logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: Laos
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
review 2015-11-06 21:06
great behind-the-scenes take on the air war
The Bombing Officer - Jerome Doolittle

Glad to find this behind-the-scenes take on the air war in Laos via fiction. It's a page-turner and full of insights as well, as intelligent as it is engaging. I was reminded of Simon Toyne and hope to see more like this from Doolittle.

Like Reblog Comment
text 2014-11-12 10:21
"W Azji" Terzaniego w dobrej cenie w Virtualo
W Azji - Tiziano Terzani

Niedawno recenzowałem książkę Tiziano Terzaniego "W Azji". W sumie to kawał bardzo dobrej pracy reporterskiej. A dziś e-book jest w Virtualo w dobrej cenie 12,70 PLN. Do nabycia tutaj.

Like Reblog Comment
review 2014-10-29 12:47
Kronika XX wieku w Azji
W Azji - Tiziano Terzani

 

„W Azji” Tiziano Terzaniego jest niezwykłym reporterskim zapisem burzliwych dziejów Azji w drugiej połowie XX wieku. Autor, jako młody reporter, wyrusza do Japonii w latach '60 by rozpocząć nowy rozdział swojego życia, który został poświęcony opisywaniu tego, co wydarzyło się na kontynencie azjatyckim. Terzani zrazu zafascynowany jest siłą ruchów rewolucyjnych, które doprowadziły do upadku kolonializmu w Chinach, Wietnamie i innych krajach regionu. Pasjonuje się przemianami prowadzącymi do obalenia krwawych dyktatur ustanowionych w ramach walki Stanów Zjednoczonych z pochodem komunizmu na przykład na Filipinach. Jest tam, gdzie miały miejsce wydarzenia zapełniające nagłówki najważniejszych dzienników i tygodników prasowych.

 

Stopniowo jednak rodzaj fascynacji się zmienia, szczególnie po doświadczeniach z Czerwonymi Khmerami. Ludobójstwo w Kambodży stanowi punkt zwrotny w postrzeganiu ruchów maoistowskich i impuls do rozrachunku z własnym sumieniem. Tym bardziej bolesny, że jako reporter będący na miejscu wydarzeń, Terzani sam nie dostrzegał lub nie chciał do siebie dopuścić jaskółek zwiastujących przyszłe katastrofy humanitarne, choćby takie jak w Kambodży czy Sri Lance. Koniec końców coraz bardziej krytycznie ocenia więc zarówno zamordyzm junt wojskowych, nie liczące się z jednostką eksperymenty społeczne partii komunistycznych jak i rodzącą się w Japonii zdehumanizowaną i zrobotyzowaną przyszłość bogatych społeczeństw.

 

Autoriksza Piaggio (New Delhi, 2003 r.)

Rozumiem pańską troskę. Ja również nie sądzę, aby samochód był uniwersalnym środkiem transportu. Jest przydatny, ale wywołuje problemy z ruchem, z zanieczyszczeniem miejskim, które trzeba rozwiązywać na bieżąco. Dlatego Piaggio chce zaproponować zupełnie nowe pojazdy, przeznaczone do użytku miejskiego, ale niekoniecznie samochody; pojazdy, które nie muszą mieć dwóch metrów na cztery powierzchni, bo taka nie może być przyszłość. Samochód to fantastyczny produkt, ale odpowiedni do dużych przestrzeni, do dużych odległości, nadaje się do Stanów Zjednoczonych, do Ameryki Południowej, gdzie ludność jest bardzo rozproszona. Gdyby przemysł motoryzacyjny w Indiach miał osiągnąć europejski albo amerykański poziom wzrostu, doprowadziłoby to, moim zdaniem, do katastrofy. W tym kraju nie dałoby się mieszkać. Oczywiście – na średnich dystansach pociąg jest niezastąpiony.”

Tiziano Terzani „W Azji”

 

Jednak książka jest przede wszystkim podręcznikiem reportażu oraz niezwykłym, często pisanym z punktu widzenia bezpośredniego obserwatora, obrazem błyskawicznych i głębokich przemian społecznych i gospodarczych, których doświadczyła Azja w drugiej połowie XX wieku. To po prostu obowiązkowa lektura dla wszystkich ciekawych świata i lubiących solidną robotę reporterską. A szczególnie, pomimo upływu lat, jest to książka dla osób zainteresowanych Japonią, Chinami, Wietnamem, Kambodżą, Koreą Północną, Koreą Południową, Birmą, Indiami, Sri Lanką, Tybetem, Laosem oraz Filipinami.

