logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: recenzja
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2017-05-13 17:11
Kobo Aura H2O – recenzja wodoodpornego czytnika z ekranem 6,8 cala (część III)

 

Zapraszam na trzecią część wyników testu czytnika Kobo Aura H2O, która poświęcona jest mniej oczywistym cechom urządzenia. O ile w pierwszej części recenzji opisałem stronę sprzętową a w drugiej wrażenia z użytkowania, o tyle teraz trochę o przeróbkach oprogramowania.

 

Kobo Aura H2O w ciepłych objęciach filcowej okładki z filcaki.com.pl

 

Statystyki, nagrody za czytanie i kepub

Kolejnym wyróżnikiem czytników Kobo jest dość unikalny format KEPUB. Takie e-booki mogą w czytnikach Kobo działać szybciej i dodatkowo mieć: statystyki dotyczące czytania (Reading stats) oraz rozszerzone możliwości formatowania tekstu. Do dwu pierwszych funkcji najprościej wejść z ekranu głównego czytnika (Menu „Extras”). Do statystyk mamy także dostęp w czasie czytania książki przez wejście z menu w dolnej części ekranu. Czasy czytania podawane przez czytnik dotyczą bieżącej lektury jak i całej biblioteczki. W pierwszym przypadku jest to czas spędzony nad książką czy pozostały do końca rozdziału czy całego tekstu (tylko dla plików w formacie kepub). Wśród liczb opisujących biblioteczkę mamy między innymi ogólną ilość godzin poświęconą na lekturze przy użyciu czytnika.

 

Książka w formacie KEPUB to m.in. statystyki czytania, ale także marnowanie ekranu na nagłówek (tytuł książki) i stopkę (tytuł rozdziału), które są na każdym ekranie

 

Plik w formacie KEPUB można (domyślnie) kupić w księgarni Kobo lub otrzymać np. w programie calibre (w locie) podczas kopiowania e-booka do czytnika. W tym celu należy w ustawieniach programu zaznaczyć, że taki właśnie chcemy mieć plik w Kobo.

 

Przykładowe nagrody w czytniku Kobo

 

 

Mnie niezmiennie bawią nagrody za czytanie (zdobywane zarówno za czytanie jak i np. udostępnienie cytatu). Niby nic, ale za przeczytanie długiej książki czy za podjęcie lektury w określonych porach, otrzymujemy „odznaki”. Ja ich jakoś za często teraz nie dostaję, ale i tak co jakiś czas sprawdzam, jakie mam na koncie.

 

Reset ustawień czytnika, jak widać powyżej, zeruje także statystyki czytania

 

Kobo - własne modyfikacje

Oprogramowanie czytników Kobo jest dość dobrze rozpoznane przez użytkowników i podatne na modyfikacje. Nie ma konieczności stosowania opracowanych przez społeczność modyfikacji, ale chcąc czytnik przystosować do polskich warunków i własnych upodobań, warto o tym pomyśleć. Trzeba jednak zachować w tym rozwagę i mieć świadomość, że wszelkie zmiany w oprogramowaniu wykonujemy na własną odpowiedzialność. Przypomnę tutaj kilka uwag, które wcześniej napisałem już przy moich wcześniejszych recenzjach czytników Kobo.

 

Kobo akceptuje własne czcionki użytkownika (tu Amazon Ember Bold oraz Bookerly), wgrane do katalogu /fonts

 

Własne czcionki. Do czytników Kobo w łatwy sposób można dodać własne czcionki. Pliki *.ttf należy wgrać do katalogu /fonts utworzonego w pamięci czytnika. Można w ten sposób korzystać na przykład z opracowanej na potrzeby książek elektronicznych kroju Bookerly. Przy kopiowaniu, należy pamiętać o odpowiednich nazwach plików. Może to wyglądać na przykład tak:

Bookerly-Regular.ttf

Bookerly-Bold.ttf

Bookerly-BoldItalic.ttf

Bookerly-Italic.ttf

Ale mnie akurat w Kobo i tak najbardziej podoba się zainstalowana domyślnie Caecilia i tej używam :)

 

Jest również kilka modyfikacji, które można uzyskać poprzez edycję pliku konfiguracyjnego „Kobo eReader.conf”. Plik ten znajduje się w katalogu ./kobo/Kobo czytnika. Przed wprowadzaniem jakichkolwiek zmian, warto wykonać jego kopię zapasową na dysku komputera. Plik można otwierać i modyfikować w edytorze tekstowym, nie w MS Word czy OpenOffice Writer. Najlepiej użyć systemowego Notatnika, edytora Notepad++ lub podobnego programu pracującego w trybie tekstowym. Oto usprawnienia, które warto wprowadzić:

zdefiniowanie Polski, jako lokalizacji w ustawieniach regionalnych. Dzięki temu zegar będzie pokazywał czas w systemie dwudziestoczterogodzinnym, a w wyszukiwarce zostanie uwzględniona polska Wikipedia (zamiast anglojęzycznej). We wspomnianym pliku należy podmienić frazę „en_US” na „pl_PL” w linijce „CurrentLocale=en_US” (sekcja „[ApplicationPreferences]”). Konieczny jest restart czytnika, aby zmiana została zastosowana;

 

Wprowadzenie Polski, jako regionu, pozwala m.in. wyświetlać godzinę w systemie 24-godzinnym

 

- możliwość wyłączenia nagłówków i stopek na ekranie w czytanej książce. Usunięcie obydwu elementów umożliwia wprowadzenie frazy „FullScreenReading=true” w sekcji „[FeatureSettings]”. Jeśli wspomnianej sekcji brak, należy ją w pliku dopisać. Po restarcie Kobo, w menu Settings/Reading settings” pojawi się opcja „Show header and footer:”. Jej odznaczenie wyłączy wspomniane elementy. Tekst na ekranie zajmie znacznie więcej miejsca. Przy wyłączonym wyświetlaniu numerów stron w stopce, postępy lektury można w każdej chwili sprawdzić poprzez wywołanie statystyki czytania. W bieżącej wersji oprogramowania ta modyfikacja może powodować czasami obcinanie tekstu przy prawym marginesie. Jeśli tak się dzieje, trzeba z niej zrezygnować lub włączyć w formatowaniu e-booka wyrównywanie tekstu do lewego marginesu.

 

Modyfikacja "FullScreenReading=true" wprowadza do menu "Reading settings" możliwość wyłączenia nagłówków i stopek ("Show header and footer:")

 

Wygląd dwóch kolejnych stron pliku KEPUB z nagłówkami i stopkami

 

Ten sam tekst (co powyżej) ale z wyłączonymi nagłówkami i stopkami - zysk to wyświetlenie siedmiu linijek tekstu więcej

 

Korzystam również z kilku usprawnień, wymagających większej interwencji w oprogramowanie wewnętrzne czytnika. Są to:

- podział wyrazów wg polskich reguł. Uzupełnienie, dzięki któremu uzyskać można dzielenie wyrazów w plikach KEPUB i artykułach zapisanych na koncie Pocket;

- własny słownik w Kobo. Uzupełnienie, dzięki któremu można korzystać z polskojęzycznego słownika.

 

Możliwości jest znacznie więcej, ale to temat bardzo rozległy i materiał na osobny wpis.

 

Okładka

Zainspirowany nieustannymi narzekaniami wielu czytelników, że e-booki nie pachną a czytniki książek elektronicznych nie szeleszczą tak estetycznie, jak papierowe książki, postanowiłem przy okazji recenzji Kobo Aura H2O przetestować jak najbardziej „naturalną” okładkę. Początkowo mój wybór padł na etui z materiału konopnego, ale dostępność takowych jest dość ograniczona. Zdecydowałem się więc na filc. Recenzowany przeze mnie Kobo Mini, ma się nieźle w filcowym, wsuwanym etui zakupionym w sklepie filcaki.com.pl. Poszedłem więc tym śladem, tym bardziej, że firma oferuje nie tylko standardowe okładki na najbardziej popularne urządzenia, ale również nietypowe - na wymiar. W ofercie są okładki na różne czytniki, m.in. Kobo. Na potrzeby niniejszego testu Kobo Aura H2O wybrałem okładkę tradycyjną – otwieraną jak książka.

 

Wsuwane etui na Kobo Mini było dobrym zakupem, co zachęciło mnie do sięgnięcia po filcową okładkę również na recenzowany model

 

W okładce wybranej do testu, czytnik w rogach przytrzymują gumki

 

Po miesiącu użytkowania, mogę stwierdzić, że dwa najważniejsze założenia okładka spełniła. Pierwsze to oczywiście ochrona czytnika, który nosiłem w plecaku czy w kieszeni zimowej kurtki. Gruby, równiutko i estetycznie zszyty filc, zapewnia ochronę czytnika. Drugie założenie, czyli zbliżenie czytnika „do natury” chyba także wypadło pozytywnie. Co prawda czytnik chroniony filcem, wciąż nie przypomina w dotyku papierowej książki, ale jest też zdecydowanie mniej „plastikowy” oraz miły, czy nawet „ciepły” w dotyku.

 

Przy wyborze okładki kierowałem się możliwością postawienia czytnika na stole. Niestety, nie pamiętałem o tym, że w  czytnikach Kobo nie ma obracania tekstu na ekranie (poza PDFami)

 

Muszę jednak zaznaczyć, że okładka nie do końca spełniła moje oczekiwania. Częściowo jednak z mojej winy! Po pierwsze, planowałem, że będzie mi służyć również jako podstawka. Po odwinięciu zaczepu, można ją tak ustawić, że czytnik poziomo stoi na stole (na przykład podczas czytania przy śniadaniu). Niestety, nie pamiętałem, że w Kobo brak jest możliwości obrotu tekstu na ekranie przy wyświetlaniu e-booków. Czytnik może więc stać obrócony na stole, ale tekstu obrócić już się nie da... Drugi problem dotyczy projektu okładki. Gumki mocujące czytnik zasłaniają klapkę na dolnej krawędzi urządzenia. Każdorazowe podłączenie czytnika do komputera wymaga otwarcia klapki, a tego nie da się zrobić bez wyciągnięcia go z okładki. Trzeba przynajmniej wypiąć gumki przytrzymujące go od dołu. Nie da się ukryć, że w czasie testowania, co chwilę jest taka potrzeba. Podobnie, czytnik musi być wyjęty z okładki podczas ładowania. Już po dwóch tygodniach takich operacji zauważyłem, że do odciągnięcia, wciąż naciąganych, gumek potrzeba coraz mniej siły. Póki co, wciąż trzymają pewnie, ale obawiam się, co będzie dalej. Trzeci problem dotyczy zapięcia. Rzep trzyma raczej słabo. Albo powinien być większy, albo mocniejszy.

