Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: romans
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
show activity (+)
review SPOILER ALERT! 2018-10-11 17:52
Author's Agendas Overwhelm an Interesting Tale (Review: Boudica #1- Dreaming the Eagle)


(This review also contains an overview of the entire quadrilogy.)
As a fan of historical fiction I have no problems with creative license and exploring ideas, especially when there is a shortage of reference material on a topic- in this case regarding the woman known as Boudica, who led a rebel campaign against the Roman legions in Brittania in the 1st century AD. Though we know the eventual outcome, as the saying goes: it's the journey that matters, not the destination.
This journey feels like a family vacation you're forced to go on with your new step-parent/siblings, so you brought your stash...
There's not a lot of factual info on Boudica herself so author Manda Scott flexes her worldbuilding muscles admirably and fashions a layered Celtic society that starts out exploring themes but quickly turns into pure propaganda. Which is a shame, `cause it coulda been a contender.
It's easy to see why Manda Scott is considered one of the better crime drama authors in the UK: multiple story threads weave together creating at times a compelling drama but at others can be obtuse, but not overly so.
Real characters and events get submerged beneath the author's iron-willed agenda. There's a clear metaphor of Rome as the Great Western Male-Dominated Ordered Society trying to bring the Celts as the Groovy Bisexual Spiritually-Free Goddess-Loving Individuals to heel. Given that the author is openly lesbian and an advocate of Dream Interpretation, you understand why you're being hit over the head.
Instead of Druids and Bards we're treated to Dreamers and Singers- and Dreamers never seem to be wrong... about anything. Along with this comes page after page of spiritual mumbo jumbo centered on animal symbolism, mystic interpretations, moonlight reflections on water, hair in every imaginable hue of yellow- pass the bong, please.
The main problem I had with the Dreamers is the lack of explanation for their skills. Yeah- there's some divine power at work here, but for three plus books they're infallible, and only at the end when you know things go wrong do their interpretations suddenly become ambiguous- it's like being at the George Lucas School of Revisionism.
There's also the subject of sexuality. Lots of evidence has surfaced regarding Celts and their casual attitudes towards homosexuality, and while I expected it as a sub-theme and incidental to the story it almost overshadows it. Boudica herself is bisexual: her first love is her best friend Airmid, whom she's already having sex with when they're both in their early teens. After endless passages about their longing gazes and vows of eternal devotion there's a teenage breakup spat after which she starts to notice boys, especially Caradoc, son of Cunobelin, the most powerful king. Skip to young adulthood and we suddenly meet Ardacos, who becomes a prominent supporting character and happens to be her first male lover, except that she's already kicked him to the curb... No need to bother with all that messy `coming of age character development' crap while your girlfriend is still hanging around!
Marriages are deliberately replaced with sexually open relationships regardless of how many children a couple has- it's entirely up to the woman as to what happens. If it weren't for the historical fact that Boudica did have children, I seriously doubt she would have been given any male lovers in this story. The fate of the children's father shows this- the aforementioned Caradoc- another historical figure whose true final fate is uncertain. His removal from the story, while factually based up to a point, honestly felt like the author didn't know what else to do with him, but needed him to leave. You can hardly run back to the arms of your one true gay love with the father of your children hanging around, now can you?
'Tagos, a member of the Eceni (read: Iceni) tribe who grows up with Boudica, turns coward in battle and eventually loses his sword arm and the respect of his peers. His emasculation is forgettable until you realize that he's actually Prasutagos, who is historically known to be the Roman client king of their tribe and whom Boudica is known to be married to (here they only shack up for political purposes) and whose death triggers events that lead to the final assaults against the legions. This ham-handed hack job and attempt to shade his identity from readers is a clear author manipulation to facilitate Boudica's rise to power later in the story: no more weak male rulers, here's a real woman to lead us! 
