logo
Wrong email address or username
Wrong email address or username
Incorrect verification code
back to top
Search tags: 2017
Load new posts () and activity
Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2019-02-01 14:47
Pierwsze spotkanie
Ostatnie życzenie - Andrzej Sapkowski

Trochę kazałem na siebie czekać wiedźminowi. To chyba głównie dlatego, że spodziewałem się raczej, iż nie będzie to proza dla mnie. Po pierwsze: słowiański sznyt, po drugie: formuła opowiadań zamiast powieści. A tu proszę, jakie zaskoczenie. Ta książka jest jak najbardziej dla mnie. I jedno, i drugie zamiast przeszkodą okazało się wielką, ogromną zaletą.

 

Postać wiedźmina przykuła moją uwagę już od pierwszego opowiadania i tak już zostało. Żadne, dosłownie żadne opowiadanie nie sprawia wrażenia "zapychacza", co więcej każde ma wpływ na rozwój głównego bohatera. Wiedźmin z końca historii nie jest już do końca tą samą postacią, co wiedźmin z początku. Chociaż właściwie jest. Ale jednak nie jest.

 

Poczucie humoru panujące w opowiadaniach też bardzo mi odpowiadało. A tego też się chyba obawiałem. Opowiadanie z diabłem chyba najbardziej w tym celowało.

 

Podsumowując, całość prezentowała zdecydowanie wyższy poziom niż się spodziewałem. Co więcej, poziom ten był utrzymywany, co w zbiorze opowiadań często przecież nie jest taką łatwą sprawą. Polowanie na kolejną część opowiadań czas zacząć.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2019-02-01 14:21
Olśniony
Słowa światłości - Brandon Sanderson,Anna Studniarek

"Słowa światłości" to niewątpliwie godny następca "Drogi królów". Choć wydaje się to niemożliwe, bo pamiętam przecież jakie wrażenie sprawiła na mnie poprzednia część, to jednak po przeczytaniu "Słów" ma się wrażenie, że cały ciąg wydarzeń z pierwszego tomu był jedynie preludium do drugiego!

 

Akcja stanowi tutaj naturalne zwieńczenie (lub raczej rozwinięcie, bo przecież to jeszcze nie koniec) losów bohaterów zapoczątkowanych w "Drodze". Współczynnik epickości szybuje wysoooko w górę (a pamiętam przecież jeszcze finałową bitwę z "Drogi królów" i to wrażenie, że bardziej emocjonalnie to już być chyba nie może). W tej kategorii w moim odczuciu wygrywa nawet nie finał, ale scena, w której Kaladin postanawia pomóc pewnej postaci w nieuczciwym dla niej pojedynku. I to zdanie, które wtedy wypowiada, ten potężny one-liner – już widzę w wyobraźni jak Sanderson wymyśla je pewnego dnia przy śniadaniu, krztusząc się bułką, zapisuje na serwetce i od tej pory niecierpliwie czeka, aż dojdzie z fabułą do momentu, kiedy będzie mógł je użyć. Oczywiście nie miałoby ono w sobie tej mocy, gdyby nie ciężar wydarzeń, które do tego doprowadziły.

 

Ta książka to dobry prognostyk dla reszty cyklu Archiwum Burzowego Światła. Choć wiadomo, że spektakularności nie da się mnożyć w nieskończoność, to samo zawikłanie fabuły, mnogość wątków, otwieranie nowych przy zamykaniu starych, dają nadzieję, że wiele jeszcze emocji przeżyjemy w przyszłości.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2019-02-01 13:14
Nesbo recydywista
Policja - Jo Nesbø

W moim prywatnym odczuciu od trzeciej części cykl o Harrym Holem nie schodzi poniżej swojego dość wysokiego poziomu. Niemniej jednak pewien byłem, że poprzednia część, "Upiory", osiągnęła już sufit. Zaprezentowała taki miks emocji, zagadki i sensacji (stając się chyba na równi z "Pierwszym śniegiem" moją ulubioną częścią cyklu), że uznałem, iż więcej się już nie da.

 

I rzeczywiście, "Policja" plasuje się już na średnim poziomie cyklu. Mówiąc "średnim" mam na myśli średnią matematyczną oczywiście, czyli nie martwcie się, poziom jest naprawdę wysoki. Jo Nesbo jak zwykle wodzi nas za nos, wraca do wątków i postaci z poprzednich powieści w taki sposób, że w żadnym razie nie czujemy, by były na siłę przedłużane.

 

Ciekawie poprowadzony jest też wątek samego Harry'ego. Zakończenie poprzedniej części wymagało jakiegoś wyjaśnienia, odpowiedzi na proste pytanie: "tak" czy "nie". Tymczasem autor zwleka z tą odpowiedzią przez całkiem sporą część książki. Paradoksalnie, staje się to dużym atutem powieści, bo pozwala nam skupić się na innych postaciach i obserwować powolne rozwijanie się głównego wątku.

 

Jak dla mnie, Nesbo może spokojnie kontynuować historię Harry'ego jeszcze przez parę dobrych powieści. Byleby nie poniewierał go za bardzo. I nie zabijał tak szybko postaci, które lubię. Choć wiem, że i tak to zrobi, psiakostka.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2019-02-01 12:41
Pozazdrościłem autorowi i postanowiłem wymyśleć równie długi tytuł recenzji, co tytuł tej książki
Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął - Jonas Jonasson,Joanna Myszkowska-Mangold

Za to treść recenzji będzie dla odmiany krótka.

 

Sama konwencja opowieści w stylu "Forresta Gumpa", w której bohater zupełnym przypadkiem uczestniczy w najważniejszych światowych wydarzeniach na przestrzeni wielu lat, nawet mi się podobała. Ale co  z tego, skoro niewiele z tego wynikało. Z drugiej strony, wyraźnie widać, że nie miało nic wynikać.

 

Taka lekka i (zamierzenie) absurdalna historyjka. Nie mogę powiedzieć, że mi się nie podobała, ale z głowy już wyparowała.

 

I takim to zręcznym rymem zakończmy tę krótką recenzję.

Like Reblog Comment
show activity (+)
review 2019-02-01 12:31
O człowieku
Konklawe - Robert Harris,Andrzej Szulc

Nie jest już tajemnicą, że pana Harrisa czytam wszystko (mimo że w chwili pisania tej recenzji mam już pewne zaległości...). Przeczytałem więc i to, zwłaszcza, że tematyka konklawe sama w sobie jest ciekawa i intrygująca.

 

Podobało mi się – napisane to jest bez zadęcia "anty" ani "pro". I choć ostateczny twist może się wydawać trudny do przyjęcia, to skłania do chwili refleksji. Refleksji nad tym, co jest "od Boga", a co "od człowieka" i czy przypadkiem nie próbujemy na siłę dokonywać przemieszczeń pomiędzy tymi kategoriami.

 

Ale nie tylko dla refleksji warto. Przecież proza Harrisa jest zawsze dobra sama w sobie, nie można się od niej oderwać. Prawda?

More posts
Your Dashboard view:
Need help?