 

Każdorazowe ładowanie lub podłączenie kablem do komputera, łączy się z wyciąganiem czytnika z gumek, mocujących go do okładki. Nie wpływa to dobrze na ich trwałość

 

Podsumowując, przekonałem się do filcowych okładek, przynajmniej tych, które mam z filcaki.com.pl. Do tej pory nie żywiłem dla filcowych etui szczególnych sympatii, uważając, że zbyt słabo chronią ekran czytnika. Podczas testu Kobo Aura H2O, nie tylko polubiłem czytnik, ale i okładkę. Decydując się na zakup filcowego etui należy się liczyć, z jego mniejszą trwałością (łatwiej go uszkodzić czy zabrudzić niż skórę czy skaj). Jednak (jak dla mnie) ewentualny krótszy żywot filcu, rekompensują walory estetyczne. Nie znaczy to, że inne okładki nie mogą być estetyczne, ale w tym przypadku mam tu na myśli głównie „dotyk natury”.

 

Po kilku tygodniach użytkowania, rzep stracił trochę swej mocy. Powinien być solidniejszy

 

Nowa czy stara Aura H2O?

Na rynku lada chwila pojawi się nowa wersja H2O, następca recenzowanej tutaj Aury H2O („Kobo Aura H2O edition 2 – pod koniec maja w sklepach”). Najważniejszy element czytnika – ekran – pozostał w nowym modelu ten sam. Podstawową innowacją drugiej edycji będzie regulowana ciepłota barwowa oświetlenia i zwiększona do 8 GB pamięć wewnętrzna. Pod względem wagi bliżej nowej wersji do czytników sześciocalowych, niż większych (Kindle Paperwhite jest raptem o 5g lżejszy od nowej Aury). Zabrakło natomiast gniazda kart pamięci.

 

Porównanie czytników Kobo Kobo Aura H2O i Kobo Aura H2O edycja 2

 

Kobo Aura H2O

(nowe i używane)

Kobo Aura H2O edycja 2

(w sprzedaży pod koniec maja 2017 r.)

data premiery

2014

2017

ekran E-Ink (przekątna)

Carta (6,8”)

Carta (6,8”)

wbudowane oświetlenie

tak

tak

rozdzielczość [piksele]

1430x1080, 265 ppi

1430x1080, 265 ppi

regulacja temperatury barwowej oświetlenia

nie

tak

montowanie ekranu w obudowie

zagłębiony

zagłębiony

pamięć wbudowana [GB]

4

8

waga [g]

233

210

gniazda

microUSB, misroSD

microUSB

wymiary [mm]

179 x 129 x 9,7

172 x 129 x 8,9

wodoodporność

tak

tak

cena katalogowa (poza promocjami)

179

179

 

Być może premiera nowej wersji spowoduje obniżki cen recenzowanego modelu, z których warto skorzystać. Pomimo dwóch lat na rynku, to wciąż znakomity sprzęt. Tym bardziej, że dostępność nowej Aury może być utrudniona. Mianowicie nie zapowiedziano premiery tego modelu na rynku niemieckim. A właśnie stamtąd najlepiej (najtaniej) można kupić czytniki Kobo. Można się spodziewać, że Kobo w ogóle wycofa z Niemiec czytniki firmowane swoją nazwą. Po wejściu do aliansu Tolino, być może nowe Kobo, w tym druga edycja Aury H2O ukaże się właśnie jako Tolino?

 

Podsumowanie

Kobo Aura H2O to kolejny czytnik tej marki, na którym się nie zawiodłem. Pod względem technicznym jest jednym z najlepszych czytników, które miałem w rękach. Bardzo dobry ekran, sprawna i precyzyjna reakcja na dotyk sprawia, że korzystanie z tego urządzenia jest przyjemnością.

Nie inaczej jest ze stabilnością oprogramowania i komfortem czytania. Należy zaznaczyć, że przystępując do testów, wiedziałem czego się po nim mogę spodziewać, a czego nie. Znając ekosystem Kobo, nie liczyłem więc na bezprzewodową wysyłkę własnych e-booków. Znając oprogramowanie, wiedziałem, że nie poczytam na nim wygodnie książek w formacie PDF. Dwie największe wady wszystkich czytników tej marki nie zniechęciły mnie jednak. Z każdym dniem testu niepokoiłem się coraz bardziej, bo te dość konkretne wady coraz mniej mi przeszkadzały! Trzeba mieć świadomość, że w polskich warunkach ten czytnik nie wykaże swoich wszystkich atutów i pogodzić się z tym, lub zapomnieć o Kobo. Ja się pogodziłem i mogę uznać Kobo Aura H2O za bardzo dobry czytnik. Czytanie na nim sprawia przyjemność, a codzienne korzystanie przekonuje, że wiadomo na czym się skupić – na książkach.

Porada konsumencka na dziś brzmi: jeśli zdajesz sobie sprawę z ograniczeń ekosystemu Kobo a chcesz mieć sprawnie działający czytnik z bardzo dobrym i trochę większym (niż standardowo) ekranem – moim zdaniem po prostu warto zainwestować w czytnik Kobo Aura H2O.

 

Plusy:

- bardzo dobry, duży ekran o wysokiej rozdzielczości;

- precyzyjna, niezawodna reakcja na dotyk;

- czytelne zainstalowane czcionki (np. Caecilia, Kobo Nickel)

- szeroki zakres płynnej regulacji rozmiaru czcionki;

- integracja usługi Pocket;

- płynna regulacja poziomu oświetlenia gestem;

- możliwość powiększania rycin w tekście;

- możliwość łatwego dogrania własnych czcionek;

- wodoodporność;

- sympatyczne „nagrody” za czytanie;

- gniazdo kart microSD.

 

Minusy:

- marnowanie miejsca na marginesy u góry i na dole ekranu (dla mnie zbędne nagłówki i stopki);

- brak bezprzewodowej wysyłki własnych e-booków;

- mizerna obsługa PDFów;

- brak fizycznych przycisków zmiany stron;

- brak funkcji obracania ekranu (poza PDF);

- brak wsparcia dla języka polskiego (menu, słowniki);

- ograniczona dostępność okładek na czytnik;

- złe wyświetlanie cudzysłowów;

- złe wyświetlanie polskich znaków przez kilka zainstalowanych czcionek (Gill Sans, Malabar, Kobo UD Kakugo, Open Dyslexic).

 

Kobo Aura H2O można kupić m.in. w Amazonie (bezpłatna dostawa)

Kobo Aura H2O

(używany na gwarancji z Amazon Warehouse)

cena 149,26 EUR (ok. 640 PLN)

Kobo Aura H2O

cena: 168,36 EUR (ok. 720 PLN)

 

Dane techniczne (według producenta):

Wymiary: 179 x 129 x 9,7 mm;

Masa: 233g;

Ekran: przekątna 17,2 cm (6,8”) Carta E-Ink HD, 1430 x 1080 pikseli, 265 dpi, dotykowy, wbudowane przednie oświetlenie z regulacją poziomu natężenia;

Procesor: 1 GHz;

Łączność bezprzewodowa Wi-Fi (802.11 b/g/n);

Kolor: czarny;

Pamięć wewnętrzna: 4 Gb (ok. 3,2 GB na pliki użytkownika);

Złącze USB Micro USB 2.0;

Czcionki: 11 krojów (możliwość instalacji własnych krojów czcionek) z płynną regulacją wielkości (48 stopni);

Obsługiwane języki (menu oraz słowniki): angielski, francuski, niemiecki, hiszpański, holenderski, japoński, włoski, portugalski;

Obsługiwane formaty e-booków: EPUB, EPUB3, PDF, MOBI, TXT, HTML, XHTML, RTF, CBZ, CBR, również z Adobe DRM;

Gniazdo kart pamięci microSD: do 32 GB;

Dodatkowe cechy: wodoodporność;

Instrukcja obsługi (plik PDF): Kobo Aura H2O - User Guide

 

Korzystając z moich odsyłaczy przy zakupach Kobo, motywujecie mnie do dalszej pracy :)

Like Reblog Comment
review 2017-05-07 20:12
Kobo Aura H2O – recenzja wodoodpornego czytnika z ekranem 6,8 cala (część II)

 

Mój test codziennego korzystania z czytnika Kobo Aura H2O początkowo miał trwać miesiąc, ale okres ten znacznie mi się wydłużył. Trudno mi było się przestawić na inny czytnik. Jednak nadszedł czas na drugą część recenzji (pierwsza jest tutaj), w której piszę więcej o doświadczeniach z codziennego czytania na Kobo Aura H2O.

 

Kobo Aura H2O

Kobo Aura H2O

 

Aktualizacja oprogramowania czytników Kobo

Czytnik Kobo wyciągnięty z pudełka może mieć oprogramowanie znacznie starsze od bieżącego, tym bardziej, że w ostatnich miesiącach było już kilka nowych aktualizacji. Warto więc od razu wgrać nową wersję. Uaktualnienia powinny automagicznie trafiać na czytnik (OTA), który jest podłączony do internetu. Może do tego służyć również aplikacja Kobo Desktop, przeznaczona na komputery.

