użyte kolory. Powinna być bardziej dopasowana do czarno-białego ekranu. E-booki czyta się w obrębie tej aplikacji. Wygląd tekstu można modyfikować w bardzo podstawowym zakresie, wciąż brakuje ładnej czcionki (są trzy do wyboru) i dzielenia wyrazów.

 

W aplikacji Empik Go warto sobie ustawić zmianę stron przyciskami głośności (ekran po lewej), wtedy klawisze zmiany stron będą je zmieniać. Obecna aplikacja dla inkBooków przypomina za bardzo wersję mobilną i niektóre opcje (ekran po prawej) jak na przykład szare tło, są zbędne bo tylko pogarszają odbiór tekstu na ekranie E-Ink

 

Ibuk Libra, ebookpoint Biblio

Można spróbować korzystania z Ibuk Libra czy ebookpoint Biblio, ale jest to straszna mordęga. Dałem im szansę, ale dość szybko ich działanie mnie zniechęciło. Szkoda mi zdrowia i czasu.

 

Podsumowując, aplikacje obsługujące polskie wypożyczalnie Legimi i Empik Go sprawdzają się w działaniu. Niewygodne jest to, że nie można w nich zacząć czytania zaraz po uruchomieniu czytnika (chyba, że jest tylko uśpiony). Trzeba za każdym razem marnować czas dodatkowo na otwarcie aplikacji i wybranie książki, którą chcemy czytać. Jeśli ktoś jest przyzwyczajony do takiego rozwiązania, jak w innych czytnikach, że uruchamiają się one od razu na ostatnio czytanej stronie – w inkBooku trzeba zrezygnować z takiego rozbestwienia (albo wymusić pozostawanie czytnika cały czas tylko w trybie uśpienia, bez wyłączania).

 

Bateria

Testy baterii inkBooka przeprowadziłem zupełnie nieprofesjonalnie porównując prawie siedmioletni egzemplarz Tolino Vision 3 HD (Android OS) i prawie nowym inkBookiem Calypso Plus (Android OS). Zdecydowanie wygrał Tolino, który potrafi oszczędnie gospodarować energią, a do tego jesteśmy w przypadku czytników przyzwyczajeni. Według dystrybutora inkBooka, jedno naładowanie baterii zapewnia „do tygodnia pracy (30 min. dziennie przy wyłączonym WiFi i Bluetooth, włączonym doświetleniu na najniższej jasności). To bardzo uczciwe postawienie sprawy, w odróżnieniu od bajań o możliwościach pracy na jednym ładowaniu w opisach poprzednich modeli tej marki. Na szczęście teraz w materiałach promocyjnych nie pojawiają się już takie informacje, jak np. przy inkBooku Lumosie, gdzie niby „dzięki baterii o pojemności 2000 mAh, ładujesz urządzenie co kilka tygodni. Korzystaj kiedy tylko chcesz ze swojego inkBOOKa, nie obawiając się o ładowarkę” czy inkBooku Prime HD, w którym miały być „tygodnie działania na jednym ładowaniu baterii”. W inkBooku Calypso Plus nie ma co liczyć na ładowanie rzadziej niż raz w tygodniu przy regularnym korzystaniu. To słabo, ale przynajmniej nikt nas nie oszukuje, że będzie inaczej.

 

Więcej na temat moich testów wytrzymałości baterii w inkBooku można przeczytać we wpisach „Test: inkBook Calypso Plus - jak się spisuje BATERIA?” oraz „Test: inkBook Calypso Plus - jak się spisuje BATERIA podczas CZYTANIA?”.

 

Aplikacje zewnętrzne

Czytnik inkBook Calypso Plus faktycznie daje możliwość instalacji aplikacji, które mogą się przydać. Niestety, w poprzednich recenzowanych modelach była to raczej teoria niż opcja do zrealizowania w praktyce. Aplikacje albo były niezgodne z Androidem zainstalowanym w inkBooku albo działały ospale tudzież niestabilnie. Tym razem programy (przynajmniej te zebrane w inkBook Apps) faktycznie dają się uruchomić i nawet działają. To duży krok naprzód. Trzeba jednak pamiętać, że często nie są to najbardziej aktualne wersje. Mogą na przykład nie mieć poprawek błędów czy wszystkich funkcji obecnych w bieżących wersjach. Jednak ich aktualizacja może spowodować dużo wolniejsze, lub nawet złe działanie w inkBooku. Z tym trzeba uważać. Wiele innych aplikacji można spróbować wgrywać także przez „sklep” APK Pure. Czy i co będzie działać – trzeba samodzielnie przetestować.