Then there's Cartimandua, a queen who likes to play both sides and another pivotal historical figure who's mentioned and never seen. Needing her support the rebels send emissaries, firstly Caradoc, whom she holds captive for the winter. Caradoc never elaborates about his captivity, though there's lots of innuendo. Venutios tries to use his influence to sway her and marries her to cement ties to the rebels, though she still does as she pleases. Given the significance of these events, it would've helped to see them unfold instead of being referred to in passing... but that would've been heterosexual.
I read through the entire series and can't recall one single healthy, nurturing straight relationship that survived the story- if someone doesn't die, it just plain ends badly. Whereas every gay/lesbian pairing is of soul-friends and soul-mates and... well, you get the idea. Case in point: Dubornos, an old friend and rival, likes Airmid, Boudica's lifelong lover. After that disaster there's Cygfa- Caradoc's daughter from another woman- who wants him, yet he doesn't reciprocate. When Dubornos finally develops deep, abiding, lifelong feelings for her, she's long over him and well into... wait for it... a lesbian relationship! You can't make this stuff up... but Manda Scott did!
The characterization of children of this story had them so far beyond precocious, I had to laugh. Repeatedly. As another reviewer pointed out- are these kids five or forty-five? A pre-teen boy defeats a grown man at a chess-like game like he's a master strategist instead of playing against one. Boudica herself displaces Venutios, a man over twice her age, as the pre-eminent warrior of the times... because she had a good day of hunting. Boudica's young daughter at the tender age of eight is so wise and prescient that the legendary warrior princess actually defers to her judgment on multiple occasions! Trees died for this shit!
The final battle was very poorly handled: in the book the Celts outnumber the Romans by about five to one, and have them hemmed in a valley... and they still lose?!? Even though the Romans had to win, this fight simply made no sense!
Lastly, there's the death scene that wasn't. Boudica's final fate is open to conjecture- Roman historians claim she poisoned herself to avoid capture (the author argues that this could be a conceit, as that's what a proper Roman woman would do). Here we get another all-too confusing battle scene to save her daughter's life resulting in a fatal, self-inflicted injury(!). After all, no true heroine could ever be beaten in honorable combat by the male enemy, oh no- far better that they die stupidly! We're not even given the payoff of a final scene: after a hell-ride to reach a final resting place for her all we get is another vision where Boudica bequeaths her legacy to her young daughter before crossing over. Pfft!
I know it doesn't seem like it, but there's a lot to recommend here. There's a wealth of detail, flavor and feeling to the story and I always enjoy a different take on a subject. And there's times when the imagery is amazing: in the final book there's a symbolic moment involving a hare that was simply a stroke of genius! I just wished there were more moments like that- less propaganda and proselytizing, and more prose.
2.5/5 Stars
Like Reblog Comment
show activity (+)
text 2018-09-13 22:53
Welp this happened
Swamp Magic - Bobbi Romans

I was going to use this for my were square.  I did finish it, but I do not want to justify this book by giving it a square on my bingo card.  (I'm behind reviews again too).


The best thing I can say about this book is I got the kindle version for free.


Much of this book doesn't make sense, and the heroine is a complete fucking idiot.  The men apparently have some type of date rape drug scent.  And the only one who is smart is the witch you are supposed to be rooting against.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2018-07-07 07:35
Finał gorącej serii prawniczej - "Prawo miłości" Whitney G. [DOMNIEMANIE NIEWINNOŚCI #3]
Autor: Whitney G.
Tytuł: Prawo miłości
Cykl: Domniemanie niewinnościtom 3
Liczba stron: 288
Wydawnictwo: Kobiece

Dwa pierwsze tomy serii Domniemanie niewinności pozostawiły mnie z mieszanymi odczuciami. Choć ilością i stylem przedstawiania scen miłosnych autorka zupełnie nie trafiła w mój gust, to jednak pozostałe wątki związane z postaciami głównych bohaterów zaintrygowały mnie na tyle, by sięgnąć także po ostatnią część tego cyklu. Ale czy było warto?