 

Kobo Aura H2O firmware

Numer wersji oprogramowania wewnętrznego czytnika można sprawdzić w ustawieniach

 

Jeśli ktoś nie chce czekać na pobranie nowej wersji oprogramowania przez czytnik, może je wgrać samodzielnie. Ja korzystam z odsyłaczy publikowanych regularnie na forum Mobileread. Przykładowo, najnowszy firmware w wersji 4.3.9084, dostępny jest w wątku „Kobo Firmware 4.3.9084”. Na bieżąco ukazują się także aktualizacje na stronie MobileRead Wiki.

 

Przed instalacją, koniecznie trzeba się upewnić, że pobrany na komputer plik np. “kobo-update-4.3.9084.zip” przeznaczony jest do posiadanego modelu czytnika. W przypadku Kobo Aura H2O jest to wersja „Mark 5”. Warto też wcześniej naładować do pełna baterię. Wtedy dopiero:

- podłączamy Kobo (przy użyciu kabla USB) do komputera;

- rozpakowujemy archiwum *.zip w komputerze i rozpakowaną zawartość kopiujemy do katalogu „.kobo” w pamięci czytnika;

- wysuwamy bezpiecznie urządzenie.

Proces aktualizacji firmware’u rozpocznie się automagicznie, więc pozostaje poczekać na restart czytnika z nową wersją oprogramowania.

 

Kobo – pierwsze kroki

Czytnik zaraz po starcie trzeba zarejestrować w Kobo. Bez tego nie da się czytać. Jeszcze przed pierwszym załączeniem urządzenia, warto więc założyć sobie konto zarówno w księgarni Kobo jak i z serwisie Pocket (https://getpocket.com). Integracja z serwisem Pocket to (moim zdaniem) jedna z najmocniejszych stron czytników Kobo. To usługa, służąca do czytania artykułów ze stron WWW bez połączenia z siecią (ang. off-line). Wysłane z przeglądarki WWW teksty, są automatycznie pobierane na czytnik w bardzo dobrze przygotowanej, czytelnej formie – bez reklam i miriadów przeszkadzajek, w jakie obrosły strony WWW. Narzędzie nie jest skuteczne w stu procentach, ponieważ czasami w wersji czytnikowej brak jest ilustracji oryginalnie zamieszczonych na stronie WWW. Używanie usługi Pocket jest proste, póki co bezpłatne i pozbawione reklam. Być może zastrzyk gotówki z fundacji Mozilla, która przejęła niedawno Pocket, pozwoli na większą integrację z przeglądarką Firefox oraz brak reklam również w przyszłości.

 

Kobo Aura H2O - Pocket

Pierwsze wejście do pozycji menu "Pocket", umożliwia założenie konta w tym serwisie ("Create Pocket accout"), lub logowanie do własnych zasobów ("Sign in with existing account")

 

Pierwsze włączenie czytnika przenosi do ekranu wyboru języka menu. Brak w nim polskiego, angielski jest na pierwszym miejscu listy. W drugim kroku należy połączyć czytnik z księgarnią, co można uczynić na dwa sposoby – przez wi-fi lub połączenie (kablem USB) z komputerową aplikację Kobo Desktop. Po zalogowaniu, pojawi się ekran startowy czytnika i nastąpi synchronizacja z kontem w księgarni.

 

Kobo Aura H2O - języki menu

Wśród języków menu, brak jest polskiego

 

Ekran startowy czytnika Kobo podzielony jest na cztery sekcje. Górny pasek zawiera informacje o stanie urządzenia (oświetlenie, postęp synchronizacji z księgarnią, wi-fi). Dotknięcie tej części ekranu otwiera podręczne menu, gdzie są informacje o stanie połączenia z siecią bezprzewodową (Wi-Fi), poziomie oświetlenia (Brightness) czy poziomu naładowania baterii (Battery). Można tu także wymusić synchronizację czytnika (Sync) lub wejść do pliku pomocy (Help) i ustawień czytnika (Settings). Poniżej znajduje się pole wyszukiwania („Search Kobo”), obejmujące zarówno księgozbiór jak i notatki użytkownika czy słownik.

 

Kobo Aura H2O - ekran startowy

Górna część ekranu startowego przeznaczona jest na informacje o czytniku i pole wyszukiwania

 

Najwięcej miejsca ekranu startowego zajmuje środkowe pole, gdzie wyświetlane są w postaci kafelków, ostatnio czytane lub dodane dokumenty. Ta część ekranu startowego kształtowana jest dynamicznie, adekwatnie do aktywności użytkownika. Z jednej strony to dobrze (mamy pod ręką ostatnio używane pliki), z drugiej strony może to prowadzić do pewnej dezorientacji. ponieważ poszczególne elementy są ruchome, dość małe i opisane jeszcze mniejszą czcionką. Sądzę, że może to być kłopotliwe dla osób starszych lub mających po raz pierwszy styczność z czytnikiem książek. Po pierwsze dlatego, że nie wszystko jest zawsze w tym samym miejscu, po drugie opisy kafelków są wyświetlane dość małą czcionką. Nowy wygląd ekranu startowego, wprowadzany sukcesywnie do kolejnych czytników firmy wraz z aktualizacjami oprogramowania, usunie ten problem.

 

Kobo Aura H2O - ekran startowy

Po pierwszym uruchomieniu, główny ekran zajmują pozycje zakupione w księgarni, rekomendacje i przewodnik po czytniku - "Quick Tour". Układ kafelków będzie się dostosowywał do sposobu korzystania z czytnika

 

W razie kłopotów z orientacją, dolny pasek zawiera tekstowe odsyłacze do bardziej tradycyjnej listy księgozbioru (Library), księgarni (Bookstore) i statystyk czytania oraz przyznanych nagród (Extras).

 

Kobo Aura H2O - ekran startowy

Dół ekranu zawiera bardziej tradycyjne tekstowe menu

 

Księgozbiór jest pogrupowany na książki (Books), bezpłatne fragmenty pobrane z księgarni (Previews), e-booki pogrupowane w kolekcje (My collections) oraz teksty ze stron WWW (Articles from Pocket). Czytnik posiada standardowe sposoby porządkowania wyświetlanych dokumentów: według czasu ostatniego otwarcia, tytułu, autora, rozmiaru lub typu pliku. Artykuły można też sortować według źródła pochodzenia tekstu.

 

Kobo Aura H2O - biblioteczka

Biblioteczka w Kobo to książki, kolekcje (wirtualne półki) oraz artykuły z konta Pocket

 

Kobo Aura H2O - sortowanie

Widok księgozbioru może być prezentowany jako okładki lub lista (ekran po lewej), sortowanie jest możliwe wg m.in. tytułu czy daty otwarcia (ekran środkowy) a całą zawartość może być filtrowana (ekran po prawej)

 

Czytanie e-booków na czytniku Kobo Aura H2O

Recenzowany czytnik startuje błyskawicznie ze stanu uśpienia, wyświetlając ostatnio czytany tekst. Nie ma potrzeby wyłączania go, w uśpieniu bateria ulega bardzo powolnemu wyczerpaniu. Trochę szybciej bateria wyczerpie się jeśli korzystamy z wbudowanego oświetlenia. Jeśli go potrzebujemy, to łatwo je regulować gestem - przesuwając palcem (góra/dół) po lewej krawędzi ekranu. Ta funkcja czasami sprawiała mi kłopoty, czytnik nie zawsze „załapywał”, że chcę włączyć gestem oświetlenie. Czasami musiałem ponowić gest.

 

Kobo Aura H2O - oświetlenie

Otwarcie pierwszej książki uruchamia pokaz kilku ilustracji wskazujących sposób użytkowania czytnika (m.in. regulację poziomu oświetlenia przy pomocy gestu)

 

Wgrywanie książek do czytnika Kobo Aura H2O możliwe jest na dwa sposoby: przez kabel USB i kartę pamięci microSD. Moja karta, używana wcześniej w palmtopie i zawierające wiele plików w różnych formatach, sprawiała czytnikowi wyraźne kłopoty. Jednak kiedy ją wyczyściłem i pozostawiłem EPUBy, działała sprawnie. Obsługa czytnika przy pomocy calibre nie nastręcza problemów.

Recenzowany czytnik dobrze wyświetla e-booki zakupione w polskich księgarniach. Najlepiej obsługuje książki elektroniczne w formacie EPUB i Kobo EPUB (o nim więcej w dalszej części wpisu). Dość poprawnie wyświetlane są też e-booki zapisane jako MOBI. Korzystając z tych plików nie miałem problemów z przypisami, zaznaczaniem fragmentów tekstu czy wywoływaniem słownika. Bardzo istotną cechą wyróżniającą Kobo jest możliwość (podobnie jak w Kindle) powiększenia rycin zamieszczonych w tekście (pliki KEPUB i MOBI). Znakomicie ułatwia to lekturę książek zawierających ilustracje.

 

Kobo Aura H2O - formatowanie

Płynność i duży zakres regulacji wielkości tekstu to jedna z ważniejszych zalet czytników Kobo

 

Czytniki Kobo posiadają większe, niż to bywa w innych czytnikach, możliwości formatowania tekstu. Na uznanie zasługuje duży zakres regulacji wielkości czcionki i możliwość wymuszenia wyrównania do prawego i lewego marginesu (justowania). W połączeniu z bardzo dobrym wyświetlaniem i ładnie wyglądającymi literami, daje to bardzo zadowalający efekt. Szczególnie, jeśli doinstalujemy sobie dzielenie wyrazów (o tym w dalszej części recenzji). Cztery zainstalowane kroje czcionek (wszystkie bezszeryfowe: Avenir Next, Gill Sans, Kobo UD Kakugo i OpenDislexic) nie radzą sobie z polskimi znakami. W Kobo można jednak całkiem łatwo doinstalować sobie własny krój, wgrywając pliki TTF lub OTF. Należy też pamiętać, że wielkość tekstu definiowana jest w czytniku globalnie. Rozmiar liter ustawiony w jednej książce może wymagać korekty w innym e-booku.