 

Publio

Aplikacja księgarni Publio daje dostęp do wcześniej założonego konta w księgarni. I to w zasadzie tyle. Jest przy tym jednym z wyjątków w sposobie działania inkBooka, ponieważ akurat przy jej pomocy można pobrać pliki, które będą widoczne (i da się je otworzyć) także z poziomu czytnikowej biblioteczki. Da się w ten sposób czytać zarówno książki, które mamy na półce w księgarni jak i na przykład zaprenumerowaną prasę. Przy braku automagicznej wysyłki zaprenumerowanej prasy na inkBooka, to właśnie przez tę aplikację pobieram na czytniku kolejne wydania „Wyborczej”.

 

Aplikacja Publio umożliwia odbiór prenumerowanej prasy (ekran po lewej), ale trzeba samodzielnie pobrać w aplikacji dany numer (ekran środkowy), który będzie widoczny w biblioteczce (ekran po prawej)

 

ReadEra

Ktoś zaprawiony w bojach z inkBookami polecił mi w internetach abym zainstalował aplikację ReadEra. Instalacja się udała, aplikacja działała stabilnie, ale cóż – nie wytrzymałem z nią zbyt długo. Nie widziała wgranych przeze mnie czcionek. Trzeba kupić wersję Premium aplikacji, aby to obsługiwała. No i nie dało się wyłączyć animacji zmiany stron. Każde przejście na kolejny ekran łączy się z chwilowym przesunięciem całego tekstu na lewo. Niby niewiele, może kilka milimetrów ale jednak. W książce czy w czytniku – nieważne, nie lubię jak mi skacze tekst przed oczami. Nie wiem, czy to kwestia wersji (testowałem 21.12.11) czy niedostosowania do pracy na czytniku. Trudno, pożegnaliśmy się.

 

Pocket

Z aplikacji Pocket nie korzystałem we wcześniej recenzowanych inkBookach, ponieważ było to ponad moje siły. Nawet jeśli już coś się otwierało, to jakość tekstu była bardzo słaba. Tym razem aplikację Pocket zainstalowałem, wybierając spośród wersji udostępnionych przez dystrybutora, czyli z inkBook Apps. Ogólnie aplikacja działa, choć nie wszystkie zapisane na moim koncie teksty udało mi się otworzyć. Dla porównania – czytnik Kobo nie miał z tymi dokumentami żadnych kłopotów. Na korzyść tej wersji można powiedzieć, że nie wszystkie teksty z mojego konta Pocket są dostępne na Kobo, a na inkBooku są widoczne i się otwierają. Czytelność tekstu pozostawia sporo do życzenia, ponieważ aplikacja (w wersji bezpłatnej) korzysta z czcionki, która nie jest dostosowana do ekranu E-Ink. Może dlatego litery są trochę niewyraźne.

 

Aplikacja Pocket działająca na inkBooku potrafi odczytywać po polsku (ekran po lewej) pobrane teksty (ekran po prawej)

 

Wattpad

Pytania o dostęp do tego serwisu na czytnikach widzę raz po raz na facebookowych grupach książkowych. Aplikacja Wattpad znajduje się na liście wybranych przez dystrybutora do zasobów inkBook Apps. Faktycznie aplikacja zainstalowała się i działa. Można w niej czytać i komentować testy zamieszczone w serwisie. Ja próbowałem przebrnąć przez jedną publikację, ale było ciężko iw końcu poddałem się. Zacząłem nawet komentować. Autorka nie uwzględniła co prawda moich uwag o błędach w tekście, ale na jedno z pytań przynajmniej odpowiedziała, że pisząc go miała 16 lat. No cóż, nie jest to serwis dla mnie. Nie lubię się zbytnio denerwować błędami językowymi, brakiem logiki i głupotami w czytanej historii.

 

Tekst wyświetlany w aplikacji Wattpad wygląda słabo (ekran po lewej) i niewielkie są opcje poprawy jego wyglądu. Ale jeśli ktoś się uprze, to da się czytać i komentować (ekran po prawej)

 

Niestety nie da się w aplikacji wyłączyć animacji i każda zmiana strony łączy się z denerwującym skakaniem lub przewijaniem tekstu po ekranie. Jeśli ktoś jest zdeterminowany czytać teksty z Wattpada, to może da radę. Ja jakoś nie.

 

Tłumacz Google

Integracja z usługą tłumacza Google jest niewątpliwie najbardziej wyróżniającą czytnik spośród konkurencji. Można z translatora korzystać zarówno w domyślnym inkReaderze jak i w niektórych doinstalowanych aplikacjach.