Głęboko zraniona i rozczarowana zachowaniem Andrew, Aubrey pod wpływem chwili podejmuje trudną decyzję. Bez uprzedzenia rezygnuje ze stażu, pakuje swoje rzeczy i opuszcza miasto. Odcina się nie tylko od aroganckiego prawnika, ale również od własnych rodziców, którzy nadal skupieni są wyłącznie na sobie. Podążając za marzeniami, dziewczyna postanawia wziąć udział w przesłuchaniach do Nowojorskiego Zespołu Baletowego. Tymczasem Andrew nie potrafi się odnaleźć w nowej sytuacji. Zaniedbany i wściekły na wszystkich wokół, stopniowo zaczyna dopuszczać do siebie niepokojącą myśl... A co, jeśli jednak się mylił?
"Prawo miłości" to w moim odczuciu najlepsza część serii Domniemanie niewinności. Choć  autorka znów poupychała sceny erotyczne wszędzie, gdzie tylko się dało, to jakimś cudem zdołałam przez nie przebrnąć i skupić się na tym, co faktycznie mnie ciekawiło. Nareszcie mogłam poznać szczegóły z przeszłości Andrew, a Aubrey pokazała, że stać ją na coś więcej niż tylko plucie szefowi do kawy i narzekanie, że źle ją traktuje. Gdy dziewczyna zdecydowała się odrzucić ten chory układ, zadbać o swoją przyszłość i marzenia, wreszcie zaczęło się coś dziać. Najbardziej wciągnął mnie jednak wątek dotyczący Andrew i wydarzeń, które odmieniły go na zawsze. Tę część historii uważam za najciekawszą i najlepiej napisaną. 
Niestety to wszystko, co przeszkadzało mi w "Oskarżycielu" i "Niewinnej", nadal działało mi na nerwy. Miałam nadzieję, że w tej ostatniej części serii język nie będzie już aż tak wulgarny. Tak się jednak nie stało. Choć wydawało się, że w drugim tomie został nieco złagodzony, teksty wprawiające mnie w stan głębokiego zażenowania powróciły z dawną siłą. Maili Andrew niemal nie dało się czytać, a jego wypowiedzi w większości przypadków wcale nie były lepsze. Trochę przykro mi to pisać, ale moją najczęstszą reakcją podczas lektury była ta widoczna poniżej.
Wbrew pozorom "Prawo miłości" Whitney G. czytało mi się całkiem nieźle. Owszem, przez większość czasu czułam się zażenowana, wkurzona albo zirytowana, ale zdarzały się też momenty zabawne i całkiem ciekawe. Liczne sceny erotyczne zdecydowanie mi się nie podobały, za to wszelkie fragmenty dotyczące przeszłości Andrew okazały się autentycznie dobre i wciągające, i do pewnego stopnia zneutralizowały te negatywne wrażenia. To dzięki nim ta książka zasłużyła sobie w moich oczach na miano najlepszej spośród trzech części cyklu Domniemanie niewinności, co niestety nie zmienia faktu, że całość wypadła moim zdaniem zupełnie przeciętnie. Jeśli nie przeszkadza Wam wulgarny język, denerwujące postaci i przewidywalność fabuły, możecie po nią sięgnąć, w przeciwnym wypadku - nie polecam.
Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu!
Source: ogrodksiazek.blogspot.com/2018/07/fina-goracej-serii-prawniczej-prawo.html
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2018-06-10 19:37
Pojedynki, porwania, pościgi i prawdziwa miłość - "Narzeczona księcia" Williama Goldmana
Autor: William Goldman
Tytuł: Narzeczona księcia
Liczba stron: 480
Wydawnictwo: Jaguar

Młodemu chłopcu, cierpiącemu z powodu zapalenia płuc, ojciec zaczyna czytać pewną historię. Pełna akcji, pojedynków szermierczych, porwań, podstępów i niezwykłych przygód zapada mu głęboko w pamięć i staje się jego najukochańszą książką. Po latach, już jako dorosły mężczyzna, pragnie, by poznał ją również jego 10-letni syn. Jakie jest jego zdziwienie, gdy odkrywa, że ojciec czytał mu wyłącznie wybrane fragmenty, oryginalna opowieść jest o wiele dłuższa, a sceny akcji przeplatają nudne, ciągnące się w nieskończoność opisy. William Goldman nie mógł tego tak zostawić. Skrócił dzieło Morgensterna, pozostawiając to, co najciekawsze. Tak narodziła się "Narzeczona księcia" w wersji, po którą możecie sięgnąć i Wy.