 

Kobo Aura H2O - PDF

Jeśli tekst PDFa nie jest czytelny bez powiększenia, nie ma co myśleć o wygodnej lekturze e-booka w tym formacie na czytnikach Kobo (po lewej Kobo Aura H2O, po prawej PocketBook InkPad 2)

 

W Kobo Aura H2O nie ma co liczyć na wygodną lekturę książek w formacie PDF. Takowe pliki da się wyświetlać i nawet powiększać czy obracać. To tak akurat do pokazania biletu w pociągu. Ale czytanie PDFów strona po stronie (ekran po ekranie) nie jest ani trochę wygodne jeśli strony nie są czytelne bez powiększenia. Co prawda trochę większy rozmiar ekranu w Kobo Aura H2O daje większe szanse na sukces, ale specjalnie bym na to nie liczył.

 

Codzienne czytanie na recenzowanym czytniku Kobo Aura H2O jest przyjemnym doświadczeniem. Z czytnika da się korzystać bez wprowadzania zmian w oprogramowaniu, poprzestając na przykład na konwersji zakupionych w polskich księgarniach plików EPUB na KEPUB przy pomocy calibre. Po wprowadzeniu kilku własnych udogodnień, można czytnik lepiej przystosować do własnych upodobań i polskich warunków. Ale to już temat na trzecią część recenzji - dostępna jest tutaj.

Like Reblog Comment
review 2017-04-25 23:39
Kobo Aura H2O – recenzja wodoodpornego czytnika z ekranem 6,8 cala

 

Czytnik książek Kobo Aura H2O zadebiutował w 2014 roku, opisałem go wtedy pokrótce dzięki prezentacji na targach IFA 2014 w Berlinie. Według przedstawiciela Rakuten Kobo, z którym rozmawiałem w Berlinie rok później, sukces tego modelu zaskoczył producenta. Również szef Kobo miał powiedzieć, że spodziewano się 2% udziału tego modelu w ofercie firmy, a w kilka miesięcy później, wodoodporny Kobo stanowił aż 25% sprzedanych czytników tej marki. Urządzenie pomyślane jako dość luksusowe (jak i drogie), które miało się sprzedawać w niewielkich ilościach, osiągnęło nadspodziewanie dobre wyniki. Wyróżnikiem Kobo Aura H2O wśród konkurencji, do dziś jest trochę większy (niż standardowo) ekran (z przekątną 6,8 cala) o wysokiej rozdzielczości (265 ppi) i wodoodporność. Aaaa, no i jeszcze cena...

 

 

Kobo Aura H2O to wciąż (ponad dwa lata po rynkowej premierze) dość luksusowy czytnik

 

 

Poza recenzowanym modelem, Kobo posiada zróżnicowaną ofertę czytników:

 

Porównanie czytników Kobo (aktualna oferta, kwiecień 2017 r.)

 

Kobo Touch 2.0

Kobo Aura Edition 2

Kobo Aura H2O

Kobo Aura One

data premiery

2015

2016

2014

2016

ekran E-Ink (przekątna w calach)

Pearl (6”)

Carta (6”)

Carta (6,8”)

Carta (7,8”)

wbudowane oświetlenie

nie

tak

tak

tak

rozdzielczość [piksele]

800x600, 167 ppi

1024x768, 212 ppi

1430x1080, 265 ppi

1872x1404, 300 ppi

regulacja temperatury barwowej oświetlenia

nie

nie

nie

tak

montowanie ekranu w obudowie

zagłębiony

zagłębiony

zagłębiony

płaski front

pamięć wbudowana [GB]

4

4

4

8

waga [g]

185

180

233

230

gniazda

microUSB

microUSB

microUSB, misroSD

microUSB

wymiary [mm]

157 x 115 x 9,2

159 x 113 x 8,5

179 x 129 x 9,7

195,1 x 138,5 x 6,9

wodoodporność

nie

nie

tak

tak

cena katalogowa (poza promocjami)  [EUR]

90

119

179

229

dostępność w PL

tak

tak

tak

tak

 

Oferta czytników Kobo jest dość zróżnicowana pod względem parametrów jak i ceny. Oprogramowanie we wszystkich czytnikach firmy ma taką samą funkcjonalność, choć poszczególne modele mają specyficzne funkcje (związane np. z wodoodpornością czy regulacją oświetlenia).

 

Kobo Aura H2O - gdzie kupić?

Jak wspomniałem powyżej, recenzowany czytnik do najtańszych nie należy. O ile najpopularniejszy model na rynku, czyli konkurencyjny Kindle Paperwhite 3, kosztuje około 140 EUR (z częstymi obniżkami do 110 EUR), to cena trochę większego Kobo, bardzo rzadko schodzi poniżej 180 EUR. Nawet używane egzemplarze w Amazonie (oferta Amazon Warehouse), wyceniane są na ok. 150 EUR i chyba całkiem dobrze się sprzedają, bo brakuje ich od czasu do czasu. Sam już nie wiem, czy dziwić się cenie Aury H2O w polskich sklepach. U nas kosztuje ok. 850 PLN, czyli równowartość 200 EUR. Rakuten nie ma w Polsce oficjalnego dystrybutora, stąd obecność (jak i cena) tych czytników w polskich sklepach bywa bardzo różna. Amazon wysyła czytniki Kobo do Polski, recenzowany przeze mnie egzemplarz kupiłem właśnie w Amazonie.

 

Recenzowany przeze mnie egzemplarz pochodzi z Amazonu

 

Ekosystem Kobo

Kobo Aura H2O to już trzeci, recenzowany przeze mnie czytnik tej marki. Wcześniej prezentowałem wyniki testów Kobo Mini (w roku 2013) oraz Kobo Glo HD (rok temu). Wszystkie czytniki firmy wyposażone są obecnie w niemal takie samo oprogramowanie. Również recenzowany model nie odbiega pod tym względem od pozostałych.

 

Z ekranu startowego, na którym wyświetlane są książkowe rekomendacje, można od razu przejść do księgarni Kobo

 

Urządzenia marki Rakuten Kobo są silnie związane z firmową księgarnią. Książki elektroniczne możemy kupować w niej bez problemu, również z Polski. Przetestowałem to przy okazji recenzji Kobo Glo HD. Ilość e-booków w języku polskim jest śladowa. Wadą takiego rozwiązania (dla nas) jest brak możliwości zakupu polskich e-booków bezpośrednio z poziomu czytnika lub aplikacji mobilnej. Można natomiast bez problemu wgrywać zakupione w polskich księgarniach pliki w formacie EPUB. Nie da się tego zrobić bezprzewodowo, przynajmniej mnie się to nie udało z żadnym, z kilku przetestowanych, dysków sieciowych.

 

Konstrukcja czytnika Kobo Aura H2O

Recenzowany czytnik sprawia bardzo pozytywne, wręcz solidne wrażenie. Może to wynikać choćby z faktu, że jest on większy (przekątna 6,8”) od najczęściej spotykanych czytników, które mają ekran o przekątnej sześciu cali. Ekran jest lekko zagłębiony w obudowie. Wokół niego biegnie cieniutki (1 mm) pasek czarnego plastiku, który na szczęście nie odbija tak światła jak w Kobo Glo HD.

 

Ekran Kobo Aura H2O jest zagłębiony w obudowie

 

 

Sam plastik obudowy sprawia bardzo dobre wrażenie, choć moim zdaniem powinien być bardziej matowy. Pozytywne wrażenie psują pojawiające się na nim odciski palców, znakomicie widoczne na ramce wokół ekranu. Korzystając z tego czytnika, miałem nieustannie wrażenie, jakbym go dotykał cały czas palcami, którymi chwilę wcześniej rozrywałem pieczonego kurczaka.

 

Pod klapką umieszczoną w dolnej krawędzi, znajdują się gniazda (microUSB i microSD)

 

Obudowa jest dość kanciasta, ale nawet przyjemnie się ją trzyma w ręku. Plecki wykonane są z gumowanego plastiku. Zostały wyprofilowane w kilka załamań, które powinny ułatwiać uchwyt. Na górnej krawędzi umieszczony jest, trochę słabo wyczuwalny, ale sprawnie i pewnie działający wyłącznik. To jedyny fizyczny przycisk w Kobo H2O. Klapka w dolnej krawędzi skrywa gniazdo kart microSD, gniazdo microUSB (ładowanie baterii, transfer plików) oraz przycisk resetu (nie korzystałem).

 

Plecki wykonane są z gumowanego, wyprofilowanego plastiku

 

Najważniejszym (obok ekranu) wyróżnikiem opisywanego czytnika jest wodoodporność. Wspomniana wyżej klapka powinna być zamknięta i zasłaniać gniazda, a wtedy czytnik może być zanurzony w wodzie i nie powinien odnieść z tego powodu uszczerbku. To predysponuje go do używania również tam, gdzie można się spotkać z dużą ilością pyłu lub innych zabrudzeń (np. plaża). W razie potrzeby urządzenie można zanurzyć w wodzie i przemyć.

 

Wodoodporność, którą ma Kobo Aura H2O, wciąż nie jest często spotykaną cechą czytników książek

 

 

Pod ekranem zamontowany jest czujnik magnetyczny, wyłączający czytnik w połączeniu z dedykowaną okładką, nie korzystałem jednak z takowej w czasie testu.

 

Jedyny fizyczny przycisk to wyłącznik, umieszczony na górnej krawędzi

 

Podsumowując, czytnik jest solidny, sprawny, choć zauważalnie większy i trochę cięższy od konkurencji, szczególnie tej z mniejszymi ekranami.