 

Jeśli czytnik nie jest połączony z internetem, tłumaczenie może się nie udać (ekran po lewej i środkowy), nawet jeśli mamy pobrany pakiet off-line. Wtedy trzeba ręcznie uruchomić wi-fi i Google Tłumacz zadziała (ekran po prawej)

 

Niestety aplikacja okazała się lekkim niewypałem gdy przyszło co do czego. Zabrakło pełniejszej integracji z oprogramowaniem czytnika. Owszem, aplikacja się zainstalowała, owszem bez problemu pobrałem pakiety do tłumaczenia off-line. Ale... nie zawsze działa. A kiedy brak tłumaczenia, to trzeba podłączyć czytnik do internetu. Oczywiście tylko ręcznie. A kiedy już się połączy, to okazuje się, że jednak można było dane słowo przetłumaczyć. To dość irytujące zachowanie. Może to by było do wybaczenia, gdyby dotyczyło zewnętrznych aplikacji, ale jeśli połączenia z internetem nie potrafi wznowić domyślny program do wyświetlania e-booków, to raczej słabo.

 

InkBook Calypso Plus - gdzie kupić?

Recenzowany czytnik jest dostępny w sklepach z elektroniką, zarówno stacjonarnych jak i wysyłkowych. Należy tylko uważać przy ewentualnym zakupie w serwisach ogłoszeniowych. Wiele razy widziałem oferty typu „inkbook caplypso plus etui” lub „inkbook calypso + 3m legimi”. Przy obydwu ogłoszeniach można się zasugerować, że chodzi o sprzedaż modelu InkBook Calypso Plus, ale tak nie jest. Jak się już można domyślić (lub sprawdzić po bliższym przyglądnięciu się zdjęciom oferowanego produktu), ta pierwsza oferta zawiera starszy model inkBook Calypso wraz okładką. Ta druga zaś dotyczy również tego starszego inkBooka Calypso wraz z kodem na trzy miesiące dostępu do wypożyczalni Legimi. Zdecydowanie nie warto się decydować na tego typu zakup nawet przez pomyłkę. InkBook Calypso, czyli ten starszy bez „Plusa” w nazwie, nie jest wart zainteresowania. A już na pewno nie jest wart wydania kilku stówek.

 

Korzystając z serwisów ogłoszeniowych, trzeba uważać aby się nie dać oszukać (źródło: olx.pl)

 

Dystrybutor oficjalnie wycenił czytnik inkBook Calypso Plus na 539 PLN.

 

Podsumowanie

Czytnik marki inkBook po raz kolejny mnie zawiódł. Może dlatego, że przystępując do recenzji inBooka Calypso Plus spodziewałem się po nim znacznie więcej niż w przypadku poprzedników (inkBook Lumos, inkBook Prime HD). Zarówno w recenzjach jak i sponsorowanych publikacjach internetowych, które wcześniej czytałem lub oglądałem, ten model przedstawiany był jako taki, który w końcu działa i udaje mu się robić to, co obiecuje dystrybutor. Niestety, niestabilność oraz błędy oprogramowania czytnika oraz nieprzyjazne podejście do użytkownika zepsuło mi to wrażenie. Mimo wszystko, warto podkreślić, że inkBook Calypso Plus faktycznie jest najlepszym do tej pory modelem tej marki. Co prawda poprzeczka do tej pory nie była ustawiona zbyt wysoko, więc nie było to zbyt trudne do osiągnięcia. Przypomnę, że serwis Good e-Reader uznał, że  inkBook Lumos jest najgorszym czytnikiem ever... Ale jeśli ktoś by się decydował koniecznie na inkBooka, to obecnie warto wybrać tylko ten model. Może się przydać chyba tylko osobom, które chcą czytać na czytniku np. treści z serwisu Wattpad lub korzystania z tłumacza Google. Trudno mi sobie wyobrazić inne powody, bo konkurencyjne czytniki robią to co trzeba lepiej niż inkBooki.

 

inkBook Calypso Plus

 

Porada konsumencka na dziś brzmi: zamiast wydawać (tak jak ja) pieniądze na inkBooka, uczcie się na cudzych (czyli moich) błędach. Zainwestujcie te 539 PLN w coś innego, bo podobna kwota pozwoli na zakup lepszego czytnika spod znaku Kindle, PocketBook, Tolino czy Kobo.