W królestwie Florenu mieszka piękna, choć dość zaniedbana młoda dziewczyna. Prowadzi proste życie, pomagając rodzicom na farmie i rozwożąc mleko po wsi. Mnóstwo czasu spędza ze swoim koniem (o imieniu Koń), nie przejmując się zbytnio higieną czy nauką. Nagle uświadamia sobie, że darzy zatrudnionego u nich parobka prawdziwą miłością, tak silną, że nic nie zdoła stanąć jej na drodze. Gdy wyjawia mu swe uczucia, on oznajmia, że kocha ją już od dawna, po czym wyrusza do Ameryki, by się wzbogacić i zarobić na ich wspólne życie. W oczekiwaniu na ukochanego Buttercup zaczyna dla odmiany dbać o siebie, dzięki czemu pnie się coraz wyżej w rankingu najpiękniejszych kobiet świata. Tymczasem docierają do niej tragiczne wieści - Westley zginął zamordowany przez piratów. Zdruzgotana dziewczyna postanawia, że już nigdy więcej się nie zakocha. Mimo to zgadza się poślubić księcia Humperdincka. Tuż przed ślubem narzeczona zostaje porwana przez trzech mężczyzn - podstępnego Sycylijczyka Vizziniego, hiszpańskiego szermierza Iniga oraz tureckiego olbrzyma Fezzika. Ich tropem zaś podąża tajemniczy człowiek w czerni...
Dzieło Morgensterna do typowych z pewnością nie należy. Najmocniej wyróżnia się styl autora, który postanowił zaserwować czytelnikom satyrę powieści przygodowej z elementami fantasy i science fiction. W rezultacie dostajemy dość nieporadnych bohaterów i masę przedziwnych dialogów. Ile razy można przedstawiać się przeciwnikowi w trakcie tego samego pojedynku i mówić, by gotował się na śmierć? Wydawałoby się, że jeden raz wystarczy, ale Inigo ewidentnie ma inne zdanie na ten temat. Fezzik, choć ogromny i niespotykanie silny, przez większość czasu jest jednocześnie zagubiony niczym dziecko we mgle. Nie boi się śmierci, rekinów ani walki z bandą Brutali, ale odczuwa paraliżujący strach na samą myśl o... wodzie dostającej mu się do nosa. Zaś sama historia Buttercup i Westleya sprawia wrażenie jeszcze bardziej nierealnej niż baśń. A wiecie, co zaskoczyło mnie najbardziej? Ta powieść była nie tylko dziwna (momentami wręcz absurdalna), ale również ogromnie zabawna i naprawdę wciągająca. A fragmenty dodane przez Williama Goldmana jeszcze dodawały jej uroku. Dzięki nim dowiadujemy się, co postanowił pominąć i dlaczego, poznajemy także okoliczności powstania tej skróconej wersji. Co więcej, do tego wydania dołączono pierwszy rozdział "Dziecka Buttercup" (również skrócony), w którym autor opisał dalsze losy bohaterów.
"Narzeczona księcia" to powieść bardzo specyficzna. Chociaż nie brak w niej wartkiej akcji, a niebezpieczeństwa czyhają na naszych dzielnych bohaterów na każdym kroku, styl autora nie każdemu przypadnie do gustu. Mnie absurdalne dialogi i dziwaczne komentarze niezmiennie doprowadzały do śmiechu, jednak zdaję sobie sprawę, że niektórych czytelników mogą po prostu irytować. Jeśli zdecydujecie się sięgnąć po tę książkę, pamiętajcie proszę, że Morgenstern postawił tutaj na satyrę. Nie liczcie więc na typową historię miłosną ani na zwykłą powieść przygodową. To o wiele, wiele więcej (w oryginalnej wersji nawet dosłownie, ale cieszy mnie brak szczegółowych opisów pakowania i rozpakowywania bagaży czy eseju o floreńskich drzewach). Wszystkim tym, którzy czują się gotowi, serdecznie polecam :)
Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Jaguar!