 

Ekran

Pomimo, że czytnik Kobo Aura H2O jest obecny na rynku od ponad dwóch lat, nie ma konkurenta pod względem ekranu. Zastosowany w czytniku E-Ink Carta o przekątnej siedemnastu centymetrów (6,8 cala) i rozdzielczości 265 ppi (1430x1080 pikseli) sprawuje się znakomicie, zarówno pod względem komfortu czytania jak i reakcji na dotyk. Pełne odświeżanie ekranu mam ustawione co 6 stron i w trakcie lektury nie zauważam artefaktów (tzw. ghostingu), co jest charakterystyczne dla ekranów z papieru elektronicznego. Można się tego dopatrzeć na ilustracjach, ale w tekście raczej nie.

 

Zarówno w świetle dziennym (okno po lewej), jak i sztucznym (tu doświetlenie lampką Xiaomi Mi Smart LED Desk Lamp), tekst na ekranie wygląda bardzo dobrze

 

Na rynku dominują czytniki z ekranem o przekątnej sześciu cali. Na przykład wszystkie aktualne modele z rodziny Kindle mają właśnie taki rozmiar. Większy ekran może więc być atutem przemawiającym za wyborem produktu Kobo. Z jednej strony może to dawać większy komfort czytania (mieści więcej tekstu), z drugiej strony większy ekran, to także większe gabaryty czytnika. Może to więc ograniczać jego mobilność. Ja akurat nie miałem problemów z noszeniem go (w okładce) w kieszeni zimowej kurtki, ale już do kieszeni bluzy nie mam go jak zabrać. Ale w plecaku zawsze znajdzie się dla niego miejsce.

 

Funkcja dotykowej obsługi w Kobo H2O spisuje się znakomicie zarówno pod względem precyzji jak i sprawności reakcji. Nie ma w nim ani kłopotów z wpisywaniem liter na klawiaturze ekranowej, ani z wywoływaniem opcji menu czy zaznaczaniem tekstu (co zawsze w czytnikach sprawia trochę kłopotów). Czytnik można przystosować zarówno dla osób prawo- jak i leworęcznych. Do wyboru są cztery zdefiniowane układy obszarów ekranu i ich reakcji na dotyk. Przykładowo, za zmianę strony może odpowiadać lewa/prawa strona ekranu lub góra/dół.

 

 

Kobo Aura H2O (po lewej) i Kindle Voyage (po prawej) w ciemności z oświetleniem ustawionym na 100%. Kobo ma bardziej kremową barwę światła niż Kindle

 

Kobo Aura H2O (po lewej) i Kindle Voyage (po prawej) w ciemności z oświetleniem ustawionym na 50%

 

Kobo Aura H2O (po lewej) i Kindle Voyage (po prawej) w ciemności z oświetleniem ustawionym na 30%. Kobo ma mniejszy zakres regulacji poziomu natężenia światła niż Kindle

 

Wbudowane oświetlenie stoi na wysokim poziomie. W moim egzemplarzu można się dopatrzeć delikatnych cieni i przebarwienia w dolnej części ekranu. Pod tym względem nie jest idealnie, ale barwa jak i rozprowadzenie światła pochodzącego z pięciu LEDów ulokowanych w dolnej części ramki ekranu, są miłe dla oka i równomierne.

 

W trzeciej części recenzji przyglądnę się również (testowanej intensywnie) filcowej okładce na czytnik Kobo Aura H2O

 

W drugiej część recenzji przedstawię wady i zalety codziennego używania Kobo Aura H2O. Dostępna jest tutaj.

 

Like Reblog Comment
review 2017-03-24 11:43
Dibuk Saga - recenzja słowackiego czytnika z ekranem 300 ppi (część II)

 

Pierwszą część konsumenckiego testu czytnika Dibuk Saga poświęciłem na opis pod kątem sprzętowym. Niniejszy wpis poświęcony jest opiniom na temat korzystania z urządzenia.

 

Dibuk Saga - ekran wygaszacza

 

Dibuk saga na co dzień

W codziennym użytkowaniu czytnik sprawdza się całkiem dobrze. Startuje (z uśpienia) błyskawicznie, sprawnie zmienia strony i wyświetla pliki zapisane w różnych formatach. Ekran precyzyjnie i szybko reaguje na dotyk. Ogólnie pozytywny obraz całości psują jednak drobne niedoróbki oprogramowania, które (podczas korzystania) pojawiają się zdecydowanie za często.

 

Dibuk Saga – pierwsze uruchomienie

Czytnik przy pierwszym uruchomieniu ma włączone domyślnie menu w języku słowackim. Jeśli nam to przeszkadza, można je zmienić na wersję angielską lub czeską. Należy wejść w ustawienia (trzy kropki w prawym górnym rogu ekranu startowego) a tam wybrać ikonę „Nastavienia” i wybrać „English” w oknie menu „Jazyk”. Od tej pory można czytać e-booki. Nie jest konieczne połączenie z internetem, czy rejestracja czytnika. Po prostu włączamy i czytamy. Czytnik można używać bez dostępu do sieci czy konta w księgarni. Tracimy wtedy co prawda możliwość bezprzewodowej wysyłki plików na czytnik, ale i nie będą się wyświetlać reklamy (pobierają się przez internet).

 

Ekran startowy

Tutaj twórcy oprogramowania dla Dibuka się nie popisali. Ekran startowy zdominowany jest przez reklamy księgarni, do której przypisany jest czytnik. Są one jednakowe dla wszystkich posiadaczy Dibuków. Tylko jedno miejsce pozostawiono na pozycję z biblioteczki użytkownika. Jest to ostatnio otwarty e-book. 

 

Ekran startowy to głównie reklamy księgarni, z którą połączony jest czytnik. Wyjątek to ostatnio czytany e-book (Last time, you read)

 

Górną część ekranu domowego zajmuje pasek informujący o statusie urządzenia (od lewej: połączenie wi-fi, status synchronizacji/pobierania przesyłanych bezprzewodowo plików, godzina, stan naładowania baterii). Poniżej niego umieszczono główne menu. W nim przechodzimy między ekranem startowym (ikona z domkiem) oraz biblioteczką (ikona z książkami) oraz możemy wywołać (począwszy od lewej): przeszukiwanie zawartości czytnika, wejście do sklepu, regulację natężenia oświetlenia i ustawienia.

 

Dibuk Saga – oprogramowanie

Oprogramowanie czytnika pracuje szybko i stabilnie. Czytnik nie zawiesił się ani razu. Brawa należą się również za sprawne zarządzanie energią. Dibuk, to obok Tolino i Sony, kolejny przykład na to, że można zrobić czytnik z Androidem, dobrze gospodarujący zawartością baterii. W czytniku zainstalowano dość leciwą wersję Androida OS - 4.0.4, która miała swoją premierę pięć lat temu. Firmowa nakładka na system dość dobrze go przykrywa i sprawia, że korzystanie z czytnika skupione jest na czytaniu, a nie na błądzeniu po Androidzie. Bez konieczności włamywania się do systemu, można także zainstalować własne aplikacje. W ten sposób na Dibuku korzystam z Legimi. Instalowanie własnych programów wymaga ogarnięcia w komputerowym świecie i nie będę do niej zachęcał.

 

Oprogramowanie czytnika ma niestety kilka mniejszych i większych usterek. Do najważniejszych bym zaliczył kłopoty z usypianiem. Dość często zdarzało mi się, że czytnik nie przechodził samoczynnie w stan uśpienia. Bywało i tak, ze usypiał się, ale wciąż wyświetlał ostatnio czytaną stronę zamiast standardowego wygaszacza. Jest to trochę mylące, bo zachęceni wyświetlanym tekstem, zaczynamy czytać a przy próbie zmiany strony, okazuje się, ze jednak trzeba czytnik najpierw włączyć.

 

Pomimo zmiany sposobu sortowania e-booków, i tak zawsze kolejne włączenie czytnika wita nas księgozbiorem ułożonym alfabetycznie

 

Kolejny problem pojawia się przy próbie sortowania książek zawartych w pamięci Dibuka. Owszem, można je wyświetlać według tytułu, autora, ostatnio otwartych lub ostatnio dodanych, jednak po kolejnym przejściu do okna biblioteczki i tak wszystko będzie uporządkowane znowu według tytułu.

 

Menu ustawień

Do menu ustawień, dość standardowo przechodzimy w prawym górnym rogu ekranu startowego. Znajdziemy tu trzy ikony: Settings (podstawowe ustawienia), Internet (przeglądarkę WWW uruchamiającą domyślnie polską wersję wyszukiwarki Google) oraz Games (Sudoku). W ustawieniach jest możliwość włączenia obsługi katalogów (pozwala na grupowanie książek) oraz przełączenie języka (do wyboru jest czeski, słowacki i angielski). Tu również można ustawić czas i przywrócić czytnik do ustawień fabrycznych (kasowane są wtedy także wszystkie wgrane e-booki).

 

Wysyłka na adres pocztowy czytnika nie zawsze daje spodziewane rezultaty, nie wszystkie odebrane dokumenty można otworzyć

 

Najciekawsze opcje znajdują się na pierwszym ekranie, pod wspomnianymi wcześniej ikonami. Jest to opcja „Sending books to the reader” oraz „Advanced settings”. Ta pierwsza opcja umożliwia bezprzewodową wysyłkę własnych plików wprost do księgozbioru czytnika. Służy do tego, przypisany czytnikowi, adres poczty elektronicznej w domenie dibuk.eu. W czytniku podaje się adresy, z których pliki będą akceptowane. Rozwiązanie jest podobne, do tego, które znamy z PocketBooków. Niestety, usługa nie zawsze się sprawdza – na przykład większość plików tworzonych przez wtyczkę Push to Kindle (generującą pliki ze stron WWW), nie jest otwierana po odebraniu przez czytnik. Testowałem zarówno pliki EPUB jak i MOBI, z elementami graficznymi i bez – nie znalazłem reguły, według której niektóre dokumenty się otwierają, a inne są puste.