 

P.S.

Książkę przeczytałem już chwilę temu jako e-book zakupiony w empiku. Sklep zachęcił mnie w automatycznie wysyłanym liście do recenzji. Jednak nie chciałem jej pisać od razu, ponieważ w tekście było kilka błędów formatowania (wielkości czcionek). Na szczęście odpowiedzialne za konwersję do wersji cyfrowej Virtualo zareagowało błyskawicznie na moje uwagi i e-book został poprawiony.

 

Like Reblog Comment
review 2014-01-04 23:23
“The Coroner’s Lunch” by Colin Cotterill – audio book – original, exotic but convincing crime story
THE CORONER'S LUNCH (DR SIRI PAIBOUN MYSTERY 1) - COLIN COTTERILL

A friend recommended "The Coroner's Lunch" as the start of a series I might be interested in. I'm glad she did, otherwise the idea of a 72-year-old coroner in Laos in 1975, immediately after the communist revolution, would not have struck me as my sort of thing and I would have missed out on meeting Dr. Siri Paibo, one of the most interesting characters I've encountered in crime fiction.

 

Siri is a reluctant, and initially not very competent, coroner; appointed as a "reward" for services to his country but feeling as if he is somehow being punished instead.

He becomes the centre of political intrigues, murders, and hauntings, which he approaches with a unique mix of scientific method and irrational (but compelling) superstition,

 

Siri is a man who has lost most things except his,sometimes wildly inappropriate, sense of humour and his desire to find the truth. He is a brave man who does not believe himself a hero. He inspires strong emotions in others (they either want to kill him, marry him, worship him or learn from him) because he sees beyond the idea to the person and within the person to their spirit.

 

Parts of the book are gruesome, in a non-gratuitous way, and parts, like his conversation with some recently orphaned children are truly moving without being maudlin or melodramatic. What holds it together is Siri sense of honour and common humanity.

 

Of course, there are also some good puzzles. at least three of them in fact, that kept me wanting to know what was going to happen next but mostly I wanted to know more about Dr. Siri.

 

The denouement of one of the plots is explained in a slightly clumsy way by a conversation between two characters who have previously only appeared in conversation with Siri but that is a small fault.

 

Most of the time Gareth Armstrong did a superb job of creating Siri and the characters around him but there were occasional stumbles over stress and even meaning, which the producer should have caught and fixed.

 

I'm looking forward to the rest of the series. "Thirty-Three Teeth" is already on my iPod.

Like Reblog Comment
review 2013-04-13 00:00
Slash And Burn - Colin Cotterill “A good communist is like a tree. He stands firm but knows how to bend in a strong wind. He is fertile but gladly gives up his nuts to less fortunate creatures”

Slash and Burn, the eighth installment of the Dr.Siri mysteries, starts off when an American delegation led by Major Potter visits Laos, starting a joint operation to search for an American helicopter pilot who was lost during the war. Although presumed dead, a photograph delivered to the pilot’s dad, an American senator showed that he was still alive. Dr.Siri is asked to join the expedition. Then as a member of the team dies under unnatural circumstances, Dr.Siri smells foul and starts to investigate his death.

This was my first Colin Cotterill book, and I thoroughly enjoyed it. Very few writers have the talent of combing crime writing with humor i.e. write a crime novel which would not only be a page turner but would also make the reader laugh. The only name that comes to mind is that of the late John Mortimer, who along with his legendary creation Horace Rumpole created the same potent mixture of crime and humor, just as Cotterill did with his Dr.Siri mysteries.

Dr.Siri is one of a kind. He is an old pathologist who is fighting for his retirement. He is also an amateur sleuth in a Communist country, who doesn’t gives a damn about what the politburo might think about his comments towards Communism. Matching his wit for their own, is his wife Madam Geung, the noodle shop owner, and his friend Civlai, an ex-politburo member and Auntie Bpoo a transgender and a cross dresser, who also is an amateur poet. The plot without being anything extraordinary was twisted, and it also incorporated the events of the helicopter crash in a foolproof manner. The amount of blood and gore was low, rather nil, and the pace was sedate.

I thoroughly enjoyed the book and would recommend it to every crime fiction reader. Because I realized after finishing, that if you haven’t encountered Dr.Siri, your Crime Fiction experience isn’t complete.
More posts
Your Dashboard view:
Need help?