Source: ogrodksiazek.blogspot.com/2018/06/pojedynki-porwania-poscigi-i-prawdziwa.html
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2018-05-22 20:55
"... wszystko, co mogłoby się zdarzyć, zdarzyło się" - "Milion światów z tobą" Claudii Gray [FIREBIRD #3]
Autor: Claudia Gray
Tytuł: Milion światów z tobą
Cykl: Firebird, tom 3
Liczba stron: 416
Wydawnictwo: Jaguar
Premiera: 24 stycznia 2018
Po dwóch pierwszych tomach - "Tysiąc odłamków ciebie" i "Dziesięć tysięcy słońc nad tobą" - przyszedł wreszcie czas na ten ostatni, zamykający trylogię Firebird Claudii Gray. Problemy bohaterów jeszcze się nie skończyły, a stawką w walce nie jest już tylko Paul, ale cały multiwszechświat. Przed Marguerite zadanie rodem z Mission Impossible. Czy uda jej się ocalić wszystkie swoje wersje i uratować ich światy przed zagładą?
Główna bohaterka "Miliona światów z tobą" nie ma ani chwili wytchnienia. Gdy tylko wraca do domu, zaraz musi znów wyruszyć w drogę. Tym razem jednak stawka jest o wiele wyższa. Triad nie zawaha się przed niczym, byle tylko postawić na swoim. Nawet jeśli oznacza to szantaż, morderstwa czy unicestwienie całych wszechświatów. Gotowi poświęcić miliony istnień, bez gwarancji powodzenia swojego planu, stają się coraz bardziej okrutni i niebezpieczni. Marguerite i jej najbliżsi robią wszystko, co w ich mocy, by pomieszać im szyki, lecz w tym nierównym wyścigu czas działa na ich niekorzyść, a w starciu ze Złą mają marne szanse na zwycięstwo.
Tak jak w poprzednich tomach fabuła skupiała się w ogromnej części na wątku romantycznym i relacji pomiędzy Marguerite a Paulem, tak tutaj proporcje nareszcie się odwróciły. Już od pierwszej strony autorka wrzuca nas w wir wydarzeń, w sam środek sceny przyprawiającej o szybsze bicie serca. A potem jest jeszcze lepiej. Akcja gna w zawrotnym tempie, zwalniając tylko na krótkie chwile, a i wtedy bezustannie towarzyszy nam niepokój i świadomość ciągłego zagrożenia. Razem z bohaterką odwiedzamy kolejne światy - niektóre z nich zdążyliśmy już wcześniej poznać, do innych zawitamy po raz pierwszy - nie liczcie jednak na dokładne zwiedzanie. Pościg cały czas trwa, każde uniwersum trzeba uratować, ale by tego dokonać, trzeba przecież pozostać przy życiu. Kiedy Zła obiera sobie za cel każdą Marguerite, w każdym świecie, i zawsze jest o krok przed nią, uniknięcie jej pułapek staje się nie lada wyczynem.
Powieść "Milion światów z tobą" bezsprzecznie podobała mi się najbardziej spośród całej trylogii Firebird. Działo się naprawdę dużo, a dzięki temu niezwykle trudno było mi się oderwać od lektury. Kolejne rozdziały czytałam bardzo szybko, wręcz je pochłaniałam, choć z drugiej strony szkoda mi było skończyć tę historię i rozstać się z jej bohaterami, tym razem już na dobre... Jeśli macie już za sobą poprzednie tomy, koniecznie sięgnijcie również po ten. A jeśli nie, może warto to zmienić? Zwłaszcza dla tego emocjonującego, pełnego akcji finału. Polecam!
Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Jaguar!
Source: ogrodksiazek.blogspot.com/2018/05/wszystko-co-mogoby-sie-zdarzyc-zdarzyo.html
More posts
Your Dashboard view:
Need help?