 

Tak powinno być w każdym czytniku - w Dibuku można samodzielnie zdefiniować ustawienia np. wielkości marginesów, czy odstępu między liniami

 

Druga, bardzo ciekawa opcja menu ustawień, dotyczy parametrów wyświetlania e-booków. Otóż w Dibuku (po wejściu do menu „advanced settings/Text margins”) można samodzielnie ustawić sobie co oznacza dla nas mały, średni czy duży margines. Podobnie rzecz się ma z odstępem między linijkami tekstu. Jest także możliwość zdefiniowania kolejności czcionek, które będą na podręcznej liście do wyboru, podczas czytania e-booka (menu „advanced settings/Fonts”). Bardzo mi się takie rozwiązanie podoba. Użytkownik sam decyduje, jakie chce mieć ustawienia sposobu wyświetlania tekstu, raz to ustawia w menu a podczas czytania e-booków wybiera tylko wcześniej ustawione wartości. Ale wartości ustawione przez siebie, a nie przez kogoś, kto uznał, że wie lepiej co znaczy mały, duży czy średni margines. Oby takie podejście rozpowszechniło się również u innych producentów czytników.

 

Dibuk Saga – codzienne czytanie

Dibuk Saga sprawnie i poprawnie wyświetla pliki EPUB z polskich sklepów. Wczytywanie pliku EPUB trwa około dwóch sekund. Co warte podkreślenia, książki mają domyślnie włączony podział wyrazów. Sposób dzielenia nie wzbudził moich zastrzeżeń. Niby zagraniczny czytnik, a Dibuk lepiej traktuje polskojęzyczne e-booki, niż czytniki „polskiej” produkcji. Książki można wgrać do czytnika na kilka sposobów. Na przykład poprzez:

- skopiowanie pliku do pamięci czytnika (np. do katalogu Books) po podłączeniu go kablem USB do komputera (Dibuk jest widoczny jako androidowe urządzenie E60QH2);

- przesłanie z programu calibre poprzez kabel USB;

- wczytanie z karty pamięci microSD (plik musi znajdować się w katalogu głównym karty);

- wysłanie pliku na adres pocztowy czytnika;

- pobranie zakupionych plików ze słowackiej księgarni;

- pobranie przy pomocy przeglądarki internetowej z dysku sieciowego (np. Ozibox).

 

Na Dibuku najlepiej wyświetlają się pliki w formacie EPUB. Niestety, nie działają przypisy. To bardzo poważne uchybienie i absolutnie nie powinno mieć miejsca w takim urządzeniu. Z kolei bardzo przydatną funkcją jest możliwość powiększenia ilustracji zawartych w tekście (podobnie jak w Kindle i Kobo). Jeśli grafika jest zbyt mała, a nawet ekran 300 ppi nie daje wystarczającego komfortu, można (poprzez przytrzymanie palca na ilustracji) powiększyć obraz. Całkiem nieźle w Dibuku wyglądają także MOBI czy FB2. Czytanie PDFów natomiast, można sobie odpuścić. Czytnik jest wyposażony w prostą przeglądarkę, ale nie nadaje się ona do wygodnego czytania książek zapisanych w tym formacie.

 

Pliki PDF da się przeglądać w Dibuku dzięki ekranowi o bardzo dobrej jakości. Ale gdy potrzebne jest powiększenie tekstu, wtedy Dibuk odpada jako czytnik książek w tym formacie, ponieważ nie zapewnia komfortowej zmiany strona za stroną

 

Dibuk Saga - menu formatowania wyglądu e-booka (od lewej: odstępy między liniami, marginesy, wyrównywanie tekstu, czcionka, powiększenie tekstu)

 

Zainstalowane w czytniku czcionki wyglądają ładnie, w czym duża jest zasługa bardzo dobrej jakości ekranu. Jego pełne odświeżanie można ustawić co jedną, trzy, pięć lub 10 stron. Spokojnie ta ostatnia wartość mogłaby być znacznie większa. Nawet przy pełnym odświeżaniu co dziesięć stron, trudno dostrzec charakterystyczny dla ekranów E-Ink efekt pozostawania artefaktów z poprzednich ekranów (tzw. ghosting). Parametr ten można ustawić w menu (trzy kropki) w czasie czytania książki (pozycja „Display rate”).

 

Dibuk Saga - Menu podręczne korzystania z e-booka (od lewej: wyjście, wyszukiwanie, spis treści, menu formatowania, obrót ekranu, oświetlenie, inne opcje, w tym m.in. częstotliwość pełnego odświeżania ekranu)

 

Dibuk Saga pozbawiony jest bardziej zaawansowanych opcji, z których można korzystać przy czytaniu e-booków w wielu innych czytnikach. Nie ma możliwości dodawania zakładek, zaznaczania tekstu czy korzystania ze słownika. Można zaznaczyć fragment tekstu i skopiować go do pamięci urządzenia, ale potem nic z tym już zrobić się nie da.

 

Firmowa okładka

Oferowana wraz z czytnikiem okładka to mieszanina funkcjonalności i tandeciarstwa. Etui na pierwszy rzut oka sprawia bardzo złe wrażenie. Wzięcie do ręki tylko to wrażenie pogłębia. Jest kwintesencją tego, jak wiele negatywnych odczuć może nieść ze sobą słowo „derma”. Okładka wykonana jest solidnie, ale nie jest zbyt przyjemna w dotyku a i toporna z wyglądu. Umieszczony w niej czytnik od razu sprawia wrażenie uwstecznionego o kilka elektronicznych pokoleń.

 

Wciąż mnie jednak zaskakuje, jak firmowa okładka dobrze spełnia swoją podstawową rolę – ochrony czytnika. Ponadto ma bardzo przydatną funkcję, postawienia czytnika na stole bez potrzeby poszukiwania podstawki. Z drugiej strony jednak część okładki zachodzi od góry (parę milimetrów) na ekran oraz zasłania fragment gniazda USB umieszczonego w dolnej krawędzi czytnika. No i może nie najważniejsza wada, ale jednak – umieszczony w okładce magnes nie usypia ani nie wybudza czytnika. Został umieszczony w złym miejscu i nie trafia w czujnik zamontowany w czytniku. Można więc śmiało powiedzieć, że i czytnik i okładka mają funkcję automatycznego wyłączania i wzbudzania, ale w owe funkcje się rozminęły...

 

Z jednej strony miło, że pomyślano od razu o firmowej okładce chroniącej czytnik, z drugiej – użyte materiały oraz wykonanie powinno jednak dorównywać poziomowi czytnika. Ale gdyby ktoś szukał innej okładki, to nie ma zmartwienia – Dibuk Saga ma wymiary niemal identyczne z czytnikami serii Kindle Paperwhite. A do tych ostatnich różnych typów okładek nie brakuje. Co prawda (z okładką dla Kindle Paperwhite) nie będzie w Dibuku działać funkcja usypiania i wybudzania, ale z firmową też to nie działa.

 

Dibuk Saga – własne modyfikacje

Jak na czytnik z systemem Android przystało, Dibuk może być mocno zmodyfikowany. Ja osobiście poprzestałem na wgraniu dwóch aplikacji, bez uzyskiwania praw roota.

 

Własne czcionki w Dibuku

Czytnik daje możliwość korzystania z własnych czcionek, zapisanych w formacie PTF lub TTF. Wystarczy przekopiować pliki do katalogu „Fonts”, znajdującego się w pamięci urządzenia. Niestety, ta funkcja nie działa poprawnie. O ile czcionki pojawiają się w menu urządzenia i można je wybrać, o tyle e-book wtedy nie jest wyświetlany tak jak powinien. 

 

W menu podręcznym formatowania e-booka, można umieścić własne czcionki (np. tu jako przykład Caecilia)

 

Czytnik nie potrafi wyświetlić tekstu pogrubionego lub pochyłego. Testowałem to na przygotowanym specjalnie do tego celu pliku, ale i w e-bookach z księgarń formatowanie nie działa jak powinno przy własnej czcionce. Ja w końcu z dodatkowych krojów zrezygnowałem. Zainstalowane czcionki może nie są najładniejsze, ale przynajmniej wyświetlają się poprawnie, i całkiem ładnie - głównie dzięki bardzo dobremu ekranowi czytnika.

 

Po lewej tekst wyświetlony przy pomocy wbudowanej czcionki, po prawej - w tym samym pliku użyto wgranej Bookerly

 

Legimi w czytniku Dibuk Saga

Do Dibuka można zainstalować samodzielnie androidowe aplikacje. Wymaga to trochę komputerowych umiejętności, tudzież znajomości procedury. A polega ona na wykorzystaniu funkcji instalacji programów w pakiecie Android Studio, przeznaczonym dla twórców aplikacji mobilnych.

 

Aby wgrać dodatkowe oprogramowanie do Dibuka, wystarczy się posłużyć standardowymi narzędziami, przeznaczonymi dla androidowych programistów

 

Nie namawiam do ingerencji w system, nie będę opisywał tutaj szczegółów. Ale jeśli ktoś na przykład chciałby korzystać z wypożyczalni Legimi na ekranie E-Ink 300 ppi, to Dibuk Saga, (chyba) jako jedyny daje obecnie taką możliwość. Korzystanie z aplikacji Legimi nie jest tak wygodne jak w przypadku PocketBooków, działa dość wolno. Androidowa aplikacja nie daje także takiej wygody jak integracja z czytnikiem w PocketBookach. Program działa niespiesznie, acz poprawnie i stabilnie. Uwagi w stosunku do jego funkcjonalności pozostają takie, jak miałem niedawno przy okazji recenzji smartfonu YotaPhone 2. Ze względu na ograniczenia narzucone przez Legimi, na Dibuku nie uruchomi się (bez ingerencji w system operacyjny czytnika) aplikacja przeznaczona dla urządzeń z ekranem E-Ink.