 

Plusy:

- tłumaczenie przy użyciu, zintegrowanej z inkReaderem, usługi Google Translator;

- aplikacje dostarczone w inkBook Apps działają;

- menu w języku polskim;

- dobra obsługa formatu MOBI;

- działające fizyczne przyciski zmiany stron;

- możliwość instalacji w inkReaderze własnych czcionek;

- własne aplikacje do obsługi wypożyczalni Legimi i Empik Go;

- możliwość bezprzewodowej wysyłki własnych plików oraz zakupów z polskich księgarni;

- szybki start z uśpienia;

- możliwość prenumeraty prasy (przez własną aplikację Publio).

 

Minusy:

- błędy oprogramowania;

- konieczność ciągłego ręcznego włączania wi-fi aby korzystać z internetowych funkcji aplikacji;

- szybko wyczerpuje się bateria;

- brak dostępu do książek w jednym miejscu (każda aplikacja ma własny księgozbiór);

- brak dzielenia wyrazów wg polskich reguł;

- brak polskiego słownika;

- brak możliwości powiększania ilustracji zawartych w e-booku;

- brak możliwości czytania (ekran po ekranie) plików PDF;

- nie pobiera sam przesłanych bezprzewodowo e-booków;

- błędne wyświetlanie miniaturek plików w biblioteczce;

- długi start z wyłączenia;

- długie łączenie z Calibre;

- niewygodny dostęp z komputera do pamięci wewnętrznej;

- niewielki wybór okładek na czytnik (poza firmowymi).

 

Parametry wg dystrybutora:

Ekran: 6-calowy dotykowy E Ink Carta 212 ppi, oświetlenie o regulowanej barwie i natężeniu;

wymiary: 159×114×9 mm;

masa: 155 g;

procesor: Quad-Core Cortex A35 z taktowaniem do 1,6 GHz;

pamięć wewnętrzna: 16 GB (ok. 11,6 GB dostępne na aplikacje i pliki użytkownika);

łączność: Wi-Fi (802.11b/g/n), BT, micro-USB 2.0;

karta pamięci: microSD (do 32 GB);

język menu: polski, angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, ukraiński i inne;

wspierane formaty: EPUB i PDF (reflow) z Adobe DRM (ADEPT), MOBI (bez DRM), TXT, FB2, HTML, RTF;

system operacyjny: Android OS 8.1;

kolory obudowy (tylko plecki i krawędzie, ponieważ ramka wokół ekranu zawsze jest czarna): czerwony, niebieski, czarny, szary, różowy, żółty, burgundy, very peri, green.

 

Oficjalna strona produktu: https://inkbook.pl/calypso-plus-black

TRANSLATE with x
// <![CDATA[ var LanguageMenu; var LanguageMenu_keys=["ar","bg","ca","zh-CHS","zh-CHT","cs","da","nl","en","et","fi","fr","de","el","ht","he","hi","mww","hu","id","it","ja","tlh","ko","lv","lt","ms","mt","no","fa","pl","pt","ro","ru","sk","sl","es","sv","th","tr","uk","ur","vi","cy"]; var LanguageMenu_values=["Arabic","Bulgarian","Catalan","Chinese Simplified","Chinese Traditional","Czech","Danish","Dutch","English","Estonian","Finnish","French","German","Greek","Haitian Creole","Hebrew","Hindi","Hmong Daw","Hungarian","Indonesian","Italian","Japanese","Klingon","Korean","Latvian","Lithuanian","Malay","Maltese","Norwegian","Persian","Polish","Portuguese","Romanian","Russian","Slovak","Slovenian","Spanish","Swedish","Thai","Turkish","Ukrainian","Urdu","Vietnamese","Welsh"]; var LanguageMenu_callback=function(){ }; var LanguageMenu_popupid='__LanguageMenu_popup'; // ]]>
 
TRANSLATE with
COPY THE URL BELOW
<!--a id="TwitterLink" title="Share on Twitter"> image image
Back
EMBED THE SNIPPET BELOW IN YOUR SITE
Enable collaborative features and customize widget: Bing Webmaster Portal
// <![CDATA[ var intervalId = setInterval(function () { if (MtPopUpList) { LanguageMenu = new MtPopUpList(); var langMenu = document.getElementById(LanguageMenu_popupid); var origLangDiv = document.createElement("div"); origLangDiv.id = "OriginalLanguageDiv"; origLangDiv.innerHTML = "<span id='OriginalTextSpan'>ORIGINAL: "; langMenu.appendChild(origLangDiv); LanguageMenu.Init('LanguageMenu', LanguageMenu_keys, LanguageMenu_values, LanguageMenu_callback, LanguageMenu_popupid); window["LanguageMenu"] = LanguageMenu; clearInterval(intervalId); } }, 1); // ]]>
More posts
Your Dashboard view:
Need help?