 

Całkiem wygodne korzystanie z własnych aplikacji jest możliwe po zainstalowaniu np. prostego Nook Launchera

 

Podsumowanie

Dibuk Saga to zaskakująco dobry i zaskakująco niedopracowany czytnik, z bardzo dobrym ekranem. Co najważniejsze, poprawnie wyświetla polskie e-booki, do tego książki wyglądają w nim może nawet lepiej niż na niektórych czytnikach z naszego rynku, a to z powodu podziału wyrazów. Pod względem komfortu czytania e-booków (start czytnika, jakość ekranu, wyświetlanie tekstu, prędkość działania) sprawdza się w codziennym użytkowaniu. Jest w nim jednak sporo programowych niedociągnięć i niedoróbek, czy wręcz wad (jak np. brak obsługi przypisów).

 

Porównanie ekranu Dibuka (na wierzchu) i Kindle Voyage (pod spodem) pokazuje, że obydwa prezentują się bardzo dobrze. W dziennym świetle e-papier Kindle Voyage ma bardziej kremowy odcień

 

Słowacki czytnik to mieszanka cech plasujących go zarówno powyżej jak i poniżej przeciętnej oferty na rynku czytników książek. Z jednej strony oferuje ciekawe możliwości: to przede wszystkim ekran E-Ink Carta 300 ppi z bardzo dobrym kontrastem. Do tego należy dodać całkiem sprawnie i szybko działający system operacyjny, który dba o dobre zarządzanie energią. Są też i funkcje rzadko spotykane (przesyłka bezprzewodowa) lub wręcz niespotykane u konkurencji (jak np. zaawansowana konfiguracja ustawień w menu czytnika skutkująca prostym menu w książce). Ale jest także druga strona medalu. Zadziwiające, że twórcy oprogramowania Dibuka nie pomyśleli o tak podstawowych funkcjach jak zaznaczanie tekstu, notatki czy dodawanie zakładek! Mizerna obsługa plików w formacie PDF, brak wsparcia dla Adobe DRM i kłopoty z zapamiętaniem sposobu sortowania e-booków to mniejsze mankamenty, ale jednak warte poprawienia na już.

 

Bardzo mi się podoba kierunek, w którym rozwija się oprogramowanie czytnika. Przeszedłem przez wszystkie jego wersje i doceniam postęp, który się dokonał od momentu premiery urządzenia. Ale też nie mogę uwierzyć, że tak bardzo niedopracowany (początkowo) produkt zaoferowano Słowakom i że utrzymał się on na rynku. Ale kiedy pomyślę o podobnych propozycjach obecnych na polskim rynku, które nie doczekały się nigdy istotnych poprawek, to już tak bardzo się nie dziwię. Pozostaje mieć nadzieję, że słowacki oddział Deutsche Telekom będzie miał (pomimo wycofania się firmy-matki z platformy Tolino na rynku niemieckim) tyle determinacji co do tej pory. Usunięcie stosunkowo niewielu, ale rzucających się w oczy niedoróbek, pozwoliłoby stworzyć produkt, który z powodzeniem mógłby konkurować z głównymi graczami na rynku. Póki co, Dibuk Saga rozpaczliwie wymaga dalszych poprawek oprogramowania, aby w pełni spełniał składane obietnice.

 

Porada konsumencka na dziś brzmi: jeśli chcesz czytnik z ekranem 300 ppi i masz okazję kupić na Słowacji nowy czytnik za około 80 EUR, to możesz zostać posiadaczem dość unikalnego acz ciekawego sprzętu, na którym będzie się całkiem przyjemnie czytało (również w aplikacji Legimi).

 

Plusy

- bardzo prosty w obsłudze;

- błyskawiczny start z uśpienia;

- bardzo dobre zarządzanie energią;

- poprawne wyświetlanie polskich e-booków;

- dzielenie wyrazów wg polskich reguł (dość poprawne);

- możliwość powiększania rycin zawartych w tekście;

- możliwość wysyłki dokumentów na adres e-mail czytnika;

- możliwość wgrania własnej czcionki;

- duże możliwości samodzielnej konfiguracji sposobu wyświetlania tekstu;

- możliwość pobrania książek np. z dysku sieciowego Ozibox;

- automatyczne wybudzanie i usypianie okładką (nie działa poprawnie z firmową okładką);

- pierwszy czytnik z ekranem E-Ink 300 ppi, na którym działa aplikacja Legimi (po ingerencji użytkownika).

 

Minusy

- czasami nie usypia się samodzielnie, kiedy nie jest używany;

- brak menu po polsku;

- brak fizycznych przycisków zmiany stron;

- brak obsługi przypisów;

- nie zapamiętuje wybranego sposobu sortowania e-booków w biblioteczce (sortowanie zawsze wg tytułu);

- niepoprawne wyświetlanie formatowania tekstu przy użyciu czcionki wgranej przez użytkownika;

- brak zakładek;

- brak podkreślania/zaznaczania tekstu;

- brak obsługi słowników;

- usuwanie plików z czytnika usuwa je tylko ze spisu, pliki fizycznie pozostają w czytniku i wracają do biblioteczki po restarcie urządzenia;

- czytnik domyślnie połączony ze słowacką księgarnią, której reklamy są widoczne na ekranie startowym (ale zakupy trzeba ręcznie pobierać na czytnik);

- błąd odczytu plików EPUB generowanych wtyczką Push to Kindle wysyłanych bezprzewodowo na adres czytnika;

- brak możliwości zdefiniowania okresu bezczynności, po którym czytnik się wyłącza;

- książki na karcie pamięci mogą być tylko w katalogu głównym;

- toporna firmowa okładka niedopasowana do czytnika.

 

 

Dane techniczne według producenta:

 

Wymiary: 169 x 116 x 9,5 mm

Waga: 190 g

Ekran: E-Ink Carta, dotykowy, przekątna 15,24 cm (6 cali), 1448 x 1072 pikseli (300 ppi) z wbudowanym oświetleniem;

Procesor: Freescale SoloLite 1 GHz;

Pamięć operacyjna: 512 MB;

Pamięć wewnętrzna 4 GB (ok. 2 GB do dyspozycji użytkownika);

Pamięć zewnętrzna: karta microSD

System: Android OS 4.0.4 (Ice Cream Sandwich);

Bateria: Lithium-Pol, 1500 mAh

Obsługiwane formaty tekstowe: EPUB, PDF, MOBI, FB2, TXT, RTF, DOC, HTML

Języki menu: angielski, czeski, słowacki

Oficjalna strona dostawcy sprzętu: http://www.netronixinc.com/products.aspx?ID=1

Oficjalna strona czytnika: http://dibuksaga.sk

 

Like Reblog Comment
review 2017-02-23 19:27
Dibuk Saga - recenzja słowackiego czytnika z ekranem 300 ppi

 

Dibuk Saga to słowacki pomysł na czytanie e-booków. O samym czytniku i ekosystemie pisałem już wielokrotnie, zarówno z okazji wprowadzenia urządzenia na rynek („Dibuk Saga - Słowacy mają swój czytnik e-booków”) jak i przy kolejnych aktualizacjach (np. „Dibuk Saga – kluczowe funkcje w nowej wersji oprogramowania (firmware 2.1.2)”). Dibuka mam od kilku miesięcy, ale dopiero ostatnia aktualizacja skłoniła mnie do napisania niniejszej recenzji, bo okazała się bardzo ważna i istotnie poprawiła funkcjonalność urządzenia. Teraz Dibuk Saga można uznać za sprzęt warty szerszego opisu. „To ne je krok, to je skok!” stwierdził o wersji 2.0 jeden ze słowackich użytkowników.

 

Dibuk Saga

 

Dibuk Saga - ekosystem

Dibuk Saga jest wspólnym projektem słowackiego oddziału Deutsche Telekom i słowackich księgarzy. Za stronę techniczną odpowiada (w sumie) ten sam podmiot, co za platformę Tolino (a dokładniej słowacki oddział niemieckiego operatora telekomunikacyjnego). Sam czytnik produkowany jest przez firmę Netronix, znanego chińskiego dostawcę urządzeń OEM. Na stronie producenta oznaczony jest jako E60QH2. Dibuk Saga to kompletna oferta, ponieważ obejmuje także e-booki. Książki zapewnia sieć księgarska Martinus lub powołana przez słowacki telekom, księgarnia internetowa skvelo.sk. Mój czytnik Dibuk Saga jest powiązany właśnie z tym drugim sklepem i na jego przykładzie testowałem działanie systemu.

 

Wygląd sklepu skvelo.sk w zainstalowanej w czytniku przeglądarce WWW

 

Czytniki Dibuk Saga są trwale powiązane ze słowackimi księgarniami. Nie przeszkadza to na szczęście we wgrywaniu do urządzenia własnych plików przy pomocy kabla USB lub karty pamięci. Czytniki zakupione w Martinusie są przypisane do tej sieci księgarskiej, natomiast pochodzące ze Skvelo lub ze sklepów słowackiego operatora telefonicznego – powiązane są ze skvelo.sk. Nie da się tego niestety wyłączyć, a jest to o tyle (dla mnie) denerwujące, że większa część powierzchni ekranu startowego zajęta jest przez reklamy, a nie przez biblioteczkę użytkownika. Z e-booków zawartych w czytniku, na pierwszym ekranie widać tylko jedną, właśnie czytaną pozycję. W Dibukach „przywiązanie” do księgarni poszło, moim zdaniem, zdecydowanie za daleko.

 

Ekran startowy wypełniony jest reklamami z księgarni, w lewym górnym rogu zostało miejsce na jedną (ostatnio czytaną) pozycję z biblioteczki użytkownika

 

W praktyce połączenie czytnika z księgarnią nie działa jednak tak sprawnie, jak u konkurencji. W Kindle, Kobo, czy Tolino, książki zakupione w księgarni trafiają błyskawicznie do księgozbioru w pamięci czytnika. Tak nie jest w przypadku skvelo.sk. Nie ma tu automagicznej synchronizacji zawartości konta w sklepie z księgozbiorem w czytniku. Co prawda, na ekranie startowym czytnika są wyświetlane reklamy książek, ale mają one niewiele wspólnego z preferencjami czytelniczymi użytkownika urządzenia (we wszystkich czytnikach reklamowane są te same pozycje). Zarówno wybranie z głównego ekranu ikony „Twoje książki ze skvelo.sk” (słow. „Vaše knihy zo skvelo.sk”) jak i piktogramu koszyka z górnej belki, skutkuje po prostu otwarciem przeglądarki WWW ze stroną księgarni. Aby pobrać kupionego e-booka, trzeba go po prostu ściągnąć z konta w księgarni, korzystając z wbudowanej przeglądarki internetowej. Na szczęście pobieranie z biblioteczki w księgarni (słow. Moja knižnica) działa bez problemu. Księgarnia oferuje około 10 tys. e-booków w języku słowackim. Mechanizm pobierania książek przez wbudowaną przeglądarkę sprawdza się także z dysków sieciowych, na przykład z Oziboksa.

Od ponad pół roku zapowiadana jest również aplikacja mobilna (Android OS), ale na razie nie ujrzała ona światła dziennego.

Ekosystem Dibuka jest przemyślany, ale trochę niedopracowany. Może się sprawdzać w warunkach słowackich, ale brakuje automatycznej synchronizacji zakupów w powiązaniem księgarni z zawartością czytnika.

 

Dibuk Saga – gdzie kupić?

Jako, że Dibuk jest produktem przeznaczonym na rynek słowacki, czytniki nie są dostępne poza granicami naszych południowych sąsiadów. Początkowo nawet jedynym językiem menu urządzenia był słowacki. Niedawna aktualizacja oprogramowania, wprowadziła również możliwość wyboru języka czeskiego lub angielskiego. Ja korzystam z menu w języku angielskim, ale z napisami po słowacku też nie miałem kłopotów. Nie zmienia to jednak faktu, że poza Słowacją zakup jest utrudniony. Na przykład księgarnia skvelo.sk, z którą akurat połączony jest mój czytnik, nawet nie przewiduje w ustawieniach konta użytkownika adresu zamieszkania innego niż na Słowacji. W Martinusie nie ma już takich ograniczeń, ale i ten sklep nie wysyła zakupów do Polski.

 

Reklama wyprzedażowej oferty czytnika Dibuk Saga w słowackiej księgarni Skvelo (źródło: skvelo.sk)

 

W momencie, gdy piszę te słowa, w słowackiej księgarni internetowej Skvelo trwa promocyjna sprzedaż urządzeń (w cenie 79 EUR). Czyni go to najtańszym czytnikiem z ekranem 300 ppi na rynku! W Martinusie przeceniono Dibuka na 99 EUR (cena katalogowa 129 EUR). Za 99 EUR czytnik oferuje także Slovak Telekom, w którym można Dibuka zamówić na przykład do odbioru w firmowym punkcie sprzedaży.

 

Stacjonarna sieć dystrybucyjna czytników Dibuk Saga (źródło: dibuksaga.sk)

 

Dibuk Saga – konstrukcja czytnika

Dibuk Saga został wprowadzony na słowacki rynek w grudniu 2015 roku. Pod względem technicznym stoi na wysokim poziomie. Jego głównym atutem zdecydowanie jest dotykowy ekran E-Ink Carta 300 ppi o przekątnej sześciu cali (15,24 cm) z wbudowanym oświetleniem. Taki e-papier wciąż jeszcze zarezerwowany jest dla urządzeń o najwyższym standardzie i wyższych cenach. Ekran jest lekko zagłębiony w obudowie i otoczony czarną, niezbyt szeroką ramką. Obsługa czytnika odbywa się dzięki dotykowi, choć urządzenie posiada również jeden fizyczny przycisk. Został umieszczony na froncie pod dotykowym wyświetlaczem i jego naciśnięcie wywołuje ekran startowy.

 

Przycisk wywołujący ekran startowy umieszczony jest pod ekranem

 

Obudowa jest jednolicie czarna, przyjemna w dotyku. Plastik obudowy jest gumowany na całej powierzchni, dzięki czemu uchwyt jest pewny i nie ma obaw, że czytnik przypadkowo wypadnie z ręki. Wszystkie krawędzie, poza dolną, są zaokrąglone. Właśnie w dolnej części umieszczono gniazdo microUSB (ładowanie baterii i transfer plików przez kabel USB), gniazdo kart pamięci microSD (do 32 GB pojemności), przycisk reset (nie korzystałem) oraz wyłącznik i świecącą diodę (czerwona w czasie ładowania, zielona w czasie włączania).

 

Czytnik Dibuk Saga wyposażony jest w gniazdo kart pamięci microSD

 

Dibuk Saga jest solidną konstrukcją, która dobrze się prezentuje, a co najważniejsze – wyświetla znakomity obraz na e-papierze.

 

Dibuk Saga – ekran

Zarówno o ekranie, jak i dotyku i wbudowanym oświetleniu nie mogę powiedzieć złego słowa. Moim zdaniem trudno o lepszą rekomendację dla czytnika książek.

Równomierność oświetlenia nie jest w moim egzemplarzu idealna. Lewa strona jest lekko mniej doświetlona, ale przy czytaniu się tego nie zauważa. Brak jest wyraźnych smug przy pięciu LEDach umieszczonych w dolnej części ekranu. A to częsta przypadłość czytników. Barwa oświetlenia jest raczej biała, ale daleka od niebieskiej, więc przyjemna dla oka. Poziom oświetlenia nie ma tak szerokiego zakresu regulacji, jak by się można było spodziewać. Przede wszystkim dolny zakres jest od razu dość jasny. Czytnik słabo się sprawdzi przy czytaniu w kompletnych ciemnościach. Ale podczas czytania w warunkach słabego oświetlenia zewnętrznego (pociągi, autobusy, poczekalnie) sprawdzał mi się bardzo dobrze.

 

Dibuk Saga (po lewej) i Kindle Voyage (niewidoczny po prawej) z oświetleniem na poziomie minimalnym

 

Dibuk Saga (po lewej) i Kindle Voyage (po prawej) z oświetleniem na poziomie 1/3 

 

Dibuk Saga (po lewej) i Kindle Voyage (po prawej) z oświetleniem na poziomie 1oo%

 

Tekst wyświetlany na ekranie jest czarny, bardzo dobrze nasycony czernią, a dzięki najwyższej dostępnej obecnie rozdzielczości, można korzystać z mniejszego (niż na słabszych ekranach) rozmiaru czcionki. Skutkuje to także rzadszym zmienianiem stron.

Dopracowania wymaga obsługa ekranu E-Ink od strony oprogramowania. Przy podobnym e-papierze w Tolino, można pełne odświeżanie ekranu ustawić na co kilkadziesiąt stron, lub całkowicie je wyłączyć. To samo można by zrobić w Dibuku, bez widocznej utraty czytelności tekstu. Niestety, jedyne co można zrobić, to wybrać je co 1, 3, 5 lub 10 stron. Nie zauważyłem podczas czytania artefaktów z poprzednich stron, których występowanie jest typowe dla ekranów e-ink.

Czytnik nie zawiódł mnie pod względem dotyku. Reaguje precyzyjnie, szybko i pewnie. Zarówno zmiana stron jak i wybieranie elementów menu czy pisanie na ekranowej klawiaturze nie sprawia problemów. Strefy dotyku są standardowe. Dotknięcie na brzegach zmienia stronę w przód lub w tył, a dotknięcie na środku ekranu wywołuje menu. Trochę brak mi jednak możliwości samodzielnego zmodyfikowania reakcji na dotyk, ale nie jest to sprawa priorytetowa (choć inne zdanie mogą o tym mieć osoby leworęczne).

 

Dibuk Saga to, pod względem technicznym, bardzo porządne urządzenie, mogące konkurować z uznanymi markami

 

Sądzę, że pod względem technicznym, Dibuk Saga może konkurować z podobnymi urządzeniami uznanych marek, jak Kindle, Kobo, PocketBook, Tolino czy Cybook. Dla porównania parametrów, poniżej zestawiłem Dibuka z czytnikami popularnych marek, posiadającymi taki sam ekran E-Ink Carta 300 ppi.

 

 

Dibuk Saga

Kindle Paperwhite 3 (Kindle Paperwhite 7th Generation)

PocketBook Touch HD (PB 631)

ekran (przekątna)

15,24 cm (6”)

15,2 cm (6”)

15,2 cm (6”)

wbudowane oświetlenie

tak

tak

tak

montowanie ekranu w obudowie

zagłębiony

zagłębiony

zagłębiony

dotykowy ekran

tak

tak

tak

pamięć wbudowana/dostępna [GB]

4/2

4/3,2

8/6,8

waga [g]

190

205

180

fizyczne przyciski zmiany stron

nie

nie

tak

gniazda

microSD, microUSB

microUSB

microSD, audio 3,5 mm, microUSB

wymiary [mm]

169 x 116 x 9,5

169 x 117 x 9,1

175 × 113,5 × 9

obsługiwane formaty

EPUB, PDF, MOBI, FB2, TXT, RTF, DOC, HTML

MOBI, PDF, TXT

EPUB DRM, EPUB, PDF DRM, PDF, FB2, FB2.ZIP, TXT, DJVU, HTML, DOC, DOCX, RTF, CHM, TCR, PRC (MOBI);

słownik

nie

tak

tak

bezprzewodowa wysyłka plików

tak

tak

tak

cena katalogowa (poza promocjami)

129 EUR (ok. 560 PLN)

142 EUR (ok. 620 PLN)

669 PLN

dostępność w PL

brak

z amazon.de

tak

 

Zapraszam na drugą część recenzji, w której przedstawiam wrażenia i opinie na temat codziennego korzystania z Dibuka w ciągu ostatniego miesiąca intensywnych testów.

More posts
Your Dashboard view:
Need help?